ตอนที่ 161
บทที่ 161 อกหัก
October 21, 2026
บทที่ 161 อกหัก
เสิ่นเฉียวเดินเข้าไป ก็ยังไม่ค่อยจะปกติ ถามด้วยความเก้อเขิน
“ช่วงนี้ธุรกิจที่นี่เป็นยังไงบ้าง? ”
พนักงานที่ร้านพยักหน้า : “ก็พอได้ คุณหนูเสิ่น ต่อไปคุณคือเจ้านายของพวกเราแล้ว เพราะห้างเปลี่ยนเจ้าของแล้ว คุณก็ไม่เคยมาที่นี่เลย เพราะฉะนั้นเงินเดือนของเรายังคงค้างอยู่”
ได้ยินแล้ว เสิ่นเฉียวนิ่งไป ที่แท้เป็นเพราะเปลี่ยนเจ้าของเงินเดือนเลยค้างมาโดยตลอดไม่ได้จ่าย?
หนักงานน้ำตาไหล : “ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์ไม่ได้จ่ายเงินเดือนแล้ว คุณหนูเสิ่น ฉันก็ยังรอเงินเดือนจ่ายค่าเช่าห้องนะ”
เสิ่นเฉียวถอนหายใจเบาๆ : “งั้นต้องจ่ายเงินเดือนยังไง ฉันจ่ายให้เธอ? ”
“ไม่ไม่ไม่ คุณต้องไปชั้นบนสุดของห้างสรรพสินค้า”
ชั้นบนสุดของห้างสรรพสินค้าหรอ? เสิ่นเฉียวพยักหน้า : “งั้นฉันไปดูละกัน”
เสิ่นเฉียวขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นบนสุด บรรยากาศไม่เหมือนกับชั้นล่าง ชั้นบนสุดเงียบมาก มีความรู้สึกเหมือนยืนอยู่นอกโลก
เข้าไปแล้วเธอเห็นคนที่ทำงานเยอะมากก็ต่างกำลังยุ่ง ทุกคนมองเธอด้วยความประหลาดใจ แล้วก็มองกลับไป
เสิ่นเฉียวไม่รู้ว่ามาที่นี่ควรจะต้องพูดอะไรทำอะไร ได้แค่หาคนถามเกี่ยวกับสถานการณ์ก่อน
คนนั้นฟังคำบรรยายของเธอแล้ว ก็พาเธอไปที่ห้องทำงานห้องหนึ่ง
“คุณเข้าไปเถอะหาเขาก็ได้แล้ว”
เสิ่นเฉียวเคาะประตู เสียงผู้หญิงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น
“เข้ามาได้”
เสิ่นเฉียวผลักประตูเข้าไป โผล่หัวออกมา : “สวัสดีค่ะ? ”
แล้วก็สบตากับคนที่อยู่ข้างใน การแสดงออกของเธอผิดไปเล็กน้อย
ไม่ได้รอให้เสิ่นเฉียวพูดออกมา ผู้หญิงที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะก็พูดพลางหัวเราะ : “ผู้ช่วยของเย่โม่เซิน? ”
ไม่ผิด คนที่อยู่ตรงหน้าคือพี่จิงที่เคยแต่งหน้าให้เธอ
เธอวนรอบๆ ห้องทำงานแล้วเดินมาทางเธอ มือสองข้างกอดอกพิงที่ประตูแล้วพูดว่า : “เธอนี่ช่างทำให้คนหัวเราะจริงๆ รอเธอตั้งนานกว่าจะออกมา”
เสิ่นเฉียว：รอฉัน?
“ใช่สิ ด้วยความประหลาดใจห้างนี้ก็เปลี่ยนเจ้าของแล้ว ฉันเป็นพนักงาน ก็แน่นอนว่าจะต้องอยากพบเจ้านายคนใหม่สิ แต่คิดไม่ถึงว่าเป็นคุณ”
เสิ่นเฉียว： “……คุณรู้ได้ยังไง？”
“ความลับ”
พี่จิงหันกลับไปเดินเข้าไปข้างใน “คุณคงมาดูบัญชีใช่ไหม? ” บัญชีของเร็วๆ นี้ฉันจัดการไว้หมดแล้ว ส่งในอีเมลคุณ?
“ไม่ ไม่ต้องแล้ว” เสิ่นเฉียวค่อนข้างลังเล “ฉันแค่มาพูดแทนพนักงานข้างล่าง เงินเดินล่าช้าเลยมาสัปดาห์หนึ่งแล้ว พวกเธอต่างก็กังวล”
“เหอะ ไม่ใช่แค่พวกเธอกังวล พี่จิงฉันก็กังวลมากแล้วหล่ะ? เงินเดือนของฉันก็ล่าช้ามาสัปดาห์หนึ่งแล้ว”
“ได้ ได้ยังไง? ”
“ก็กำลังรอคุณเซ็นชื่อไง เจ้านายใหม่~”
พี่จิงวางรายการเงินเดือนไว้ข้างหน้าเธอ: “ดูสักหน่อยเถอะ ถ้าหากไม่มีปัญหาก็เซ็นชื่อเถอะ”
เสิ่นเฉียวรับมาอย่างงงๆ ดูจนตาลายไปหมด
“เอิ่ม…...”
“ใช่แล้ว นี่คือการ์ดรายรับรายจ่ายนะเจ้านายคนใหม่ รหัสชื่อวันเกิดของคุณ”
เสิ่นเฉียว： “……”
เธอรับบัตรธนาคารมาก กะพริบตาอย่างงงๆ
เรื่องอะไรกัน? ด้วยความประหลาดใจก็ให้บัตรรายรับรายจ่ายกับเธอ?
“ข้างในเป็นกำไรของห้างเดือนนี้”
เสิ่นเฉียวไปที่ธนาคารใกล้ๆ ตรวจสอบดู เห็นว่าในบัตรมีกำไลเฉียดหมื่นล้านข้างในจริงๆ ตกใจจนแทบจะทำบัตรหล่นแล้ว
แต่เธอก็กลับไปหาพี่จิงอีก