บทที่ 1230 คุณเซียว เชิญมาเฉยๆ หรือว่ามีใจให้กันนะ

บทที่ 1230 คุณเซียว เชิญมาเฉยๆ หรือว่ามีใจให้กันนะ

ฟางถังถังพูดออกมาอย่างผิดหวัง： “คุณโง่หรือเปล่าเนี่ย？คุณไม่มีแฟนก็ไปหามาหลอกสักคนสิ？”

หามาหลอกสักคน……

เจียงเสี่ยวไป๋เม้มปากพลางยิ้มเบาๆ ด้วยความเย็นชา： “จะหามาอย่างไร？ฉันเป็นตัวสร้างแฟนเหรอ？ฉันต้องส่งออกมาเยอะๆ เลยเหรอ？”

“เจียงเสี่ยวไป๋ คุณยังเป็นนักเขียนอยู่ ตอนที่สำคัญที่สุดคุณกลับไม่ใช่สมอง？คุณบอกแม่ของคุณว่ามีแฟนแล้ว เลยไม่อยากไปนัดบอด เดี๋ยวถึงเวลาคุณค่อยไปหาแฟนมาหลอกก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ？จะบังคับให้แต่งงานอะไรนั่นก็เป็นเรื่องในอนาคตแล้ว ความรักมันต้องใช้เวลาไม่ใช่เหรอ？ความเข้ากันและความเข้าใจมันก็ต้องใช้เวลาใช่ไหม？ถ้าจะบังคับให้แต่งงาน ถ้าตอนนั้นไม่มีหนทางอะไรแล้ว คุณก็ค่อยบอกว่าเลิกกันเพราะนิสัยเข้ากันไม่ได้ ก็ค่อยแก้ๆ กันไปเรื่อยๆ ก็ได้”

ฟางถังถังเหมือนกับทหารฝึกสอนที่กำลังสอนเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ในโทรศัพท์เลย เจียงเสี่ยวไป๋นั้นกลัวแม่ของเธอจริงๆ ดังนั้นตอนนั้นเลยคิดอะไรไม่ออกไปมากกว่านี้ เมื่อได้ยินฟางถังถังพูดแบบนี้ ทันใดนั้นเลยคิดว่าความคิดนี้ก็ไม่เลวนัก？？

“ปัญหาอยู่ที่ ฉันจะหาใครมาเป็นแฟนฉันล่ะ？คุณก็รู้ว่าผู้ชายที่เรารู้จักนั้นไม่มีมาก คนที่เคยรู้จักก่อนหน้านี้ก็แต่งงานกันไปหมดแล้ว ฉันจะให้คนที่แต่งงานแล้วมาแกล้งเป็นแฟนให้ไม่ได้หรอกใช่ไหมล่ะ？หรือไม่……ให้ฉันไปเช่างั้นเหรอ？”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็พยักหน้า： “แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ไปเช่าแฟนมา ทุกครั้งที่เรียกให้เขาออกมาค่อยจ่ายเงินเขาก็OKแล้ว”

ฟางถังถังตัดบทเธอ

“คุณอย่ามาทำเป็นใสซื่อ พวกที่เช่าแฟนน่ะถูกหลอกเยอะจะตายไป ไม่รู้ว่าถ้าถูกหลอกไปจนหมด สุดท้ายคุณจะทำอย่างไรดี？”

เจียงเสี่ยวไป๋： “……น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ？”

“โลกนี้มันน่ากลัว！คนเราก็มองกันไม่ออกหรอก！ใครจะไปรู้ล่ะ！”

เจียงเสี่ยวไป๋： “ฟางถังถัง คุณอยากทำอย่างไรกันแน่？ความคิดนี้คุณเป็นคนคิดเองนะ！หรือไม่คุณก็หาใครสักคนมาให้ฉันก็โอเคแล้ว？”

“เจียงเสี่ยวไป๋ คุณเองก็มีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ？”

มีอยู่แล้วงั้นเหรอ？เจียงเสี่ยวไป๋กะพริบตาปริบๆ ในหัวก็เริ่มมีเงาหนึ่งลอยขึ้นมา เธอขบปากตัวเองเล็กน้อย “หรือคุณหมายถึงคนแก้บทของฉันน่ะเหรอ？ไม่ได้ๆ เขาหัวล้าน แถมอายุเยอะแล้ว ฉันรับไม่ได้”

ฟางถังถังได้ฟังดังนั้น ก็แทบจะคุกเข่าลงไป “ฉันยอมใจคุณจริงๆ เลย หนุ่มหล่อมาอยู่ตรงหน้าก็ไม่เอา คุณกลับไปคิดถึงคนหัวล้านอายุมากแบบนั้น ยอมใจจริงๆ ！”

สุดท้ายฟางถังถังเลยทำได้แค่พูดว่า： “ฉันหมายถึงผู้ชายที่คุณเจอเมื่อคืนวันก่อนที่บาร์น่ะ！”

ผู้ชายที่เจอที่บาร์งั้นเหรอ？

เจียงเสี่ยวไป๋คิดขึ้นได้ เพียงไม่นานก็คิดออกว่าเป็นใคร

ผู้ชายที่ชื่อเซียวซู่งั้นเหรอ？

ผู้ชายที่เมาแอ๋หลังจากอกหักงั้นเหรอ？

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็หัวเราะหึๆ ออกมาในทันใด： “เขาเหรอ？ฉันว่าช่างมันเถอะ ถึงแม้ว่าเขาจะพอดูได้ แต่เขายังไม่เปิดใจให้คนอื่น คืนนั้นคุณไม่เห็นเหรอ？เพราะอกหักเลยเมาขนาดนั้น！ฉันไปหาผู้ชายแบบนั้น มันไม่น่าตลกไปหน่อยเหรอ！”

“คุณเข้าใจตำแหน่งของตัวเองในตอนนี้หน่อยได้ไหม？เขาอกหักแล้วทำไมเหรอ？คุณไม่ได้จะคบกับเขาสักหน่อย คุณแค่จะไปเอาเขามาเป็นแฟนปลอมๆ คืนนั้นคุณช่วยเขาแล้วไม่ใช่เหรอ？ขอให้เขาช่วยตอบแทนสิ ดูท่าทีของเขาแล้ว ถ้าพามา แม่คุณจะต้องชอบอย่างแน่นอน”

เมื่อฟางถังถังพูดแบบนั้น เจียงเสี่ยวไป๋เองก็คิดว่าดูมีเหตุผลดี

ไม่ว่าจะเป็นส่วนสูงหรือว่าท่าทีของเซียวซู่ คำพูดการวางตัว ก็ดูดีเลยทีเดียว ถ้าพามาเจอแม่ของตัวเองแล้วบอกว่าเป็นแฟน ต่อไปจะต้องโดนบังคับให้ไปนัดบอดอีกเหรอ？

ในใจของเจียงเสี่ยวไป๋เริ่มมีความคิดแบบนั้น แต่กลับมีความกังวลอยู่： “ทำไมฉันถึงคิดว่า หาแฟนมาหลอกมันดูไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่เลยนะ？”

：