บทที่ 359 หักหน้า

บทที่ 359 หักหน้า

ฟังจบ หานมู่จื่อไม่ได้โกรธ แต่กลับเลิกคิ้วและยิ้มน้อยๆ

“อย่างงั้นหรือคะ? ตอนแรกผู้จัดการของมาหาฉันที่เป็นดีไซเนอร์ คิดไม่ถึงเลยว่าคุณหนูจ้าวกลับหางานอีกสายหนึ่ง นี่เป็นผู้จัดการของคุณที่ทำผิด เห็นทีการร่วมมือของเราคงต้องยกเลิก ผู้จัดการของคุณหนูเจ้า สัญญานั้นตอนแรกเป็นคุณที่เซ็นมัน ในเมื่อตอนนี้สัญญาเป็นโมฆะ รบกวนโอนเงินเข้าบัตรของฉันตามกำหนดด้วยนะคะ"

หานมู่จื่อจับมือเสี่ยวเหยียน จากนั้นจึงยิ้มให้จ้าวยี่หรู “ถ้าอย่างนั้นฉันต้องขอบคุณสำหรับการผิดสัญญาด้วยนะคะ เสี่ยวเหยียน พวกเราไปกันเถอะ"

การพลิกกลับนี้เสี่ยวเหยียนยังคงไม่ทันได้สติดี เธอถูก หานมู่จื่อดึงออกมาจากประตูไปทั้งๆ ที่กำลังงุนงง

“นี่นี่เกิดอะไรขึ้น? "

แม้แต่ผู้จัดการของ จ้าวยี่หรูก็เองก็ยังคงไม่ได้สติกลับมาดี เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าหานมู่จื่อจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ราวกับเธอไม่สนใจชื่อเสียงของตนสักนิด ถึงกับไม่มีลูกค้าอยู่ในสายตา

เขาคิดไปว่า..เธอจะมาขอโทษด้วยตนเอง โค้งคำนับอะไรก็ว่าไป

คิดไม่ถึง - เขาประเมินเธอต่ำเกินไป

“นี่คือดีไซเนอร์ที่คุณหาให้ฉัน? คุณกล้าบอกได้ยังไงว่าผลงานของเธอนั้นชั้นเลิศ? "

“ไม่ใช่ยี่หรู เธอเป็นระดับแนวหน้าจริงๆ Shellyเป็นนักออกแบบที่ยอดเยี่ยมมาก คุณสามารถค้นหาผลงานของเธอได้บนอินเทอร์เน็ต แต่ว่า...ตอนที่เธออยู่ต่างประเทศเธอดูเหมือนจะสบายๆ คาดว่า.... ยี่หรูท่าทางของเธอจะช่วยลดลงมาหน่อยได้ไหม?”

“หึ ตลกตาย ดาราแนวหน้าอย่างฉันจะต้องปฏิบัติต่อดีไซเนอร์ตัวเล็กๆ คนหนึ่งดีหน่อย? คุณฝันอยู่หรือไง? ดีไซเนอร์แบบนี้ ฉันว่าออกแบบอะไรออกมาก็คงไม่ดัง! ให้เธอรีบไสหัวไปดีที่สุด!”

“แต่ว่า....แล้วชุดสำหรับงานแถลงข่าวของคุณล่ะ? เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียว การไปหาดีไซเนอร์คนอื่น... "

“ต่างประเทศไม่ใช่ยังมีดีไซเนอร์คนอื่นๆ อีกหรือไง? คุณไปหามาอีกสักคนก็ได้แล้วนี่? ไม่อย่างนั้นพอถึงเวลาก็ซื้อแบบที่สำเร็จรูปก็ได้ ใครไปอยากใส่เสื้อของเธอกัน? คิดว่าตัวเองสูงส่งนักหรือไง คนที่คิดจะออกแบบชุดราตรีให้กับฉันจ้าวยี่หรูมีตั้งมากมาย เธอกล้าหักหน้าฉัน ฉันจะฟ้องเธอ! "

“ฟ้อง ฟ้องเธอเหรอ?” ผู้จัดการกระพริบตาปริบๆ

“ถูกต้อง เธอบอกว่าคุณละเมิดสัญญาไม่ใช่หรือไง? ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไปฟ้องเธอที่ศาล ดูสิว่าเธอจะกล้าพูดอย่างนั้นหรือไม่! "

*

เมื่อเสี่ยวเหยียนถูกหานมู่จื่อดึงออกมาจากห้อง เธอก็ยังคงสับสน ผ่านไปเนิ่นนานกว่าจะกลับมาตอบสนอง “เอ่ย.... มู่จื่อ!”

เธอดึงหานมู่จื่อเอาไว้ จากนั้นจึงเบิกตาโต “เมื่อกี้นี้...เธอทำอะไรน่ะ?”

“เธอก็เห็นทั้งหมดไม่ใช่เหรอ? " หานมู่จื่อตอบอย่างไม่แยแส

"แต่แบบนี้พวกเราก็เท่ากับไปทำให้เธอขุ่นเคืองแล้วนะ เธอเป็นถึงนักแสดงหญิงยอดนิยมของประเทศเรา อีกทั้งเธอก็เห็นว่าหล่อนไม่ใช่คนที่จะยอมจ่ายเงินที่ผิดสัญญาอย่างเชื่อฟังแน่! เธอไม่ใช่คนที่จะไปยั่วยุได้ง่ายๆ !”

“ฉันรู้ว"

“เรื่องนี้ต้องโทษฉัน ถ้าฉันไม่มาสายไปหนึ่งนาทีเรื่องก็คงไม่มาถึงขั้นนี้ เดิมทีฉันโกรธเธอมาก แต่เมื่อเห็นว่าเรื่องกลับกลายเป็นแบบนี้ มันไม่มีประโยชน์อะไรกับเธอเลยมู่จื่อ ฉันไปขอโทษเธอแล้วกัน เรื่องนี้ถือว่าแล้วไป”

พูดจบ เสี่ยวเหยียนก็สะบัดมือของ หานมู่จื่อแล้วหันกลับเดินไปยังทิศทางของห้องพัก

หานมู่จื่อยืนอยู่ที่เดิม เธอกอดอกและเอ่ยเสียงเย็น "ฉันเพิ่งจะพาเธอออกมา ตอนนี้เธออยากกลับไปอีก?”

“ไม่กลับไป แล้วจะให้เป็นอย่างนี้หรือ? นี่เป็นงานแรกที่เรารับตั้งแต่กลับมา หากเกิดเรื่องแบบนี้จะมีผลต่อการเติบโตเธอในอนาคตรึเปล่า?”