บทที่ 1308 ดวงตก

บทที่ 1308 ดวงตก

“ยัยตัวดี แม่ถามเธอมากขนาดนี้ ก็เพราะเป็นห่วงเธอไงล่ะ? เธอดูสิว่าเธอพูดอะไรกัน?”

เสี่ยวเหยียนแลบลิ้นเล็กน้อย ดูจำนวนลูกค้าในวันนี้ พูดเสนอว่า “ค้าขายในวันนี้ ดูเหมือนจะค่อนข้างธรรมดา งั้นฉันกลับไปก่อนนะ?”

“อืม กลับกันเถอะ”

หลังจากได้รับคำยินยอมจากหลัวหุ้ยเหม่ยแล้ว เสี่ยวเหยียนก็รีบเก็บข้าวของกลับบ้านทันที

และในขณะเดียวกัน ในห้องทำงานของท่านประธานบริษัทตระกูลหาน หลินสวี่เจิ้งกำลังนั่งอยู่บนโซฟา คุยกับหานชิงเรื่อยเปื่อย

แต่พูดไปพูดมา ก็มีคำพูดที่จริงๆจังๆเพียงไม่กี่คำ หานชิงต้องจัดการกับงาน แต่หานชิงก็พูดอยู่ที่นั่นตลอด ขัดจังหวะความคิดของเขาเป็นครั้งคราว

หลังจากครั้งที่สอง หานชิงเงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร

หลินสวี่เจิ้งรีบพูดยิ้มทันที “นายทำต่อ ฉันพูดของฉัน นายยุ่งของนาย”

หานชิง “......”

เขาพูดอยู่ที่นี่ รบกวนสมาธิของเขา เขายังจะทำงานได้อย่างไร?

หลินสวี่เจิ้งแทบจะไม่วิ่งมาหาเขาเลย เว้นแต่ว่ามีเรื่องสำคัญอยากจะบอกเขา เมื่อนึกถึงอย่างนี้ หานชิงก็วางปากกาในมือลง เอนหลังแล้วพิงไว้ที่เบาะ จ้องไปที่ หลินสวี่เจิ้งด้วยสายตาเรียบเฉย

“มาหาฉันที่บริษัทกะทันหัน มีเรื่อง?”

ปลายนิ้วของเขา เคาะพื้นโต๊ะไปด้วย ดูแล้วไม่ใส่ใจเป็นพิเศษ

แต่เมื่อหลินสวี่เจิ้งเห็นเช่นนี้ ก็เลิกคิ้วขึ้น “ทำไม เราเป็นเพื่อนรักกันมาหลายปี ฉันจะมาที่บริษัทของนายหน่อยไม่ได้เหรอ? อนุญาตให้สาวน้อยของนายมาหาได้เท่านั้น?”

หานชิง “......”

เขายื่นมือออกมาบิดหว่างคิ้วของตัวเอง หมดความอดทนเล็กน้อย “ตกลงนายมีเรื่องอะไรกันแน่? พูดออกมาโดยตรง คุยกันจบแล้วฉันยังจะต้องทำงานต่อ”

“เฮ้ย นายคนนี้......เมื่อก่อนตอนที่ไม่มีแฟนรู้จักแค่ทำแต่งานก็ช่างเถอะ ทำไมตอนนี้มีแฟนแล้ว ยังจะเป็นพวกบ้างานอีก ใส่ใจแฟนของนายให้มากหน่อยไม่ได้หรือไง?”

ถ้าเขาใส่ใจมากกว่านี้หน่อย ไม่แน่อาจสามารถสังเกตเห็นเบาะแสได้นิดหน่อย และเสี่ยวเหยียนก็ไม่ต้องแอบลับๆล่อๆ ไปที่ซื้อแท่งตรวจครรภ์ที่ร้านขายยาคนเดียวแล้ว

เขาจึงรับเธอเป็นน้องสาวแล้ว และน้องสาวของเขา ได้ขอข้อเรียกร้องกับเขาที่เป็นพี่ใหญ่ ไม่สามารถพูดเรื่องนี้ได้

หลินสวี่เจิ้งสามารถสัญญาว่าจะเก็บเป็นความลับให้กับเธอไว้ ก็แค่คันปากเล็กน้อย

มักจะรู้สึกว่า ตัวเองได้รู้เรื่องอะไรบางอย่างที่สุดยอดมาก ถ้าไม่พูดออกมา จะเสียเปรียบมากจริงๆ ดังนั้น หลินสวี่เจิ้งกำลังรู้สึกว่า ตัวเองจำเป็นต้องพูดอะไรเสียหน่อย แต่สัญญากับคนอื่นไว้แล้ว ว่าจะเก็บความลับไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถพูดตรงๆได้ เขาจึงทำได้เพียงชี้แนะให้เขาเท่านั้น

ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องนี้เป็นของทั้งสองฝ่าย หากสาวน้อยนั่นไม่กล้าที่จะพูดตลอดไป หานชิงก็จะไม่รู้ตลอดเลย ถ้าอย่างนั้น ก็หมายความว่าจะต้องให้สาวน้อยได้รับความไม่เป็นธรรม?

และอีกอย่าง...... ถ้าเรื่องราวง่ายแค่นี้ ก็จัดการได้อย่างสบาย ประเด็นสำคัญคือ วันนี้เขายังเห็น สวี่เย็นหวั่นอยู่ในบริษัทด้วย

สวี่เย็นหวั่น ......

นั่นคือหวานใจในวัยเด็กของหานชิงนะ น้ำหนักนั้น ยิ่งไม่จำเป็นต้องพูดถึง ถ้าเธอไม่ทำอะไรเลย ก็ยังจะดีหน่อย ถ้า......

ถ้า......

เรื่องภายหลัง หลินสวี่เจิ้งไม่กล้าที่จะจินตนาการถึง และเขาก็ไม่อยากคิดเพื่อนรักเก่าของเขา กลายเป็นคนที่เลวทรามต่ำช้าแบบนั้น

“ในบริษัทมีเรื่องมากมาย และฉันก็ไม่ได้ไม่ใส่ใจเธอ แต่กลับเป็นนาย...... ทำไมนายถึงยุ่งเรื่องนี้กะทันหัน?”

หานชิงมองที่เขา สายตาสงสัยเล็กน้อย