บทที่ 1238 เธอก็เผด็จการนะ

บทที่ 1238 เธอก็เผด็จการนะ

รอยยิ้มที่สดใสเกินไปนี้ ช่างดึงดูดสายตานัก แสงไฟที่แตกกระจายรอบ ๆ ดูเหมือนจะเคลื่อนเข้ามาใกล้รอยยิ้มนี้ ทำให้รอยยิ้มของเจียงเสี่ยวไป๋ยิ่งสะดุดตามากขึ้น

เซียวซู่ตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะ

ในไม่ช้าเขาก็ควบคุมจิตใจของตัวเองได้ แล้วค่อยๆถอนสายตาออกมา

“บุญคุณก็ไม่ต้องจดจำแล้ว ผมแค่ตอบแทนบุญคุณเท่านั้น คุณเพียงแค่จำเอาว่าไม่มีครั้งต่อไปก็พอแล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋ขบฟันกรามของเขา ใบหน้ายังคงยิ้มแย้มเหมือนเดิม: “ได้สิ ในเมื่อคุณเซียวก็พูดแบบนี้แล้ว งั้นฉันก็จะถือว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณละกัน แต่ว่าวันนี้มันได้เกิดสถานการณ์พิเศษขึ้น ดังนั้น..........”

เธอก้าวเข้ามาข้างหน้าหนึ่งก้าว มองเซียวซู่กะพริบตาอย่างจริงจัง: “ฉันยังติดค้างจูบคุณหนึ่งที”

เซียวซู่: “...........”

คำพูดของหญิงสาวทำให้คนตกใจ รูม่านตาของเซียวซู่หดตัวลง ก้าวถอยหลังไปอย่างกะทันหัน

“พูดบ้าอะไร?”

เจียงเสี่ยวไป๋ยกมือขึ้นพูดอย่างไม่แยแส: “ฉันจริงจังนะ เพราะว่าฉันไม่ได้รับความเห็นชอบจากคุณก็จูบคุณโดยพลการ จุดนี้ฉันต้องขอโทษคุณเป็นอย่างมาก ดังนั้นฉันจึงติดค้างจูบคุณหนึ่งที ไม่งั้นตอนนี้คุณก็จูบคืนเลย ไม่งั้นก็ติดไว้ก่อน”

เซียวซู่ตกใจกับคำพูดของเธอเป็นเวลานาน สุดท้ายพูดออกมาโดยไม่รู้จะทำอะไรกับเธอดี

“ยัยบ้า”

เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่โดยไม่ปฏิเสธ

ไม่นานนัก เซียวซู่ก็ได้ก้าวเท้ายาวๆจากไป เมื่อเขาหันหลังไปแล้วจู่ๆเขาก็คิดถึงภาพที่เจียงเสี่ยวไป๋พยายามปกป้องรอยแผลเป็นของเขาในลิฟต์ ทำให้หว่างคิ้วชนกัน แต่ไม่นานก็ปล่อยออก

เธอเพียงแค่อยากให้เขาช่วยเท่านั้น เมื่อเห็นเขาที่ถูกคนอื่นมองสำรวจด้วยสายตาที่แปลกๆ ก็ต้องช่วยเขาออกหน้าเป็นธรรมดา จุดนี้คงไม่มีอะไร เขาไม่ควรที่จะจำมันขึ้นใจขนาดนี้

เมื่อคิดแบบนี้แล้ว เซียวซู่ก็จากไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่คนไปแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋กลับลูบริมฝีปากของตัวเองโดยไม่รู้ตัว พูดอย่างหดหู่ใจ: “ช่างกลุ้มใจเสียใจ ทั้งๆที่ฉันเป็นคนที่เสียเปรียบนะ ไม่ผิดเลย ผู้ชายในนิยายไม่มีอยู่ในชีวิตจริง ช่างเป็นผู้ชายซื่อตรงและไม่เข้าใจอะไรเลย!”

*

ที่ต่างประเทศ

หลังจากที่มาบนเกาะนี้ได้สองวันแล้ว ในที่สุดเสี่ยวเหยียนก็เข้าใจเกาะนี้อย่างจริงจังเสียที เพราะมีแต่วัยรุ่นที่มาเที่ยวที่นี่ ดังนั้นตอนเช้าจึงเงียบสงบมาก แต่กลางคืนถึงจะเป็นเวลารื่นเริงของพวกเขา

เสี่ยวเหยียนนอกจากจะถ่ายภาพวิวแล้ว ก็คือมีความสุขกับการกินของอร่อย และเล่นกิจกรรมที่สนุกสนานอื่นๆ

อีกอย่างก่อนหน้านี้ที่นั่งเรือมาก็ได้พูดคุยกับคนอื่นๆบนเรือด้วย สองสามวันที่เดินออกมาเที่ยวก็จะเจอกับพวกเขาเป็นครั้งคราว ทุกคนก็ถือว่าได้เป็นเพื่อนกันแล้ว

แต่สิ่งที่เสี่ยวเหยียนอึดอัดก็คือ บนเกาะนี้คนที่มาเที่ยวส่วนใหญ่ต่างเป็นคู่สามีภรรยากัน ดังนั้นพวกเขาล้วนใกล้ชิดกันมาก

อย่างเช่น เมื่อเสี่ยวเหยียนอยากจะว่ายน้ำนั้น ปรากฏว่าในสระน้ำก็มีสามีภรรยาคู่หนึ่งกำลังกอดกันอย่างแนบแน่นอยู่ในน้ำ

ขาที่ลงไปในสระของเธอมันอึดอัดมาก ขึ้นค่อนวันจึงได้ดึงมันกลับมา กลับขึ้นมาข้างบนด้วยความหดหู่ใจ

แต่หานชิงดูเหมือนจะไม่พบอะไรเลย ลูบหัวของเธอ จากนั้นก็เอาหมวกสานสวมไปที่หัวของเธอ แล้วก็พูดขึ้น ต้องปกกันแสงแดดให้ดีหน่อย อย่าให้ผิวไหม้ละ บนเกาะนี้แสงแดดแรงมาก

ฮืม..........

เสี่ยวเหยียนแอบร้องไห้ในใจ

แม้ว่าความคิดของเธอจะโบราณ แต่ว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าแฟนตัวเอง บางครั้งเธอก็อยาก.........

เสียดายที่นิสัยของหานชิงเป็นคนที่เก็บความรู้สึกเก่ง เหมือนกับการจูบบนเรือในวันนั้นเป็นสิ่งที่พิเศษที่สุดที่เขาทำได้ สำหรับเรื่องอื่น เสี่ยวเหยียนคิดก็ยังไม่กล้าคิดเลย