ตอนที่ 1638
บทที่ 1638 อยู่ร่วมกัน
October 21, 2026
บทที่ 1638 อยู่ร่วมกัน
ตอนแรกถางหยวนหยวนคิดจะไปกินอะไรง่ายๆที่โรงอาหารนิดหน่อย ตอนนี้พี่พาเธอไป ก็ไม่รู้จะไปกินอะไร
สองคนเดินอยู่บนถนนท่ามกลางผู้คน ตอนนี้ฟ้ายังสว่างจ้า ดวงอาทิตย์ที่ใกล้จะตกดินครึ่งหนึ่งส่องไปที่อาคาร ครึ่งหนึ่งส่องไปที่บนถนน
สาวน้อยถูกคนที่เธอชอบจูงมืออยู่ เดินข้ามทางม้าลาย เดินผ่านแต่ละร้านที่มีอยู่ข้างทาง ในหัวใจอบอุ่นกว่าดวงอาทิตย์ในตอนนี้เสียอีก
“อยากกินอะไร”
ตอนที่เสียงเรียบๆของยู่ฉือยี่ซู เอ่ยถามเธอนั้น สายตามองมาที่ใบหน้าเธอ
ถางหยวนหยวนก็หน้าแดง เขินอาย โดยไม่มีสาเหตุ “อะไรก็ได้”
“อะไรก็ได้เหรอ อย่างนั้นร้านข้างหลังเธอนี้แล้วกัน”
ถางหยวนหยวนไม่ได้สังเกตว่าร้านที่อยู่ข้างหลังเธอคือร้านอะไร ก็พยักหน้าเลย ความจริงสิ่งที่เธอคิดอยู่ในใจก็คือ ขอแค่อยู่กับเขา กินอะไรก็น่าจะอร่อย
“ไปเถอะ”
ยู่ฉือยี่ซูลากเธอเข้าไปในร้าน รอจนเข้าไปข้างในแล้ว ถางหยวนหยวนจึงพบว่านี่คือร้านปลาเผาร้านหนึ่ง
ปลาเผาเหรอ
ถางหยวนหยวนเสียใจภายหลังขึ้นมาทันทีที่ตนเองตอบตกลงไปแล้ว กินอะไรก็ได้ก็ดีหว่ากินปลานะ เพราะตอนเด็กๆที่เธอกินปลาเธอคายก้างปลาไม่เป็น เพราะตอนเด็กๆยังเคยถูกก้างปลาติดคอ ตอนนั้นจำขึ้นใจเลย ก้างปลาติดอยู่ที่คออยู่อย่างนั้น สุดท้ายยังต้องไปโรงพยาบาล
ดังนั้นเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ฝังใจถางหยวนหยวนมาตลอด
ตอนนั้นเกิดขึ้นตอนที่อยู่บ้านตระกูลเย่ พี่ก็รู้ เขาก็รู้ว่าตนเองไม่ชอบปลา แล้วทำไมยังจะมาตนเองมาอีก
คิดมาถึงตรงนี้ ในใจถางหยวนหยวนก็รู้สึกน้อยใจเล็กน้อย คงไม่ใช่เพราะพี่ลืมไปว่าตนเองมีเรื่องฝังใจกับปลานะ
คิดไปคิดมา ถางหยวนหยวนก็คิดว่าตนเองช่างอ่อนแอเหลือเกิน ถูกก้างติดคอแค่ครั้งเดียวเท่านั้น จะว่าไปแล้วนั่นมันก็เป็นเรื่องสมัยเด็ก ตอนนั้นพี่อายุยังไม่มาก จะจำได้อย่างไร ลืมไปก็เป็นเรื่องปกติมาก
ไม่นาน ถางหยวนหยวนก็ปลอบตนเองให้เลิกกังวลได้
หลังจากคลายความกังวลแล้ว พนักงานก็พาพวกเขาขึ้นไปชั้นสอง หาที่นั่งข้างหน้าต่าง
“ทั้งสองท่านเชิญดูว่าอยากทานปลาแบบไหน”
ถางหยวนหยวนเมื่อครู่คิดจะไปหยิบเมนู พอแตะไปที่มุมหนึ่ง ก็พบว่ายู่ฉือยี่ซูรับเมนูไปแล้ว เธอได้แต่ดึงมือกลับ “อย่างนั้นพี่สั่งเถอะค่ะ”
หลังจากที่ยู่ฉือยี่ซูส่งเมนูให้เธอ ก็หันไปพูดกับพนักงานว่า“รบกวนเอาให้ผมอีกชุดหนึ่ง”
“ได้ครับ”
พนักงานรีบไปหยิบเมนูมาอีกชุด
“เธอลองดูว่าอยากทานอะไร”
อยากกินอะไร
มาร้านปลาเผา ส่วนใหญ่ก็เป็นปลาเผาเป็นหลัก ถางหยวนหยวนเปิดเมนู
“ร้านของพวกเรามีปลาหลายชนิด และยังมีหลายรสชาติ ท่านลองเลือกดูว่าชอบรสชาติแบบไหน”
ได้ยินที่พนักงานแนะนำ ถางหยวนหยวนก็ตื่นตระหนกแทนตัวเองจนเหงื่อตก ถามพนักงานเสียงเบาๆว่า “อย่างนั้น ในร้านมีแต่ปลาเหรอ มีอาหารว่างอย่างอื่นมั้ย”
“มีแน่นอน คุณเปิดไปด้านหลัง สามารถสั่งเครื่องเคียงได้ ทั้งหมดล้วนสามารถใส่ลงไปต้ม และยังมีอาหารว่าง อาหารทอด อาหารหวานล้วนมีหมด ใช่แล้วช่วงนี้พวกเรามีอาหารใหม่แนะนำกุ้งแดงอบเบียร์ จะลองสั่งมาทานดูสักจานมั้ยครับ”
พอถางหยวนหยวนเห็น ล้วนมีแต่ของที่มีแคลอรีสูงมากทั้งนั้น แต่ว่ากุ้งแดงคือสิ่งที่เธอชอบมากที่สุด
เธอกัดริมฝีปากล่างของตนเอง อดทน สั่งอาหารว่างและผักสองสามอย่าง
“คุณผู้หญิง ไม่ลองสั่งกุ้งแดงมาลองทานดูเหรอครับ คุณผู้หญิงที่มาที่นี่ต่างก็ชอบทานกัน หรือว่าคุณผู้หญิงกลัวว่ากุ้งแดงของร้านเราจะทำไม่อร่อย”
“ไม่ใช่ค่ะ ช่วงนี้ฉันแค่…”
“เอามาให้เธอจานหนึ่ง”
ตอนนี้ ยู่ฉือยี่ซูตอบแทนถางหยวนหยวน