บทที่ 1379 ใกล้แค่เอื้อม

บทที่ 1379 ใกล้แค่เอื้อม

เซียววซู่ฟังอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดี แต่เขาก็แทบจะไม่มีโอกาสได้อ้าปากพูด เพราะเหลียงหย่าเหอบ่นเขาไม่หยุด รอจนบ่นเสร็จก็ยังไม่ให้เขาพูด ข่มขู่ทันทีว่า：“ต่อไปดูแลเขาให้ดี รู้มั้ย ทำกับข้าวบ่อยๆ อย่างลูกนี่หาแฟนได้สวยขนาดนี้ลูกคู่ควรเหรอ”

เซียวซู่：“……”

ไม่ใช่ ทำไมเขาจะไม่คู่ควร

“แม่ จะพูดแบบนี้ไม่ได้นะ”

“ทำไมจะพูดแบบนี้ไม่ได้ ถ้าลูกคู่ควรลูกจะยังเป็นเป็นโสดอยู่ถึงตอนนี้เหรอ ตัวเองยังไม่รู้ว่าต้องพยายามอีกนิด ยังจะทำให้คนในบ้านเป็นห่วงลูก ตอนนี้หาเจอแล้วลูกก็ช่วยแม่ทะนุถนอมให้ดีนะ ถ้าไม่อย่างนั้นแม่จะหาคู่ไปให้ลูกดูตัวสักร้อยคน”

ร้อยคน

เซียวซู่ไม่อยากพูดแล้ว เม้มปาก

หรือว่าเขากับเจียงเสี่ยวไป๋ยิ่งต้องเพิ่มผลประโยชน์ที่ทั้งสองฝ่ายจะได้แล้ว

“ไปๆ อีกเดี๋ยวตอนออกไปกินข้าว คีบอาหารให้เสี่ยวไป๋เขาเยอะๆนะ อ่อนโยนหน่อยรู้มั้ย”

หลังจากปล่อยเซียวซู่ออกจากห้องแล้ว ทางเจียงเสี่ยวไป๋ก็ยกอาหารทั้งหมดมาตั้งบนโต๊ะเรียบร้อย ทุกคนล้างมือเตรียมกินข้าว

เซียวซู่สบตากับเจียงเสี่ยวไป๋ทีหนึ่ง จากนั้นตอนที่เตรียมหาที่นั่งลงมานั้น กลับถูกเหลียงหย่าเหอเตะอย่างแรง เจ็บจนเขาขมวดคิ้วหันไปมองเธอ

เหลียงหย่าเหอยิ้มไม่เห็นฟัน：“ไป นั่งกับเสี่ยวไป๋ ที่นี่พ่อกับแม่จะนั่ง”

เซียวซู่พูดไม่ออก นั่งที่ไหนก็เหมือนกันมั้ย

แต่ในเมื่อเหลียงหย่าเหอพูดแล้ว เซียวซู่ก็ไปนั่งกับเจียวเสี่ยวไป

พอเซียวซู่นั่งลงมา เจียงเสี่ยวไป๋ก็กดเสียงให้เบาลงพอที่จะได้ยินกันแค่สองคนว่า “ฉันปากไว ไม่ทันระวังบอกไปว่าเป็นแฟนกับคุณแล้ว”

ได้ยินอย่างนั้น เซียวซู่สีหน้ายังไม่เปลี่ยน พูดเรียบๆว่า：“ไม่เป็นไร”

ในเมื่อต่อให้ปฏิเสธ แม่ของเขาก็คงต้องดื้อดึงให้เขาเป็นแฟนกันจนได้ อย่างนี้สู้ยอมรับตรงๆไปเลยดีกว่า

ลดความวุ่นวายที่ไม่จำเป็นไปบ้าง

เจียงเสี่ยวไป๋เห็นท่าทางเขาไม่ว่าอะไร จึงได้โล่งอก เธอยังคิดว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้เขา ถึงเวลาพอเขาโกรธ ไม่ยอมช่วยเป็นไม้กันหมาให้ที่บ้านเธอจะทำยังไง

“เซียวซู่ รีบคีบอาหารให้เสี่ยวไป๋สิ”

ตอนที่เซียวซู่กำลังเตรียมจะกินข้าวนั้นเอง เหลียงหย่าเหอกลับยิ้มอ่อนๆพลางเตือนเขา เซียวซู่ชะงัก ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ได้ยินเสียงเจียงเสี่ยวไป๋ที่อยู่ข้างๆพูดว่า：“ไม่ต้องๆ ฉันคีบเองก็ได้ คุณน้าคุณอาคะ พวกคุณทานเยอะๆนะคะ”

“เซียวซู่ ลูกไม่ได้ยินที่แม่บอกเหรอ”

เหลียงหย่าเหอขมวดคิ้ว เซียวซู่ได้แต่คีบอาหารนิดหน่อยใส่ในชามของเธอ สุดท้ายตอนเก็บตะเกียบก็แสดงท่าทีเหมือนว่าแบบนี้พอใจแล้วหรือยัง

เหลียงหย่าเหอที่อยู่ข้างๆเห็นท่าทางและสายตาเขา ก็แทบจะอดไม่ได้ที่จะลุกไปจัดการเขาสักที

ไอ้ลูกตัวดีนี่มันยังไง ให้เขาคีบอาหารก็ทำท่าทำทางไม่สบอารมณ์ เขารู้สึกตัวว่าเป็นแฟนของคนอื่นเขามั้ย

เจียงเสี่ยวไป๋เห็นของในชามตนเอง แล้วมองไปยังสีหน้าท่าทีของเหลียงหย่าเหอ ก็รู้สึกว่าตนเองพอจะเดาอะไรได้ ดังนั้นเธอจึงคีบอาหารให้เซียวซู่อย่างใส่ใจบ้าง จากนั้นยิ้มตาหยีให้เขากินเยอะๆหน่อย

จะอย่างไรเขาก็เคยช่วยตนเองตอนอยู่ต่อหน้าแม่ของตัวเองมาแล้ว ถ้าเขาต้องการ อย่างนั้นเธอก็สามารถให้ความร่วมมือได้

เห็นท่าทีใส่ใจของเจียงเสี่ยวไป๋ ตอนแรกเซียวซู่ยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ตอนที่ได้เหลียงหย่าเหอชื่นชมเจียงเสี่ยวไป๋ ก็เข้าใจในทันทีเลย

หลังจากอาหารมื้อนี้ เซี่ยวซู่ก็ถูกกลอกตามองบนไปไม่น้อย ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ล้วนได้รับแต่คำชื่นชมและเยินยอ ทำให้เซียวซู่สงสัยในชีวิตมาก

สองสามีภรรยาตระกูลเซียวชอบเจียงเสี่ยวไป่มากเป็นพิเศษ ชมเธอไม่หยุดว่าเธอหน้าตาสะสวย แล้วยังทำอาหารเป็น หลังจากรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋กำลังเขียนต้นฉบับอยู่ ก็ชมว่าเธอมีความรู้

หลังจากที่ชมเจียงเสี่ยวไป๋เสร็จแล้วเหลียงหย่าเหอก็เริ่มวิจารณ์เซียวซู่อีก วิจารณ์เขาเสียจนไม่มีอะไรดีเลย