Chapter 22 ตั้งครรภ์

Chapter 22 ตั้งครรภ์

“นี่เป็นชีพจรหญิงตั้งครรภ์ อย่าทำให้คุณหนูเครียดอีกเพราะครั้งหน้าอาจกระทบถึงบุตรในท้องของนางจนแท้งได้ เวลานี้ร่างกายและสภาพจิตใจของคุณหนูอ่อนแอมาก”

หมอเดินออกมาจากห้องนอนแล้วเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะหันไปทำความเคารพถางฮูหยินที่พอรู้ข่าวก็รีบเดินมาหาลูกสะใภ้ด้วยความเป็นห่วงทันที

“เจ้าค่ะท่านหมอ พวกข้าจะพยายามระมัดระวัง”

ซูย่วนรับคำด้วยความรู้สึกขมขื่นใจ ต่อให้พวกนางระมัดระวังแต่ถ้าผู้ที่ทำร้ายจิตใจคุณหนูหูคือแม่ทัพถาง แล้วพวกนางจะทำอะไรได้เล่า

“คารวะถางฮูหยิน ข้าคงต้องขอตัวกลับก่อน”

“สกุลถางของเราต้องรบกวนท่านหมออีกตามเคย”

ฮูหยินผู้เฒ่าน้อมศีรษะให้หมอมากฝีมือก่อนจะพยักหน้าให้พ่อบ้านเดินไปส่งท่านหมอ จากนั้นจึงรีบเดินเข้าไปดูอาการของลูกสะใภ้ เมื่อเห็นใบหน้าซีดขาว เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตาก็ถึงกับนิ่งอึ้งด้วยความสงสารเวทนา

“เกิดอะไรขึ้นกับนาง”

ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยถามโดยที่ดวงตายังคงจับจ้องไปยังใบหน้าของหญิงอ่อนวัย ยื่นมือไปลูบศีรษะแผ่วเบาราวกับปลอบโยน

“คือว่า....”

ซูย่วนเล่าทุกอย่างจนหมดสิ้น เล่าไปร้องไห้ไปจนฮูหยินผู้เฒ่าถึงกับน้ำตาซึม

“ชีวิตช่างอาภัพนัก หากเสี่ยวถงกลับมาที่จวนบอกให้เข้าไปหาข้า ข้ามีเรื่องต้องพูดคุยกับเขา”

แม้จะรู้ว่าบุตรชายเป็นคนดื้อรั้น มุทะลุ รักแรงเกลียดแรง แต่หาใช่เป็นคนไม่มีเหตุผล ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ เสี่ยวถงจึงได้ทำร้ายหลิงเอ๋อร์เช่นนี้

“เจ้าค่ะ”

ซูย่วนรับปากอย่างเสียไม่ได้ ระยะหลังมานี้แม่ทัพถางกลับมาที่จวนเสียที่ไหนกัน พอกลับมาก็ทำเรื่องราวจนเจ้านายสาวของนางถึงกับล้มเจ็บ

นาทีนี้ซูย่วนนึกโกรธแม่ทัพหนุ่มเหลือกำลัง

“ข้าตั้งครรภ์งั้นหรือ”

เมื่อฟื้นคืนสตินางก็ได้รับข่าวที่ทำให้หัวใจถูกบีบแรงราวกับจะแตกสลาย

เด็กคนนี้เป็นเลือดเนื้อของนางกับแม่ทัพถาง เขากำลังจะถือกำเนิดออกมา และมีชะตาชีวิตที่แสนอาภัพไม่ต่างไปจากนาง

“ลูกแม่...”

เส่าหลิงออกมาเดินเล่นที่สวน ก่อนจะใจลอยเดินออกไปจากจวนซึ่งเป็นจังหวะที่ซูย่วนเดินไปที่เรือนครัวด้านหลังเพื่อไปเตรียมน้ำชายามบ่ายจึงไม่มีใครคอยดูแลใกล้ชิด