ตอนที่ 727
บทที่ 727 คนหาเจอแล้ว
October 21, 2026
บทที่ 727 คนหาเจอแล้ว
ระยะห่างระหว่างทั้งสอง ดูเหมือนจะใกล้ชิดขึ้นเล็กน้อย
เสี่ยวเหยียนจ้องมองซูจิ่วอย่างลังเล ใบหน้าของซูจิ่วระบายรอยยิ้ม ท่าทางเหมือนพี่สาวคนรู้ใจ
“มีคำถามอะไร คุณถามเถอะ”
คุณมีคำถามใด ๆ เพียงแค่ถาม"
“พี่...... ซูจิ่ว”
เพื่อแสดงถึงมารยาทของตัวเอง เสี่ยวเหยียนได้เพิ่มคำว่าพี่สาวด้วย คิ้วของซูจิ่ว มีรอยยิ้มเพิ่มขึ้นมา “หือ?”
“คือว่า......คุณเป็นเลขาเคียงข้างหานชิงมานานหลายปี รู้ไหม......ว่าทำไมหานชิงถึงโสดมาตลอด” หลังจากพูดจบ เสี่ยวเหยียนก็ก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย นิ้วชี้ชนเข้าหากัน
ซูจิ่วรู้แค่ว่าเธอมีข้อสงสัย แต่ไม่รู้ว่าเธอจะถามคำถามนี้ หลังจากชะงักอยู่ครู่หนึ่ง ซูจิ่วสังเกตเห็นว่า ใบหน้าของหญิงสาวแดงระเรื่อ ซึ่งเห็นได้ชัดว่า คือท่าทางที่กำลังมีความรัก
“คุณ ชอบประธานหาน?”
เสี่ยวเหยียนไม่คาดคิดว่า เธอจะตรงไปตรงมาขนาดนี้ เงยหน้าขึ้นทันที หน้าแดงระเรื่อจ้องมองซูจิ่ว “ฉัน......”
“เอาล่ะ ซูจิ่วตัดบทเธอเอง แล้วพูดขึ้นอย่างราบเรียบ “คุณไม่ต้องพูด ฉันก็รู้แล้ว ที่จริงหลายปีมานี้ คนที่ชอบประธานหานมีเยอะแยะมากมาย แต่ว่ากะจิตกะใจของประธานหานในช่วงแรก อยู่ที่น้องสาวตัวเองตลอด อาจเป็นเพราะว่า พ่อแม่เสียชีวิตเร็วเกินไป เขาอยู่คนเดียวมาโดยตลอด ดังนั้นแม้ว่าจะหามู่จื่อพบแล้ว ความปรารถนาของเขาที่มีต่อครอบครัว ก็เหนือสิ่งอื่นใด”
เสี่ยวเหยียน “......อย่างนี้เหรอ?”
“ใช่” ซูจิ่วยิ้มพยักหน้า “คนเรา เมื่อบางสิ่งบางอย่างกลายเป็นนิสัยแล้ว ก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลง ยิ่งไปกว่านั้น ประธานหานไม่มีความต้องการกับความรักเลยสักนิด ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องไปเปลี่ยนแปลงกับนิสัยและสถานะในปัจจุบันของตัวเอง คุณชอบเขา? เหมือนดั่งแมลงเม่าบินเข้ากองไฟโดยแท้จริง ในฐานะคนเคยผ่านมา ยังคงต้องแนะนำคุณคำหนึ่ง ช่างมันเถอะ”
“ช่างเถอะ?” เสี่ยวเหยียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าซูจิ่วจะพูดตรงขนาดนี้ ถึงกับให้เธอยอมแพ้โดยตรง? คือหมายความว่าไม่ต้องชอบหานชิงต่อไปหรือ?
“ใช่เลย คนแบบเขา......ความรักสำหรับเขาแล้ว ไม่มีอยู่จริงเลย ถ้าคุณชอบเขา ก็มีแต่จะเพิ่มความเสียใจเท่านั้น”
เสี่ยวเหยียน “......”
ดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนี้จริงๆ เขาได้บอกกับตัวเองอย่างชัดเจนแล้ว ว่าอย่าชอบเขาอีก
แต่ว่า เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ มักจะรู้สึกว่า เพียงแค่ตัวเองพยายาม ก็จะมีความหวัง
“ดูสีหน้าของคุณแบบนี้ คือเคยโดนเขาปฏิเสธแล้ว?”
“พี่ซู? พี่ พี่รู้ได้ยังไง?”
“เมื่อก่อนเขาก็ปฏิเสธฉันอย่างชัดเจนแบบนี้”
“เสี่ยวเหยียน “......”
“ตอนนั้น ฉันไม่กล้าสารภาพความในใจกับเขา ฉันแค่แอบชอบเขาเงียบๆ ฉันรู้ว่ามันยากที่เขาจะเปลี่ยนนิสัยของตัวเอง ฉันจึงคอยตามอยู่ข้างกายเขาเงียบๆ เพื่อจัดการกับเรื่องทุกอย่าง อยากให้เขาเคยชินที่มีฉันวันไหน......ถ้าฉันไม่ได้อยู่ข้างกายเขาแล้ว เขาจะรู้สึกว่าตัวเองเหมือนขาดอะไรไป ถึงเวลานั้น ฉันก็สำเร็จแล้ว”
เมื่อได้ยิน เสี่ยวเหยียนอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง จากนั้นก็ยกนิ้วโป้งขึ้น ชื่นชมซูจิ่ว “พี่ซู พี่ฉลาดมากเลย ทำไมฉันถึงคิดวิธีแบบนี้ไม่ได้”
เมื่อมองท่าทางของสาวน้อยตรงหน้า มองตัวเองด้วยความชื่นชม ซูจิ่วก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
หญิงสาวคนนี้ บ้าบิ่นหรือเปล่า?
“แต่แล้ว ฉันฉลาดแล้วมีประโยชน์อะไร? เขาไม่อยากได้ ต่อให้เคยชินแล้วก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้คุณดูสิ ตอนนี้ฉันแต่งงานแล้ว มีลูกแล้วด้วย เขายังโสดอยู่ แต่ฉันยังคงเป็นเลขาอยู่เคียงข้างเขา ตอนนี้ คุณสามารถเข้าใจได้หรือยัง?”
“แล้วพี่ซู ทำไมพี่ถึงยังอยู่เป็นเลขาข้างกายเขาล่ะ?”
“พูดถึงเรื่องนี้ มันก็โหดร้ายนิดหนึ่งจริงๆ ตอนนั้นหลังจากที่เขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนแล้วว่า อย่ามีความคิดแบบนั้นกับเขา ยังถามฉันว่า จะเกลียดแค้นเขาเพราะเรื่องนี้ไหม แล้วคิดจะไม่ทำงานในบริษัทอีกต่อไป”
พูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของซูจิ่วสุดยอดจริงๆ
“ตอนนั้นฉันไม่เคยคิดด้วยซ้ำ ว่าเขาจะถามอย่างนั้น แล้วฉันจะทำยังไงได้ล่ะ? ถ้าลาออกไม่ทำจริงๆ นั้นก็จะดูเหมือนว่า ฉันโกรธแค้นเขาเพราะเรื่องนี้จริงๆ ดังนั้น...... จึงต้องทำมาโดยตลอด”