บทที่ 1169 เขาไม่ได้หื่นขนาดนั้น

บทที่ 1169 เขาไม่ได้หื่นขนาดนั้น

เสียงนี้เกือบทำให้ใจของเสี่ยวเหยียนละลาย

โอ้โห!

โคงโคงน่ารักจังเลย!

ทันใดนั้นเสี่ยวเหยียนก็นึกถึงเรื่องคืนนั้นที่โคงโคงมานอนอยู่ข้างตัวเอง คืนนั้นหล่อนรู้สึกไม่สบายใจมาก โคงโคงนอนอยู่ด้านข้างหล่อน คอยเอาหัวมาคลอเคลียกับแขนของหล่อนอยู่ตลอดเวลา ร้องเรียกเมี๊ยวๆ ถือเป็นยารักษาชั้นดีทีเดียว

ตอนนี้ก็เช่นกัน!

แต่หล่อนยังไม่ลืมว่าวันต่อมาโคงโคงก็ทำท่าทางรังเกียจหล่อน

เมื่อคิดถึงตอนนี้ หล่อนก็รีบพิมพ์ทันที

“ดูเหมือนว่าโคงโคงรังเกียจฉัน เช้าวันนั้นฉันจะลูบหัวมัน แต่พอมันเห็นฉันก็วิ่งหนีไปทันที รอครั้งต่อไป ถ้าฉันมีโอกาสได้ไป ฉันจะต้องลูบขนให้เกลี้ยงถึงผิวเลย!”

หลังจากที่ส่งออกไป เสี่ยวเหยียนก็รู้สึกว่าตัวเองพูดตามใจเกินไป หานชิงจะคิดว่าหล่อนน่ารำคาญรึเปล่า?

ขณะที่กำลังคิดลังเล หานชิงก็ตอบข้อความกลับมา

“ไม่ต้องรอ พรุ่งนี้ก็มาได้เลย”

เสี่ยวเหยียนมาข้อความอย่างตกตะลึง จากนั้นวางมือถือลงและเอามือขึ้นมาปิดปาก จึงจะหยุดเสียงกรีดร้องไว้ได้

ยังคงรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นภาพความฝัน หานชิงเป็นแฟนกับหล่อนได้ยังไง? ทำไมถึง...เป็นแฟนกันแล้วล่ะ?

สรุปแล้วเรื่องนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นตอนไหนกัน? เขาชอบตัวเองรึเปล่า? ถ้าชอบ แล้วเริ่มชอบตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ?

คำถามมากมายปรากฏขึ้นมาในหัวของเสี่ยวเหยียน ทำให้หล่อนคิดจนหัวแทบจะระเบิดออกมา

ตี๊ดๆ

มือถือดังขึ้นอีกครั้ง

“พรุ่งนี้ผมไปรับคุณ?”

เสี่ยวเหยียนรีบตอบกลับ

“แต่ พรุ่งนี้คุณต้องไปบริษัทนะ ต้องทำงานไม่ใช่เหรอ?”

“วันอาทิตย์”

อ๋อ ใช่แล้ว พรุ่งนี้ก็วันอาทิตย์แล้วนี่นา

หลังจากทั้งสองตัดสินใจตกลงเป็นแฟนกันก็เป็นวันอาทิตย์พอดี ถ้าเป็นคู่รักปกติทั่วไป คงจะออกไปเดทกันบ้าง แต่สำหรับหานชิงแล้ว เสี่ยวเหยียนไม่กล้าคิดคาดหวังอะไร จากนั้นหล่อนจึงพิมพ์ตอบกลับไป

“ไม่ต้องมารับฉันหรอกค่ะ คุณส่งที่อยู่มาให้ฉันก็พอ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจัดการธุระเสร็จแล้วไปหาคุณเองค่ะ”

หานชิงไม่ติดขัดอะไร จึงส่งที่อยู่ไปให้หล่อนทันที

เสี่ยวเหยียนดีใจมาก พรุ่งนี้หล่อนตื่นขึ้นมาก็ไปตลาด ซื้อของเสร็จ ตอนบ่ายก็ไปหาหานชิง

ขณะที่เสี่ยวเหยียนกำลังมีความสุขและเตรียมตัวจะบอกฝันดีกับเขา หานชิงก็ส่งข้อความเสียงมาให้

“ไม่โทรแล้วเหรอ?” หล่อนกดฟังเสียงอันแหบแห้งของเขา กระพริบตาลง จากนั้นก็พิมพ์ต่อ

“นี่ก็ดึกมากแล้ว โทรวันอื่นก็เหมือนกัน คุณรีบไปอาบน้ำ แล้วก็พักผ่อนได้แล้ว ฝันดีค่ะ”

จากนั้นเสี่ยวเหยียนก็ส่งสติ๊กเกอร์ฝันดีให้เขา ในวีแชทมีสติ๊กเกอร์ที่น่ารักมากตัวหนึ่ง เป็นลูกบอลกลมๆ หูและมือเป็นสีแดง ตอนที่พูดว่าฝันดีจะหดตัวเข้าไปด้านใน จากนั้นหล่อนก็วางมือถือลงและนอนหลับไป

หานชิงจ้องมองสติ๊กเกอร์น่ารักตัวนี้ จนเหม่อไปสักพักใหญ่ จากนั้นก็ค่อยๆยิ้มขึ้น

“เจอกันพรุ่งนี้”

หลังจากเห็นหานชิงตอบกลับมาสามคำ เสี่ยวเหยียนก็นอนกอดมือถือกลิ้งไปมาบนเตียง จากนั้นก็มุดตัวเข้าไปในผ้าห่ม ไม่นานนักก็ลุกออกมา นั่งเหม่อมองไปนอกหน้าต่าง จากนั้นก็นอนห่มผ้าอีกครั้ง

เสี่ยวเหยียนรู้สึกว่าตัวเองดีใจมากเกินไป จนทำให้คืนนี้นอนไม่หลับ

QAQแง！