บทที่ 988 เผชิญหน้ากับหัวหน้าครอบครัว

เจตต์ต้องยอมรับว่าอเลฮานโดรหัวดีมาก เขาอาจจะยอมแพ้ที่จะบอกทิฟฟานี่ให้เอาเด็กออกด้วยตัวเอง แต่เขารู้ว่าเขาจะต้องพูดอะไรเพื่อหลอกให้แจ็คสันทำงานที่สกปรกแทนเขา

บทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ เมื่อกี้นี้เพียงพอที่จะปลูกฝังความคิดในหัวของแจ็คสันได้ว่าเด็กคนนั้นอาจจะไม่ใช่ลูกของเขาโดยเล่นกับความไม่มั่นใจและความทุกข์ของชายคนนั้น

อย่างไรก็ตาม ฉากก่อนหน้านี้ทำให้เจตต์กังวลมาก เขาเป็นลูกน้องของดอน สมิธเสมอมา ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะรับใช้อเลฮานโดรแล้ว แต่เขาก็ยังถูกคาดหวังให้ต้องทำงานให้ดอนอยู่ดี จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาเมื่อความจริงของงานเขาถูกเปิดเผย?

ดอนอาจจะต้องการให้เขาตาย หรืออเลฮานโดรอาจทำให้เขาตายก็ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ชะตากรรมเดียวที่รอเขาอยู่ก็คือความตาย นั่นคือฝันร้ายของการทำงานให้กับทั้งสองฝ่าย

ที่แย่ที่สุดคือ ในระยะหลัง ๆ นี้ดอนได้ติดต่อเขาบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ มันต้องไม่ใช่ลางที่ดีแน่นอน

เจตต์ยังคงเข็นอเลฮานโดรเข้าไปในอาคารต่อและสังเกตว่าระดับความวิตกกังวลภายในอาคารดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นถึงระดับสิบเอ็ด

อเลฮานโดรเองก็เริ่มสังเกตความเปลี่ยนแปลงในบรรยากาศได้เช่นกัน แต่หลังจากที่พวกเขาผลักประตูเข้าไปในห้องทำงานแล้วเท่านั้นที่พวกเขาต้องตกตะลึงเล็กน้อยกับการปรากฏตัวของดอน ชายชราผู้นั้นมาที่นี่โดยที่ไม่ได้แจ้งใครล่วงหน้า

ร่างกายของเจตต์ชะงักกลางคันทันทีที่เห็นดอน เมื่อรวบรวมความกล้าสำเร็จเขาจึงเข็นอเลฮานโดรไปข้างหน้าและกล่าวทักทาย “นายท่าน”

ดอนเป็นชายชราที่มีอายุมาก เส้นผมทุกเส้นของเขาได้เปลี่ยนเป็นสีขาวเงินไปหมดแล้ว มือของเขา ซึ่งขณะนี้วางอยู่บนหัวไม้เท้า เหี่ยวเฉาอย่างเห็นได้ชัด

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขาแสดงถึงความรุนแรงที่สามารถสร้างความหวาดกลัวและความวิตกกังวลแก่ทุกคนได้อย่างจริงจัง แต่ไม่ว่าเขาจะอายุมากเท่าไหร่ เสน่ห์ของวัยเยาว์ก็ยังคงเลือนลางอยู่บนใบหน้าที่อ่อนล้าและตัดกับรูปร่างที่น่าเกรงขามของเขาอย่างน่าประหลาดใจ

ดอนไม่ได้มาคนเดียว เขาจะนำบอดี้การ์ดติดตัวไปทุกที่ที่เขาไป ตอนนี้ในห้องทำงานจึงเต็มไปด้วยบอดี้การ์ดอย่างน้อยสิบคน คนที่มองจากภายนอกคงคิดว่าดอนมาที่นี่เพื่อทวงหนี้ของใครบางคน แทนที่จะตระหนักว่าเขามาที่นี่เพื่อมาเยี่ยมหลานชายของเขา

“เป็นยังไงอเลฮานโดร แกยุ่งกับการซื้อที่ดินแล้วที่ดินเล่ามากเลยใช่ไหม?” ดอนเริ่ม “เงินที่แกใช้ไปนั้นไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลยนะ แกคิดว่าเงินของตระกูลสมิธงอกจากต้นไม้หรือยังไง หืม? ฉันจะบอกแกให้นะว่าครอบครัวสมิธจะไม่ยอมรับตัวตลกที่ใช้เงินเปลืองอย่างแกหรอก! แค่ก แค่ก”

ก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบประโยค อาการไอก็ได้หยุดเขาไว้ก่อนและกระตุ้นให้พ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาตบหลังดอนพลางพยายามช่วยอย่างรวดเร็ว