บทที่ 123 เพิ่มความกดดัน

บทที่ 123 เพิ่มความกดดัน

เวลาค่อยๆผ่านไปอย่างเงียบๆ วันต่อมา สิ่งแรกที่เสิ่นเฉียวทำตอนถึงบริษัทก็คือไปยื่นเรื่องเงินที่แผนกการเงิน

แรกเริ่ม คนในแผนกการเงินไม่ค่อยชอบเธอนัก ตอนเห็นเธอยังทำท่าทางรำคาญอีกต่างหาก

“ ไม่มีการส่งมอบใบเสร็จจะขอยื่นเรื่องได้ยังไงละ? อีกอย่าง กรณีแบบนี้ยังต้องการขั้นตอนกับเวลาที่ไปด้วยนะ ”

เสิ่นเฉียวงุนงง: “ ไหนบอกว่าไม่ต้องใช้ละ? ”

คนในแผนกการเงินกลอกตาใส่เธอ: “ ใครบอกเธอว่าไม่ต้องใช้? ตอนเข้ามาใหม่ๆไม่รู้กฎระเบียบของบริษัทรึไง? หรือคิดว่าตัวเองมีคนหนุนหลังแล้วจะกำเริบเสิบสานยังไงก็ได้? ”

ได้ฟังดังนั้น สีหน้าของเสิ่นเฉียวก็ขาวซีดขึ้นทันที เธอกัดริมฝีปากล่างของตัวเองแน่น

ก็เย่โม่เซินบอกอยู่ว่าเธอสามารถมารายงานต่อที่นี่ได้เลย แต่มาตอนนี้ คนในแผนกการเงินกลับพูดอีกอย่างนึง สรุปว่ามันเป็นยังไงกันแน่? คนในแผนกการเงินไม่ชอบเธอ ต้องการเล่นงานเธอหรือเป็นเย่โม่เซินที่หลอกเธอ?

คิดมาถึงตรงนี้ เสิ่นเฉียวคิดอยู่สักพักถึงค่อยถามขึ้นมาใหม่: “ คือว่า คุณเข้าใจผิดอะไรรึเปล่า? ขอยื่นเรื่องก่อนล่วงหน้าไม่ได้จริงๆหรอ? ”

คนคนนั้นหัวเราะอย่างเย็นชา สายตาที่หล่อนใช้มองเสิ่นเฉียว เหมือนสายตาที่ใช้มองคนปัญญาอ่อนแบบนั้นเลย: “ ถามสิบรอบ คำตอบก็ยังเหมือนเดิม ไม่ได้! ”

เสิ่นเฉียวทำได้เพียงกลับไปบนตึกอย่างคนหงอยเหงา เธอคิดอยู่สักพักใหญ่ และคิดว่าควรกลับไปหาเย่โม่เซิน

หลังจากที่เย่โม่เซินรู้เรื่องนี้ เขาก็ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้

แย่ละ

เดิมที เขาคิดจะให้เซียวซู่ไปแจ้งแผนกการเงินก่อนล่วงหน้า แต่เขากลับลืมเรื่องนี้ไปสนิท ทำให้ตอนนี้เธอต้องโดนปฏิเสธกลับมา

“ บริษัท……ไม่อนุญาตให้ทำการยื่นเรื่องหรอ? งั้นฉันไม่…… ”

“ ผมบอกว่าได้ก็ได้สิ คุณเชื่อหล่อนหรือเชื่อผมละ? ”

เสิ่นเฉียว: “ ……ก็ต้องเป็นนายอยู่แล้ว ”

รู้ตัวอีกที เธอก็ตอบไปแบบนั้นแล้ว เย่โม่เซินยกยิ้มมุมปาก: “ งั้นคุณก็ไปที่นั่นอีกครั้ง ”

“ หา? ยังต้องไปอีกหรอ? ” เสิ่นเฉียวบิดนิ้วเข้าหากันและจิ้มไปมาอย่างลำบากใจ หลังจากที่เธอไปที่นั่น ก็เหมือนโดนไล่ออกมา ทำให้เธอรู้สึกขายหน้ามาก เสิ่นเฉียวรู้สึกว่าตัวเองทำไม่ได้อีกแล้ว

“ ต้องไป ” เย่โม่เซินพูดอย่างแน่วแน่

“ ……ก็ได้ ”

ใครใช้ให้เธอขาดเงินใช้กันละ เสิ่นเฉียวทำได้เพียงออกจากห้องและเดินไปขึ้นลิฟต์ หลังจากนั้นก็ไปที่ชั้นห้า

เย่โม่เซินหยิบโทรศัพท์ออกมา และรีบกดโทรหาเซียวซู่ทันที: “ แจ้งแผนกการเงินว่ายื่นเรื่องเงินทำงานให้กับผู้ช่วยเสิ่นล่วงหน้าด้วย ”

ถึงแม้ว่าเซียวซู่จะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ใช้กรณีพิเศษประเภทนี้ และอีกอย่าง เป้าหมายยังเป็นผู้ช่วยเสิ่น เซียวซู่ก็เห็นจนชินแล้วด้วย ถึงอย่างไรช่วงนี้ พฤติกรรมที่เย่โม่เซินปฏิบัติต่อเสิ่นเฉียว เซียวซู่ก็ได้เห็นมาหมดแล้ว

“ ทราบแล้วครับ ผมจะไปแจ้งเดี๋ยวนี้ ”

*

เสิ่นเฉียวยืนลังเลใจอยู่ด้านนอกเป็นเวลานาน ก็ยังไม่เข้าไปในแผนกการเงินสักที เธอกำลังคิดว่าหรือจะกลับไปบอกเย่โม่เซิน ว่าคนในแผนกการเงินบอกเธอว่าต้องมีใบเสร็จและต้องมีใบขั้นตอนต่างๆ คนที่วันๆอยู่แต่ในห้องผู้อำนวยการและปลีกวิเวกอย่างเขา อาจจะไม่รู้หนึ่งในสาเหตุนี้ก็ได้?

คิดไปคิดมา ตอนที่เสิ่นเฉียวตัดสินใจจะกลับ ในแผนกการเงินกลับมีชายหัวล้านวัยกลางคนเดินออกมาอย่างกะทันหัน พอเห็นเธอ เขาก็รีบเรียกเธอ: “ ผู้ช่วยเสิ่น ”