ตอนที่ 1523
บทที่1523 จะทำงานไปเพื่ออะไรกัน
October 21, 2026
บทที่1523 จะทำงานไปเพื่ออะไรกัน
เขาโอบไหล่ของเธอไว้ แล้วขยับเข้าไปใกล้เธอ ลมหายใจของเขาลดลงบนใบหน้าของเธอ
ลูกที่ถูกเจียงเสี่ยวไป๋อุ้มอยู่ในอ้อมกอด บริเวณขอบตายังมีหยดน้ำตาชื้น ก่อนหน้านี้ร้องไห้เสียงดัง ตอนนี้กลับเงียบสงบมาก พอลืมตาขึ้นมาก็มองหน้าทั้งสองคนอย่างสงสัย
และมองอยู่อย่างนั้น ไม่ร้องไห้ออกมาอีกเลย
เจียงเสี่ยวไป๋หลับตาลง ก่อนจะพูดอย่างอ่อนใจ “คุยได้ค่ะ แต่คุณไม่ต้องมากอดฉันแบบนี้”
“กอดคุณแล้วคุยไปด้วย ผมสบายใจมากกว่า”
คำพูดของเขาทำให้เจียงเสี่ยวไป๋หมดคำพูด ในขณะเดียวกันก็ใจเต้นแรงไปด้วย
“ช่วงนี้คุณไม่ยอมอุ้มลูกเลย อีกทั้งยังไม่สนใจผมเลยด้วย ไม่ใช่เพราะคุณเหนื่อย แต่เป็นเพราะคุณคิดจะจากผมไป ใช่ไหมครับ”
เธอไม่ตอบกลับ
แสดงว่าเธอยอมรับแล้วใช่ไหม
เซียวซู่สูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะพูดอธิบาย “ถ้าหากเป็นเพราะเรื่องในวันนั้น คุณเข้าใจผมผิดไปแล้วจริงๆนะครับ”
เข้าใจผิดอย่างนั้นเหรอ
เจียงเสี่ยวไป๋แสยะยิ้ม เธอไม่คิดว่าตัวเองกำลังเข้าใจเขาผิดนะ
“วันนั้นมันเป็นสถานการณ์ฉุกเฉินจริงๆนะครับ ผมถึงต้องส่งเธอไปโรงพยาบาล เสี่ยวไป๋ คุณเชื่อผมหน่อยได้ไหม”ตอนที่เซียวซู่พูด น้ำเสียงของเขาดูเว้าวอนมาก
ในที่สุดเจียงเสี่ยวไป๋ก็เงยหน้าขึ้นมองเขาสักที
“เชื่อคุณอย่างนั้นเหรอคะ คุณเอาอะไรมาให้ฉันเชื่อคะ ฉันที่อุ้มท้องใหญ่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า มีคนเดินไปเดินมาในห้างสรรพสินค้าเป็นจำนวนมาก คุณที่เป็นผู้ชายยังชนกับคนอื่นได้ ถ้าหากฉันโดนคนเดินชนล่ะคะ ใครจะเป็นคนพาฉันไปโรงพยาบาล”
“แต่วันนั้นหลังจากที่ผมอธิบายให้คุณฟัง คุณบอกว่าไม่เป็นไร แล้วทำไม พออีกฝ่ายเป็นเสี่ยวเหยียนคุณถึง…”
“ใช่ค่ะ ถูกต้อง เรื่องในวันนั้นผ่านไปแล้ว คุณจะช่วยใครฉันก็ไม่ว่า นอกจากเสี่ยวเหยียนที่ไม่ได้ค่ะ ฉันก็เป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้แหละ เธอเป็นคนที่คุณให้ความสำคัญมาก คุณถึงได้ทิ้งฉันไปเพื่อเธอ เรื่องนี้ฉันควรจะรู้ตั้งแต่แรกแล้ว ที่จริงแล้วฉันไม่มีอะไรจะต้องโกรธด้วยซ้ำ”
พอพูดถึงตรงนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็หัวเราะเยาะตัวเอง “เป็นฉันเองที่โง่เอง เพราะคุณชอบเธอมาตั้งแต่แรก แต่ฉันกลับดื้อดึงที่จะคบกับคุณ ตำแหน่งบางตำแหน่งไม่ใช่ว่าจะมีใครแทนที่ได้ ตอนนี้ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ ไม่อยากจะยื้อไว้อีกต่อไปแล้ว ได้ไหมคะ”
พอพูดถึงช่วงสุดท้าย แม้แต่เจียงเสี่ยวไป๋เองยังรู้สึกว่าตัวเองไม่มีเหตุผล ใจร้าย การช่วยเหลือคนอื่นเป็นเรื่องที่ดี แต่เธอกลับทำตัวเหมือนผู้หญิงนิสัยเสีย ที่คอยเอาแต่อิจฉาริษยาความรู้สึกที่เซียวซู่มีต่อเสี่ยวเหยียน
มันเป็นความรู้สึกที่พิเศษไม่เหมือนใคร เธอเอาชนะไม่ได้จริงๆ
“พอแล้วค่ะ ฉันเหนื่อยแล้ว ถ้าคุยเสร็จก็ไปพักผ่อนเถอะค่ะ”
พอพูดจบ เจียงเสี่ยวไป๋ก็เตรียมจะอุ้มลูกเดินจากไป แต่เซียวซู่กลับคว้าเอวของเธอไปกอดไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอเดินจากไป
“อย่าไปครับ เรายังคุยกันไม่จบเลย”เซียวซู่มองหน้าเธอด้วยสีหน้าจริงจัง “เรายังคุยกันไม่จบ คุณห้ามไปไหนเด็ดขาดเลย”
“เซียวซู่”
เจียงเสี่ยวไป๋ตะโกนชื่อเขาอย่างโมโห เซียวซู่รู้สึกเจ็บที่หัวใจ ก่อนจะพูด “คุณจะโกรธผมก็ได้ จะด่าจะว่าผมก็ได้ ถึงอย่างไรคุณก็จะจากผมไปแล้ว งั้นผมก็จะหน้าด้านหน้าทน ไม่สนใจความยินยอมของคุณแล้วเหมือนกัน”
พอพูดจบ เซียวซู่ก็เดินไปข้างหน้า แล้วดึงเธอเข้ามากอดไว้แน่นขึ้น
ในอ้อมกอดของเจียงเสี่ยวไป๋ยังอุ้มลูกอยู่ แต่เขาก็ยังเดินเข้าไป ทำให้เธอตกใจมาก จึงรีบตะโกนออกไป “คุณเบามือหน่อยได้ไหม คุณจะกอดแน่นจนลูกหายใจไม่ออกเลยหรือไง”
พอถูกเธอตะโกนใส่ เซียวซู่ถึงได้รู้สึกตัว แล้วเดินถอยหลังออกมา “ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ”
เจียงเสี่ยวไป๋ถลึงตาใส่เขาอย่างโมโห ก่อนจะก้มลงมองลูก พบว่าลูกกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของเธอ สายตามองมาที่เธออย่างน่ารักน่าชัง