บทที่ 994 และแน่นอนว่าเขารู้

ธัญญ่าไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติแต่อย่างใด เธอเพียงแต่สงสัยว่าทำไมคุณปู่และหลานชายถึงดูห่างเหินกันนัก “โอเคค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลย คุณสองคนคุยกันไปก่อนนะคะ”

ดอน สมิธจ้องเจตต์สักครู่ก่อนที่เขาจะหันหลังและเดินกลับเข้าไปในห้องนอน “เข้าไปคุยข้างในเถอะ ฉันค่อนข้างมั่นใจว่านายคงไม่ต้องการให้ภรรยาของนายรับรู้ทุกอย่างหรอก”

เจตต์กัดฟันทนและตามเขาเข้าไปข้างในก่อนที่จะปิดประตูด้วยความระมัดระวัง “นายท่านครับ... คุณต้องการอะไรเหรอครับ? การแต่งงานของผมเป็นเรื่องเล็กน้อย ผมไม่ได้ต้องการรบกวนคุณ มันไม่ใช่งานใหญ่อะไรด้วย…”

จู่ ๆ ดอน สมิธก็โกรธจัด “ภรรยาของนายบอกฉันทุกอย่างที่เธอรู้แล้ว เธอคิดว่าฉันเป็นปู่ของนายจริง ๆ เธอจึงไม่ได้สงสัยอะไรเลย นายคิดที่จะเก็บเรื่องนี้จากฉันนานแค่ไหน? กล้าดียังไงถึงมาหักหลังฉัน! อย่าลืมนะว่านายคงไม่มาถึงจุดนี้ได้ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน!”

เจตต์คุกเข่าลงและก้มศีรษะทันที ความตื่นตระหนกครอบครองเขาขณะที่เขาอ้อนวอน “ธัญญ่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ได้โปรดเมตตาและไว้ชีวิตเธอดัวยครับ เธอไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ!”

ดอน สมิธนั่งลงที่ขอบเตียง “ฉันจะให้โอกาสนายครั้งนี้ครั้งเดียว บอกทุกสิ่งที่อเลฮานโดรทำมาให้หมด ฉันยังมีชีวิตอยู่ เพราะฉะนั้นเขายังไม่มีอำนาจตัดสินในครอบครัวสมิธ!”

เจตต์ขมวดคิ้วด้วยความลังเล ชายชราคนนี้ไม่ได้ใจกว้างเหมือนกับอเลฮานโดร หากเขาทำให้ดอน สมิธโกรธแค้น ทั้งเขาและธัญญ่าจะไม่สามารถหนีพ้นจากที่นี่ได้ทั้งเป็น

หากเขาเดาไม่ผิด ดอน สมิธคงจะมีกองทัพบอดี้การ์ดอยู่ใกล้ ๆ นี้ พวกเขาแค่ไม่ได้อยู่ในบ้าน อย่างไรก็ตาม ถ้าเจตต์เปิดโปงอเลฮานโดร อเลฮานโดรก็จะไม่ละเว้นเขาเช่นกัน สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจที่จะเปิดเผยเพียงส่วนหนึ่งของเรื่องทั้งหมด

“นับตั้งแต่ที่เขามาถึงที่เมืองหลวง เขาก็ได้พยายามที่จะตีสนิทกับผู้หญิงที่ชื่อทิฟฟานี่ เลนหลายครั้ง เขาบอกว่าเขาใช้เวลาถึงสามปีกว่าจะตกหลุมรักผู้หญิงคนนั้น... อย่างอื่นก็จำกัดอยู่แต่กับการซื้อที่ดินและคำสั่งให้ผมคอยสร้างปัญหาให้กับคู่หมั้นของทิฟฟานี่”

ดอน สมิธจ้องมองเขา “อะไรทำให้เขามีสิทธิ์ตัดสินใจในเรื่องการแต่งงานของครอบครัวสมิธ? เขาเชื่อจริง ๆ เหรอว่าเขาสามารถแต่งงานกับใครก็ได้ตามใจชอบ? ตลกสิ้นดี! ฉันล่ะอยากจะเห็นจังเลยว่าผู้หญิงที่ชวนหลงเสน่ห์คนนั้นคือใคร!”