บทที่ 1031 นายตื่นเต้นมาก

บทที่ 1031 นายตื่นเต้นมาก

หลังจากพูดจบ เซียวซู่ก็มองพิจารณาสีหน้าของเย่โม่เซิน

สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย มือที่มีรูปทรงเรียวสวยชัดเจน ก็ได้เอาเอกสารเข้ามาแล้ว จากนั้นก็เปิดดูเอกสาร หลังของเซียวซู่เหงื่อแตก “คุณชายเย่ หรือคุณดูช้าๆ ฉันกลับ......กลับไปก่อน?”

แม้ว่าเขาจะให้ เจียงเสี่ยวไป๋ลบที่ไม่จำเป็นเหล่านั้นออกไปหมดแล้ว แต่ในใจของเขายังมั่นใจมากนัก เพราะท้ายที่สุดแล้ว เรื่องเหล่านี้พิมพ์เป็นอักษรออกมา ก็ทำให้คนรู้สึกกระดากใจจริงๆ

โดยเฉพาะพวกเรื่องของการวางยา

ในเวลานั้น เจียงเสี่ยวไป๋ให้เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องของคนอื่น อย่าตื่นเต้น จากนั้นเวลาที่เขาพูด ก็รู้สึกเหมือนกำลังพูดซ้ำอีกรอบ ในสิ่งที่ตัวเองเห็นเท่านั้น

จนกระทั่งได้ส่งเอกสารเหล่านี้ ถึงมือของเย่โม่เซินจริงๆ เซียวซู่ก็ค่อยๆตระหนักถึงอันตราย

เย่โม่เซินเงยหน้าขึ้นมากะทันหัน ดวงตาจ้องที่ใบหน้าของเซียวซู่

“นายตื่นเต้นมาก?”

เมื่อได้ยิน เซียวซู่ก็เลียริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว ส่ายหัว “ไม่ใช่”

เขาจะตื่นเต้นได้อย่างไร? เหอะๆ

“โอ้” เย่โม่เซินดึงสายตากลับ พูดอย่างเย็นชา “งั้นก็รอที่นี่ รอให้ฉันดูจบ”

“......”

เซียวซู่ยังสามารถพูดอะไรได้อีก? เขาตื่นเต้นมาก เชื่อว่า คุณชายเย่ก็ดูออกอารมณ์ของตัวเองแล้วเช่นกัน แต่เขาดันจะถามตัวเองว่าตื่นเต้นไหม

และตัวเองก็ไม่สามารถตอบกลับคุณชายเย่ได้ว่า ตื่นเต้นมากจริงๆ

ในความเป็นจริงก็คือ เขาไม่ค่อยแน่ใจเกี่ยวกับเอกสารฉบับนั้น

ดังนั้นในเวลาที่เย่โม่เซินกำลังจะดู เซียวซู่จึงตัดสินใจให้เย่โม่เซินเตรียมใจไว้ล่วงหน้า

ดังนั้นเขาจึงส่งเสียงไอเล็กน้อย แล้วพูดว่า “คือว่าคุณชายเย่...... ข้อมูลเหล่านี้ คือฉันจ้างคนเขียนแทน”

“เขียนแทน?” เย่โม่เซินเลิกคิ้วเล็กน้อย เหมือนว่านึกอะไรขึ้นมาได้ “แล้วเรื่องได้จัดเตรียมไว้เรียบร้อยหรือยัง?”

เซียวซู่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร พยักหน้าทันที “ไม่มีปัญหา การรักษาความลับ ฉันต้องทำได้ดีที่สุดแน่นอน แต่ว่า...... ผู้เขียนแทนคนนั้น เป็นผู้หญิง ดังนั้นเทคนิคการเขียนของเธอ จึงไปทางจินตนาการแห่งความฝันไปหน่อย ดังนั้น......”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เซียวซู่ก็หยุดไว้อย่างชาญฉลาด เขาได้พูดอย่างชัดเจนขนาดนี้แล้ว คุณชายเย่จะต้องเข้าใจความหมายของเขาแน่นอน

“เข้าใจแล้ว” เย่โม่เซินไม่สนใจเขาอีก ก้มหน้าดูเอกสาร

ท่าทีของเขาเคร่งครัดมาก มองดูข้อมูลตรงหน้าอย่างจริงจัง ราวกับว่าสิ่งที่ถืออยู่ในมือ ไม่ใช่เอกสารฉบับหนึ่ง แต่เป็นสมบัติที่ล้ำค่าอย่างยิ่ง

ในความเป็นจริงสำหรับเย่โม่เซินแล้ว ส่วนนี้ที่เป็นอดีตของ มู่จื่อนั้น ก็คือสมบัติที่ล้ำค่าของเขา

เขาดูอย่างเอาจริงเอาจัง ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจเลย ว่าข้อมูลเหล่านี้คือสไตล์การเขียนแบบไหน คือคนแบบไหนที่เขียนออกมา สำหรับเขาแล้ว สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่สำคัญ

และเซียวซู่นั้น จากความตื่นเต้นในตอนแรก ในเวลาต่อมา ก็ค่อยๆผ่อนคลายลง เพราะเขาพบว่า เย่โม่เซินดูเหมือนจะจมอยู่ในความทรงจำของตัวเอง บางครั้งก็ขมวดคิ้วมุ่น ในตอนแรกเซียวซู่คิดว่า เขาไม่พอใจกับข้อมูลนี้ กำลังจะอธิบาย แต่เย่โม่เซินก็ไม่ได้ตำหนิเขา ยังคงขมวดคิ้วมุ่น แล้วดูข้อมูลต่อไป

หลังจากนั้นเซียวซู่ก็เห็นว่า คิ้วของเขาขมวดลึกลงไปเรื่อยๆ แม้แต่ระหว่างคิ้ว ก็ขมวดแน่นด้วยไอสังหารที่รุนแรง เซียวซู่คิดในใจว่า ต้องจบแล้วแน่ๆ บางทีครั้งนี้ เขาหนีไม่พ้นแล้ว

แต่คุณชายเย่ยังคงขมวดคิ้วแล้วดูต่อไป ไม่ได้หยุดลง และไม่ได้ทำการตำหนิเขา

จากความเข้าใจของเขาที่มีต่อคุณชายเย่แล้ว เซียวซู่ก็เลยมองพิจารณาอย่างละเอียด เขาพบว่า ในดวงตาของคุณชายเย่ มีความเคลื่อนไหวอย่างมาก แม้ว่าภายนอกจะดูเหมือนมีท่าทีที่สงบเยือกเย็นมากก็ตาม

นั่นคือเขาอยู่กับคุณชายเย่มาเป็นเวลานาน ถึงสามารถเห็นสิ่งที่แสดงออกในดวงตาของเขา

ดังนั้น คุณชายเย่ได้ติดอยู่ในความทรงจำแล้ว?

ไอสังหารในตัวนั้น น่าจะเพราะว่าระลึกถึงเรื่องในอดีต ถึงได้เกิดขึ้นสินะ? ไม่ให้เจาะจงเขา?