บทที่ 1280 รู้สึกถึงอันตราย

บทที่ 1280 รู้สึกถึงอันตราย

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋ส่งข้อความนี้ไปแล้ว ก็วางโทรศัพท์ลงไปแต่งหน้าตัวเองต่อ

เดิมทีเธอก็คิดจะแต่งตัวตามปกติไปงานเลี้ยง แต่พอเช้าตรู่ตู้เซียวหยู่ก็มา จ้องมองเธอ บอกว่าวันนี้จะต้องให้เธอแต่งหน้าไปเข้าร่วมงานอะไรทำนองนั้น

ลูกๆของคนอื่นต่างก็มากันเป็นคู่กัน ดูดียังไงแต่งตัวยังไง จะต้องให้เจียงเสี่ยวไป๋ทำอย่างนั้นด้วย

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่อาจห้ามปรามคุณแม่เจียงได้ ทำได้เพียงตอบรับไปอย่างจนใจ จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้า

“นี่มันก็ประมาณนึงแล้ว จริงสิ แฟนแกล่ะ? จำเอาไว้นะว่าวันนี้ต้องเรียกเขามานะ”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดไปแล้ว กระแอมออกมาเบาๆ “รู้แล้ว เขาไปจัดการธุระนิดหน่อยน่ะ จะไปช่วงเย็นๆ พวกเราไปกันก่อนเถอะ”

ได้ยินอย่างนั้นแล้ว ตู้เซียวหยู่ย่นคิ้วสวยออกมา “เขาไม่มารับแกไปด้วยกัน?”

“ใช่ เขามีธุระต้องไปทำก่อน พวกเราไปกันก่อนเถอะแม่”

คุณแม่เจียงกลับยืนมองเธออยู่ตรงที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน

“แม่ แม่ไม่เชื่อฉันหรอ? ฉันบอกว่าเขาจะไปก็จะไปสิ วางใจเสียเถอะ”

เจียงเสี่ยวไป๋ลากคุณแม่เจียงออกไปข้างนอก จากนั้นทั้งสองคนก็ขึ้นรถกันไป พอขึ้นรถไปแล้วคุณแม่เจียงก็อดไม่ได้ที่จะพูดบ่นเรื่อยเปื่อยขึ้นมา

“เรื่องอะไรที่มันสำคัญขนาดนั้น พวกแกนัดกันแล้วเขายังไม่มาอีก?”

“แม่...”

“เสี่ยวไป๋ แกไม่อยากดูตัว แต่อยากหาแฟนเองแม่ก็ไม่ขัดแก แต่แกย้ายข้าวของที่บ้านจนกลายมาเป็นอย่างนี้ ของก็ย้ายไปหมดแล้ว แล้วบ้านของผู้ชายเขาไม่มีของพวกนี้หรอ? หรือว่าเขาจะจนมากเลยงั้นหรอ?”

เจียงเสี่ยวไป๋ “...แม่กำลังคิดไร้สาระอะไรกัน?”

แต่เจียงเสี่ยวไป๋นั้นไม่รู้ว่าเซียวซู่จนจริงๆหรือเปล่า อีกทั้งเขามีเงินหรือเปล่าสำหรับเธอแล้วไม่ใช่เรื่องที่จะต้องไปสนใจเลยนี่ เธอเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ใช่ผู้หญิงเห็นแก่เงินจำพวกนั้นเสียหน่อย

ตัวเธอเองก็มีเงิน ขนมปังเธอก็สามารถหาเงินเองได้ ดังนั้นแล้วผู้ชายมีเงินหรือไม่สำหรับเธอแล้วมันไม่สำคัญเลย

สิ่งสำคัญเลยก็คือบุคลิกภาพของผู้ชายที่มีเสน่ห์ องอาจ มีคุณภาพแล้วยังไง

ตู้เซียวหยู่มองลูกสาวของตนไปอย่างเอาจริงเอาจัง ใบหน้าสวยที่สืบทอดจากเธอมาอย่างดี ปกติแล้วถึงแม้ว่าจะไม่แต่งอะไรใบหน้านั้นก็งดงามอยู่แล้ว ตอนนี้ก็แต่งหน้าง่ายๆไป สวมเดรสสั้นไปสักตัวนึง ก็ยิ่งดึงดูดสายตามากขึ้นแล้ว

ตามหลักแล้ว ใบหน้าสวยนี้ก็คงสามารถหาผู้ชายดีๆได้

แต่ตัวเจียงเสี่ยวไป๋เองก็มีปัญญาหาเงินเอง บวกกับที่เธอไม่มีกะจิตกะใจไปสนใจเรื่องอื่น ดังนั้นแล้วจนถึงตอนนี้เธอก็เลยเป็นโสดมาตลอด

ส่วนตู้เซียวหยู่ ก็ไม่ใช่คนที่ขายลูกสาวกิน

ถ้าเซียวซู่คนนั้นเป็นคนจนจริงๆ และเสี่ยวไป๋ชอบเขาจริงๆ อย่างนั้นแล้วเธอก็จะสนับสนุนพวกเขา

คิดมาจนถึงตรงนี้แล้ว ตู้เซียวหยู่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

ระเบียบการของงานครบรอบ70ปีในครั้งนี้เป็นอย่างนี้ แต่เดิมวางแผนที่จะจัดงานที่บ้านตระกูลเจียง แต่ในภายหลังลูกชายคนโตของตระกูลเจียงได้เสนอให้ไปจัดกันที่โรงแรม เพราะว่าที่ผ่านมาได้จัดที่บ้านตระกูลเจียงมาตลอด ครั้งนี้ก็เลยอยากได้อะไรใหม่ๆ

ก็เลยจึงไปจัดกันที่โรงแรม

ลูกชายสามคนของตระกูลเจียง พ่อของเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ในลำดับที่สาม พี่คนโตแต่งงานมาสามปีแต่ก็ยังไม่มีทายาท หลังจากที่เลิกรากันก็แต่งงานใหม่ มีลูกชายสามคน บวกกับที่ในภายหลังพี่คนโตของตระกูลเจียงประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เปิดบริษัทเล็กๆของตัวเองด้วยแล้ว ก็เลยเป็นที่ชื่นชอบของผู้เฒ่าตระกูลเจียงเป็นพิเศษ