บทที่ 998 นายใช่หลานของฉันรึเปล่า?

ทิฟฟานี่กลอกตาใส่เขา “คุณไม่ใช่เหรอที่คอยชี้ทางให้ฉันในขณะที่ฉันกำลังขับรถอยู่ในตอนนั้น? คุณโยนความผิดทั้งหมดมาที่ฉันได้ยังไง? ตอนนั้นคุณพูดเบามากจนฉันไม่ได้ยินคุณบอกว่าฉันจะชนประตูด้วยซ้ำ!”

พวกเขาทะเลาะกันระหว่างทางออกไป แต่เมื่อพวกเขาออกไปถึงข้างนอก พวกเขาก็ต่างเงียบโดยปริยาย พวกเขายังคงรู้สึกว่าถูกจับตาดูอยู่ ความรู้สึกนั้นหายไปเมื่อพวกเขาเข้าไปในรถแล้วเท่านั้น

ทิฟฟานี่กำลังท้องและตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว ด้วยเหตุนี้แอเรียนจึงขอให้เธอไปพักผ่อนที่เบาะหลังขณะที่เธอจะนั่งเบาะหน้าเอง แจ็คสันก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดกับมันเช่นกัน

...

เมื่อพวกคนที่กำลังซ่อนตัวอยู่แถวนั้นเห็นพวกเขาจากไป หัวหน้าของกลุ่มคนนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรออก

“พวกเขาออกไปแล้วครับ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะออกจากเซาธ์ พาร์ก มีผู้ชายคนหนึ่งมารับเธอ แล้วก็มีผู้หญิงอีกคนอยู่กับเธอด้วย ให้ลงมือเลยไหมครับ?”

เสียงของดอนดังขึ้นจากอีกด้านหนึ่งของสาย “ผู้ชายและผู้หญิงคนนั้นคือใคร?”

หัวหน้าตอบว่า “ผู้ชายคนนั้นคือแจ็คสัน และเขาเป็นคู่หมั้นของทิฟฟานี่ ผู้หญิงคนนั้นคือ… หนึ่งในพวกเทรมอนต์ครับ”

“พวกเทรมอนต์เหรอ….” ดอนเงียบไปครู่หนึ่ง “อย่าเพิ่งทำอะไรในตอนนี้ อย่ารุกรานพวกเทรมอนต์ ที่นี่ไม่ใช่อายาเช่ และเมืองหลวงก็ไม่ใช่ที่ที่เราจะสามารถทำอะไรได้ตามใจชอบ ติดตามพวกเขาอย่างใกล้ชิด ลงมือเฉพาะเมื่อได้รับคำสั่งจากฉัน คอยอัพเดทฉันตลอดเวลาด้วย”

หลังจากที่วางสาย ดอนก็หันไปมองอเลฮานโดรที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา “ผู้หญิงที่แกชอบไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไปจริง ๆ ด้วย เธอเป็นถึงเพื่อนของพวกเทรมอนต์เลยนะ ที่แกดูสงบมากขนาดนี้ คงเป็นเพราะว่า แกรู้ว่าฉันจะไม่รุกรานพวกเทรมอนต์หากฉันมีทางเลือกใช้ไหมล่ะ?”

อเลฮานโดรดูสงบในขณะที่นั่งอยู่ในรถเข็น “ถ้าคุณกล้าพอก็ฆ่าแอเรียนด้วยเลย ในโลกนี้เธอคือสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของมาร์ค ถึงตอนนั้นเมืองหลวงก็จะเป็นที่ฝังศพของคุณ ทิฟฟานี่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของแอเรียน