ตอนที่ 8
Chapter 8 อดใจไม่ไหวต้องเอา
October 22, 2026
Chapter 8 อดใจไม่ไหวต้องเอา
“อ๊ะ...อื้อ ทะ...ท่านแม่ทัพ”
เจ้าของร่างเล็กครางเสียงแหบพร่าเมื่อเขากดแช่ลำเอ็นอยู่ในรูสวาทเนิ่นนานโดยไม่ขยับ ยังผลให้หัวใจดวงน้อยเผลอเฝ้าคอยบทสวาทรุนแรงจากเขาโดยไม่รู้ตัว
“ให้ตายเถอะ เจ้ามันนังแพศยา!”
เขาสบถออกมาอย่างหัวเสีย ขยับกระแทกเอวสอบจนนางอ้าปากครวญเสียงหวาน และนั่นทำให้สติของเขาขาดผึ่งเผลอก้มลงบดจูบเรียวปากของนางเข้าเสียแล้ว
“อื้อ...”
หัวใจเจ้ากรรมกระตุกวูบ รับรู้ได้ถึงกลิ่นกายคล้ายกลิ่นลมในฤดูใบไม้ผลิผสานไปกับกลิ่นยอดอ่อนของใบไผ่ อีกทั้งลมหายใจอุ่นร้อนของแม่ทัพหนุ่มที่รินรดมาบนใบหน้ายิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกหวามไหว
ริมฝีปากร้อนนุ่มแนบชิดบดเบียดเรียวปากของนางอย่างเว้าวอนอ่อนหวาน
“อื้อ...”
นี่เป็นจูบแรกของนาง จูบที่นางไม่คิดว่าจะได้รับจากเขา หัวใจดวงน้อยลอยละล่องไปกับจูบที่แสนรัญจวน เขาค่อยๆ ใช้ลิ้นดุนดันกลีบปากให้เผยอออก แล้วสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหอมหวานปานหยาดน้ำผึ้งในฤดูฝน
“ให้ตายเถอะ หญิงร่านเช่นเจ้านี่มัน...”
เขาดึงเรียวปากออกก่อนจะสบถหยาบคายออกมาราวกับว่าการทำเช่นนั้นจะช่วยทำให้เขาไม่อยากจูบนาง ทว่าไม่เลย ยิ่งเรียวปากของนางแดงก่ำจากการบดจูบ ดวงตาปรือต่ำฉ่ำหวาน เขาก็ยิ่งรู้สึกอยากราวกับจะคลั่ง!
เขาต้องคลั่งตายแน่ๆ หากไม่ได้จูบนางในตอนนี้และเดี๋ยวนี้
“อื้อ...”
เส่าหลิงครางแผ่วในลำคอเมื่อเขาแนบชิดบดเบียดใบหน้าลงมาตามแก้มนวล ก่อนจะครอบครองเรียวปากของนางเอาไว้อีกครั้ง เกี่ยวกระหวัดปลายลิ้นของนางเอาไว้ แล้วบดบี้เรียวปากราวกับจะปล้นปลิดทุกลมหายใจ
หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธเลยว่านางรู้สึกดีมากเพียงใด ยามเมื่อเขาใจร้ายนั้นเขาช่างดูน่ากลัวไม่ต่างจากพญายม แต่ยามเมื่อเขาอ่อนหวานก็ทำให้นางหวิวไหวราวกับเทพเซียนจากสรวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า
“อะ...อื้อ”
ตับ! ตับ! ตับ!
บดจูบไปพร้อมกับเอวสอบที่กระแทกกระทั้นรุนแรง เสียดสีรูแคบชื้นจนหยาดน้ำใสไหลเยิ้มออกมาเป็นสาย เส่าหลิงอ้าขาทั้งสองข้างออกกว้าง รับทุกแรงกระแทกของเอ็นอุ่นอย่างไม่คิดขัดขืน
“ซี๊ด...”
เสียงครางกระสันด้วยความเสียวดังไปทั่วร้านขายยาสมุนไพร สองมือเล็กโอบรัดรอบแผ่นหลังชายหนุ่มก่อนจะเผลอจิกปลายเล็บลงไปด้วยความซ่านหฤหรรษ์
ทั้งกระเด้าแรง ทั้งงัดลำเอ็นให้ครูดไปกับปากทางสวรรค์ ส่งผลให้หญิงสาวรู้สึกราวกับจะขาดใจตายเสียให้ได้
ตับ! ตับ! ตับ!
หูเส่าหลิงเผลอตวัดลิ้นจูบตอบเขา และนั่นทำให้แม่ทัพถางเล่อถงได้สติกลับคืน เขาผละออกจากนางทันที ชักเอ็นอุ่นออกทั้งที่ยังไม่เสร็จสมแล้วรีบใส่กางเกงอย่างหัวเสีย