บทที่ 400 นี่หมายความว่าคุณถูกบล็อกแล้ว

บทที่ 400 นี่หมายความว่าคุณถูกบล็อกแล้ว

“……”

เซียวซู่ไอออกมาเสียงเบา อดไม่ได้อยากจะปิดตาของตัวเอง

เห็นได้ชัดว่าเย่โม่เซินยังไม่ได้การตอบสนองใดๆ แล้วมองไปยังจุดสีแดงที่ปรากฏอยู่และประโยคด้านล่างนั้น หลังจากนั้นหรี่ตามองเซียวซู่

“แบบนี้หมายความว่าอย่างไร?”

ข้อความถูกส่งแล้ว แต่ถูกคู่สนทนาปฏิเสธ

มุมปากของเซียวซู่กระตุก ไม่ได้ตอบคำถามของเย่โม่เซิน

“เซียวซู่” น้ำเสียงของเย่โม่เซินเปลี่ยนเป็นเย็นชา สายตาเริ่มมีไอสังหาร

เซียวซู่ยิ้มแล้วหัวเราะแห้งๆ หลังจากนั้นอธิบายเสียงเบา: “คุณชายเย่ นี่หมายความว่าคุณถูกบล็อกแล้ว”

เย่โม่เซิน: “……”

“บล็อก?”

“ใช่ครับ” เซียวซู่พยักหน้าอย่างตั้งใจ “ก็คือหลังจากที่ฝ่ายนั้นอนุมัติคำขอเพิ่มเพื่อนของคุณแล้ว ได้ค้นหาข้อมูลส่วนตัวของคุณ หลังจากนั้นก็เพิ่มคุณเข้าไปในรายชื่อบัญชีดำ” เขากลัวว่าเย่โม่เซินจะไม่เข้าใจ ดังนั้นจึงอธิบายอย่างละเอียด

พอพูดถึงประโยคสุดท้าย สีหน้าของเย่โม่เซนเรียกได้ว่ามีเมฆดำปกคลุมแล้ว

แบบนี้เซียวซู่ถึงเพิ่งจะรู้ว่าตนเองพูดมากเกินไป จึงรีบหยุด จากนั้นเหยียดตัวตรงขึ้นอีกครั้ง!

สมควรตาย สิ่งที่เขาเพิ่งพูดพวกนั้นคงไม่ทำให้ตัวเองรักษาชีวิตน้อยๆ ไว้ไม่ได้หรอกนะ? แต่ก็เพราะดูแล้วเย่โม่เซินไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง ดังนั้นเลยอธิบายอย่างชัดเจน

ที่หน้าผากของเย่โม่เซินมีเส้นเลือดนูนขึ้นมา นิ้วที่ถือโทรศัพท์ก็ค่อยๆ บีบเข้ามาแล้ว จากนั้นริมฝีปากบางๆ ของเขาก็โค้งขึ้นอย่างเย็นชา: “บล็อกฉัน นี่หมายความว่าอีกฝ่ายรู้ว่าฉันเป็นใคร?”

เซียวซู่พยักหน้าอย่างมึนงง: “คงจะเป็นแบบนี้ ไม่อย่างนั้น…ก็คงไม่บล็อกคุณ”

เย่โม่เซินไม่พูด สายตามืดครึ้มจ้องไปที่หน้าWechat

เขาเพิ่มเพื่อนเธอนานขนาดนั้น ผลปรากฏว่าเธอเพิ่มตนเองเข้าไปแล้ว แล้วก็บล็อกเขาทันที

“ถ้าจะบล็อกฉัน ทำไมยังอนุมัติอีก?” ในใจของเย่โม่เซินรู้สึกไม่สบอารมณ์ แล้วถาม

เซียวซู่กระพริบตาแล้วพูด: “อาจจะ…แค่กดผิด?”

มุมปากของเย่โม่เซินกระตุก หลังจากนั้นสายตาที่อยากฆ่าคนของเขาก็พุ่งมาที่เซียวซู่

“ประธานเย่ เรื่องนี้คุณมาพูดเถอะ ชายชราคนนั้นไม่กล้า!”

สองคนที่โต้เถียงกันโมโหจนหน้าดำหน้าแดงก่อนหน้านี้มองเย่โมเซิน แล้วโยนต้นตอปัญหาให้เขา อย่างไรเสียเขาทะเลาะกันไปก็ไม่มีประโยชน์ อำนาจในการจัดการอยู่ที่เย่โม่เซินคนนั้น

ใครจะรู้ว่าเย่โม่เซินเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาเย็นชามองปราดเขาแวบหนึ่ง “อะไร?”

ทั้งสองคนหน้าเปลี่ยนสี: “ประธานเย่?”

เซียวซู่แทบจะไม่มองแล้วกระซิบว่า:“เกี่ยวกับเรื่องการบุกเบิกที่ดินเฝิงซื่อผืนนั้น”

“อ้อ” เย่โม่เซินยกยิ้มขึ้น:“เรื่องนั้นฉันยังไม่ได้คิดดี วันนี้พอแค่นี้ เลิกประชุม”

ทุกคน:“……”

เย่โม่เซินก็ขี้เกียจจะสนใจว่าทุกคนจะมีปฏิกิริยาอย่างไร หยิบมือถือแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องประชุมไป

ผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงสมควรตายคนนั้น

ไม่คาดคิดว่าหลังจากที่อนุมัติคำขอเป็นเพื่อนของเขาเสร็จ ก็บล็อกเขาแล้ว

ดูแล้ว เธอคงรู้ชัดเจนแล้วว่าเขาเป็นใคร

เพียงแต่ คิดไม่ถึงว่าเธอจะปฏิบัติต่อลูกค้าในอนาคตแบบนี้?

หึ ดีมากจริงๆ !

หลังจากที่กลับมาห้องทำงาน เย่โม่เซินก็เปลี่ยนเป็นบัญชีอื่น อยากที่จะเพิ่มเพื่อนฝ่ายนั้นอีก ปรากฏว่าไม่มีเสียงหรือปฏิกิริยาใด ๆ

พอคิดแบบนี้ ดูเหมือนเย่โม่เซินจะได้สติกลับมาแล้ว

เมื่อวานเขาใช้บัญชีมากมายขนาดนั้นเพิ่มเพื่อนไป ถ้าผู้หญิงคนนั้นฉลาดพอ ก็คงจะเดาออกแล้ว