ตอนที่ 24
Chapter 24 คืนความเป็นธรรมให้สกุลถาง
October 22, 2026
Chapter 24 คืนความเป็นธรรมให้สกุลถาง
แม้ทุกคนจะพยายามบังคับให้นางนอนพักผ่อน กระนั้นผู้ที่ทำงานหนักมาตลอดชีวิตอย่างนางกลับไม่อาจอยู่เฉย หญิงสาวจึงออกเดินเล่นพลางถอนหายใจไปเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ทางด้านหลังโรงครัว
“นี่ๆ รู้หรือเปล่าซื่อกงกงได้รับมอบหมายให้นำพระราชโองการจากองค์ฮ่องเต้ไปให้แม่ทัพถางเมื่อเช้านี้”
“พระราชโองการอะไรหรือ”
“ก็ให้การแต่งงานของสกุลถางและสกุลหูเป็นโมฆะนะสิ เมื่อมีหลักฐานว่าสกุลหูผิดจริง หาใช่เรื่องเข้าใจผิด ฮ่องเต้ก็ทรงรู้สึกเสียพระทัยที่บีบบังคับแม่ทัพถาง จึงได้มีพระราชโองการลงมา เดี๋ยวหลังจากที่มีการประหารประมุขหู ก็คงจะมีการติดป้ายประกาศนี้ไปทั่วเมือง”
“อ้าว! แล้วคุณหนูหูจะทำเช่นไรเล่า ในเมื่อตอนนี้นางกำลังท้องอยู่”
“นั่นสิ ช่างน่าสงสารเหลือเกิน ท้องก็โตขึ้นทุกวัน บิดาถูกแขวนคอ แล้วยังจะถูกสามีทิ้งอีก”
หูเส่าหลิงยืนนิ่งเมื่อได้ยินบทสนทนาเหล่านั้น แต่นางไม่ได้ร้องไห้เสียใจ กลับกันนางกลับยิ้มกว้างที่ได้รับอิสระ
“ลูกแม่... เจ้าเป็นอิสระจากพ่อใจร้ายของเจ้าแล้ว ต่อไปนี้แม่จะดูแลเจ้าอย่างดีที่สุด แม่จะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้กับเจ้าเอง”
หญิงสาวฉีกยิ้ม เป็นยิ้มครั้งแรกในรอบหลายวันที่ผ่านมา ก่อนจะเหลือบไปเห็นเกวียนขนข้าวสาร จำได้ว่าเกวียนของพ่อค้าข้าวจะนำข้าวและอาหารแห้งหลายอย่างมาส่งที่จวนเดือนละครั้ง
คิดได้ดังนั้นนางก็ค่อยๆ ย่องไปที่เกวียน ซุกตัวแอบอยู่ใต้กระสอบข้าวเปล่าอย่างเงียบเฉียบ เฝ้ารอจนเกวียนเริ่มขยับเคลื่อน ล้อเกวียนหมุนพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง
ในที่สุดนางก็ออกจากจวนสกุลถางโดยไม่มีใครพบเห็นแม้แต่คนเดียว
เกวียนโยกเยกไปตามถนนได้ครู่ใหญ่ เส่าหลิงจึงค่อยๆ แง้มกระสอบข้าวออกเพื่อมองออกไปยังด้านนอก พบว่าเกวียนได้ลากผ่านอำเภอฮุ้ยเข้าสู่อำเภอชิว ซึ่งเป็นเมืองบ้านเกิดของนาง เป็นเมืองที่สกุลหูมีอิทธิพลปกครองมายาวนาน
เสียงเอะอะอื้ออึงดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเกวียนกำลังลากผ่านลานกว้างกลางเมือง เวลานี้ผู้คนพากันมาชุมนุมเป็นจำนวนมาก ต่างยกมือชี้ไปยังขื่อคาเบื้องบน บ้างก็หยิบข้าวของขว้างปา
นางมองตามขึ้นไปจึงเห็นชายชราถูกห้อยแขวนคอประจาน ใบหน้าเขียวคล้ำ ลิ้นจุกปาก สิ้นใจท่ามกลางคำสาปแช่งของชาวเมือง
‘ชีวิตของหูจุนเหลียนสิ้นแล้ว’
“ลาก่อนท่านพ่อ สิ้นชาติขาดภพขออย่าได้เจอะเจอกันอีกเลย ที่ผ่านมาข้าอภัยให้ท่านทั้งหมด”
นางมองศพที่แขวนคอห้อยอย่างเอน็จอนาถด้วยความรู้สึกหดหู่ เพียงไม่นานเกวียนก็ลากผ่านจวนสกุลหู เวลานี้ป้ายสกุลสีทองหน้าจวนถูกปลดออก ทหารที่เคยยืนเฝ้าเวรยามก็ไม่มี หน้าจวนมีประกาศปิดเอาไว้ว่า
‘จวนนี้ตกเป็นทรัพย์สินของคลังหลวง’
สกุลหูถูกยึดทรัพย์จนหมดสิ้น ภรรยาหลวง อนุภรรยาทั้งหลาย บุตรชาย บุตรธิดาถูกขับไล่ออกไปจากเมือง สกุลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องก็ถูกตรวจสอบเส้นทางการเงินอย่างเข้มงวดเพื่อตรวจหาหลักฐานการทุจริต