ตอนที่ 15
Chapter 15 บุญคุณต้องทดแทน
October 22, 2026
Chapter 15 บุญคุณต้องทดแทน
“เป็นเจ้านี่เองที่ช่วยข้า”
ฮูหยินผู้เฒ่าฟื้นคืนสติ เห็นหญิงสาวร่างบอบบางพยายามยกกิ่งไม้ออกก็ถึงกับนิ่งอึ้งไป ย้อนคิดไปถึงคำทำนายแล้วหัวใจก็เต้นแรงเร็ว
“ทำใจดีๆ ไว้นะเจ้าคะนายหญิงใหญ่”
กิ่งสุดท้ายใหญ่เกินกว่านางจะยกไหว หญิงสาวหมุนมองไปรอบๆ กายพบขวานวางอิงกำแพงไว้จึงนำมาจามกิ่งเล็กกิ่งน้อยออกอย่างชำนาญ
ฉึก!
กิ่งแล้วกิ่งเล่าถูกขวานฟันขาดสะบั้น ฮูหยินผู้เฒ่าอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ คุณหนูสกุลหูเหตุใดจึงใช้ขวานผ่ากิ่งไม้ได้อย่างคล่องแคล่วราวกับใช้ผ่าฟืนเป็นอาจิณเสียกระนั้น
“ยกได้แล้วเจ้าค่ะ”
หญิงสาวร้องดีใจยกกิ่งไม้สุดท้ายออก รีบช่วยประคองหญิงชราให้ยืนขึ้น
“บาดเจ็บตรงไหนบ้างเจ้าคะ”
“ข้าเจ็บหลังเหลือเกิน”
“เช่นนั้นอย่าเพิ่งเดินเลยนะเจ้าคะ เชิญนายหญิงขี่หลังข้าเถอะเจ้าค่ะ”
หญิงชรายังไม่ทันปฏิเสธ หูเส่าหลิงก็ยอบกายจับหญิงสูงวัยแบกขึ้นหลังแล้วเดินช้าๆ อย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้ฮูหยินผู้เฒ่าได้รับความกระทบกระเทือนไปมากกว่านี้
“ท่านแม่!”
แม่ทัพถางเล่อถงเพิ่งกลับมาที่จวน กำลังยืนหน้าเครียดฟังรายงานจากพ่อบ้านประจำตระกูลถึงการหายตัวไปของมารดา แต่แล้วภรรยาไร้ค่าก็แบกมารดาของเขากลับเข้ามาด้วยสภาพมอมแมมทั้งคู่
“ท่านแม่เป็นอย่างไรบ้าง”
ชายหนุ่มปราดเข้าไปอุ้มมารดาจากหูเส่าหลิง แล้ววิ่งกลับไปที่เรือนนอนพลางร้องสั่งบ่าวไพร่เสียงดังลั่น
“รีบไปตามหมอมาดูอาการท่านแม่เดี๋ยวนี้”
หูเส่าหลิงยืนดูมองความชุลมุนวุ่นวายอยู่เพียงครู่ นางก็ปลีกตัวกลับไปที่เรือนนอนของตนเอง
ได้แต่หวังว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่เป็นอะไรมาก
“ท่านหมอท่านแม่ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง”
เจ้าของร่างสูงใหญ่ใบหน้าเกรงขามปราดเข้าไปหาหมอทันทีที่เดินออกมาจากห้องนอนของมารดา
“โชคดีไม่มีกระดูกส่วนใดแตกหัก มีรอยฟกช้ำตามแผ่นหลังจากแรงกระแทก ที่ศีรษะปูดจากลูกเห็บ นิ้วซ้น ข้อเท้าพลิก ให้ถางฮูหยินดื่มยาที่ข้าจัดเตรียมไว้ให้สามเวลาหลังอาหารแล้วนอนพักผ่อนให้มากก็น่าจะกลับมาใช้ชีวิตได้อย่างปกติภายในไม่กี่วันขอรับท่านแม่ทัพ”