บทที่ 405 ยินดีที่ได้ร่วมมือกัน

บทที่ 405 ยินดีที่ได้ร่วมมือกัน

เสี่ยวเหยียนอึ้งไปสักพัก แต่ก็ยังทำตามคำสั่งของหานมู่จื่อไปหยิบรายการราคามา

รายการราคาเป็นหานมู่จื่อกับเสี่ยวเหยียนสองคนคิดกันวันนั้น ยังไม่มีเวอร์ชันที่สรุปแล้ว

แต่ว่าตอนนี้ ก็แค่หยิบมาอ้างอิงผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น ดังนั้นเธอก็เลยยื่นให้ต่อหน้าเย่โม่เซิน

“คุณผู้ชายสามารถดูรายการราคาของพวกเราก่อน เพราะบริษัทใหม่ของพวกเรา ดังนั้นยังมีโอกาสสำหรับราคาพิเศษ ถ้าหากคุณผู้ชายชอบการออกแบบของพวกเรา แนะนำลูกค้ามา ในนามของ บริษัทเราจะส่งคำอวยพรที่จริงใจที่สุดในวันเกิดของคุณในแต่ละปีและนำเสนอผลงานการออกแบบหนึ่งชุดฟรี”

เสียงของหานมู่จื่อสงบมาก ราวกับแค่สื่อสารกับลูกค้าคนหนึ่งจริงๆ อย่าพูดถึงเย่โม่เซิน ขนาดเสี่ยวเหยียนยังรู้สึกประหลาดใจ คนไม่ไหวมองไปที่เธอหลายครั้ง

ในใจอยากพูด มู่จื่อทำไมถึงนิ่งได้ขนาดนี้นะ?

เย่โม่เซินมองไปที่รายการราคาแผ่นนี้ที่อยู่ตรงหน้า และฟังเสียงที่สงบนิ่งของเธอ

ในใจพูดว่าไม่โกรธ นั่นปลอม

หานมู่จื่อแนะนำเสร็จแล้ว อีกฝั่งก็เงียบไป เธอก็ไม่รีบร้อน รออีกฝั่งตอบอย่างเงียบๆ

ในห้องทำงานตกอยู่ในบรรยากาศที่แปลกและเงียบสงบ เย่โม่เซินจ้องมองไปที่รายการราคาในมือ ถึงแม้จะเป็นผู้ชาย แต่ขนตาของเขาก็ยาวมาก ซ่อนอารมณ์ที่ขุ่นมัวทั้งหมดไว้ในดวงตาของเขา

ใครก็ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

สักพัก เขาได้แต่เม้มริมฝีปากบางๆ แล้วทำให้เกิดส่วนโค้งที่สวยงาม

“ใช่หรอ? งั้นมีกลไกอะไรพิเศษไหม?”

หานมู่จื่อค่อยๆ นิ่งไป มองไปที่เขา : “คุณพูดถึง?”

เย่โม่เซินยกมือขึ้น กางรายการราคาให้เรียบบนโต๊ะ ใช้นิ้วค่อยๆ แตะไปที่หน้าจอ ดวงตาจับจ้องหานมู่จื่ออย่างครุ่นคิด : “ยกตัวอย่างเช่น เลือกนักออกแบบ”

เสี่ยวเหยียนที่อยู่ข้างๆ สีหน้าเปลี่ยน ลมหายใจก็ตามไปด้วย

ดูแล้วเย่โม่เซินน่าจะมาเพื่อมู่จื่อ!

ตอนแรกเธอคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่ต่อมาเห็นมู่จื่อสงบขนาดนั้น เสี่ยวเหยียนยิ่งรู้ว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว

ตอนนี้วิธีของเย่โม่เซินก็อธิบายได้อย่างชัดเจนแล้ว เขามาเพราะมู่จื่อ

หานมู่จื่ออึ้งไปสักพัก เธอเตรียมการความพร้อมไว้แล้ว ค่อยๆ ยิ้มและพยักหน้า

“ได้แน่นอน แค่นายเย่มีคนที่อยากเลือกอยู่ในใจ เซ็นต์สัญญาเสร็จคุณก็สามารถเลือกนักออกแบบได้”

ออกแบบเสื้อผ้าเป็นเพียงส่วนหนึ่ง เย่โม่เซินก็แค่คนขี้เหล้าไม่ได้ตั้งใจจะดื่ม เขาเอานิ้วจิ้มเบา ๆ “งั้นก็จองเลย”

เสี่ยวเหยียนค่อนข้างอึ้ง ดังนั้น…..นี่พวกเธอได้รับใบสั่งซื้อสินค้าขนาดใหญ่อีกครั้งเหรอ?

หานมู่จื่อก็สงบเช่นเคย “คุณผู้ชายจะไม่คิดหน่อยหรอคะ? ถ้าหากคุณไม่เข้าใจสไตล์ของบริษัทเรา จะได้…….”

“ไม่ตำเป็น ฉันเข้าใจดี”

ประโยคท้ายนั้น เย่โม่เซินมองไปที่หานมู่จื่อแล้วพูด การจ้องมองนั้นร้อนแรงจนแทบจะเผาใบหน้าของเธอจนเป็นรู

เขาเข้าใจดี ตัวเองจะทำอะไร

“โอเค งั้นคุณผู้ชายรอสักครู่ พวกเราเตรียมสัญญา ขออนุญาตถามคุณเอาบัตรประชาชนมาไหมคะ?”

เย่โม่เซินเอาบัตรประชาชนส่งให้เธอ

เสี่ยวเหยียนหยิบไปถ่ายเอกสาร หานมู่จื่อก็ลุกขึ้นตาม สองคนไปทำสัญญาด้วยกัน

เพราะว่าตอนนี้บริษัทคนน้อย ดังนั้นหลายเรื่องหานมู่จื่อต้องทำด้วยตัวเอง

ตอนที่เธอตามไป เสี่ยวเหยียนยังชนที่แขนของเธอ : “เธออย่ามาเลย มือของเธอตอนนี้จะทำอะไรได้?”

ได้ยินแล้ว หานมู่จื่อกลับอึ้ง ก้มไปมองมือตัวเองที่ถูกพันแผลที่ขยับไม่ได้อย่างนิ่ง ๆ

ใช่สิ มือของเธอตอนนี้จะทำอะไรได้?

แต่ว่า…...เธอยืนขึ้นตามอย่างไม่รู้จะทำยังไง

เย่โม่เซินเพราะเห็นเธอก่อนหน้านี้ ดังนั้นลืมมองไปที่เธอ แค่จ้องไปที่หน้าเธอมองอย่างละเอียด

ตอนนี้หลังจากเธอลุกขึ้น เย่โม่เซินสุดท้ายมีเวลามองเธอ