บทที่ 741 ไม่อนุญาต

บทที่ 741 ไม่อนุญาต

หานมู่จื่อหลับตา ก่อนลูกชายตัวเองเอาไว้แน่น รำพึงรำพันในใจ

โม่เซินคุณดูสิว่าลูกของเราเป็นเด็กดีขนาดไหน ว่านอนสอนง่ายขนาดไหน เข้าอกเข้าใจผู้อื่นขนาดนี้ คุณใจร้ายทอดทิ้งไม่ดูดำดูดีพวกเราสองแม่ลูกได้ลงคอเหรอ

รีบกลับมาเถอะ พวกเรา ยังเฝ้ารอคุณอยู่ตลอด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว

ทุกอย่างของบริษัทเป็นปกติเช่นเดิม ช่วงแรกอาจเป็นเพราะโม่เซินเกิดเรื่อง ดังนั้นหลายคนจึงคิดว่าบริษัทตระกูลเย่อ่อนแอ ดังนั้นจึงคิดที่จะยกเลิกความร่วมมือก่อนหน้านี้ บางคนคิดจะทำลายสัญญาด้วยซ้ำ

แต่ว่าเรื่องบางเรื่อง ล้วนถูกหานมู่จื่อกดเอาไว้ด้วยตัวเอง

แน่นอนว่า เบื้องหลังมีหานชิงพี่ชายของเธอคอยช่วยเหลืออยู่ตลอด ซูจิ่วเองก็ช่วยดูแลจัดการเรื่องงานแทนเธอไม่น้อย เซียวซู่เองก็รักษาพักฟื้นตัวพลางช่วยงานไปพลางทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติได้

และบริษัทออกแบบ ก็ให้เสี่ยวเหยียนเป็นคนดูแลจัดการทั้งหมด หานมู่จื่อไม่สามารถดูแลทั้งสองอย่างไปพร้อมๆกันได้จริงๆ

ตอนที่เสี่ยวเหยียนมีเวลาว่าง บางครั้งก็ยังวิ่งมาช่วยงานเธอ ครั้งนี้ก็จัดเอกสารแทนเธออยู่ที่ในสำนักงานเดียวกันกับเธอ พลางเอ่ยว่า“กลางวันพวกเราไปกินข้าวที่ห้องอาหารกันมั้ย”

“อืม ได้สิ” หานมู่จื่อพยักหน้า

ห้องอาหารของบริษัทตระกูลเย่ไม่อาจเทียบกับที่อื่นได้ที่นี่ความสะอาดปลอดภัยทำได้ดีมาก หานมู่จื่อนับตั้งแต่มาที่นี่ก็กินอาหารที่ในห้องอาหารมาตลอด

เสี่ยวเหยียนพยักหน้า “ความจริงอาหารที่ห้องอาหารพวกคุณอร่อยมากนะ นี่ก็ใกล้เวลาทานอาหารแล้ว พวกเราไปก่อนเถอะ จะได้ไม่เอะอะวุ่นวายมาก รีบกินแล้วจะได้รีบขึ้นมา”

หานมู่จื่อเหลือบมองดูเวลา อยากจะรีบกินรีบขึ้นมา ก็ได้ ดังนั้นจึงเก็บข้าวของเดินลงมาด้านล่างพร้อมกับเสี่ยวเหยียน

ทั้งสองไปที่โรงอาหาร พบว่ามีคนมาเข้าแถวรอซื้ออาหารไม่น้อย แต่ไหนแต่ไรหานมู่จื่อไม่เคยคิดจะใช้อภิสิทธิ์ เธอไปเข้าแถวกับเสี่ยวเหยียน

ทั้งสองเพิ่งเข้าแถวเรียบร้อย ก็ได้ยินพนักงานสาวสองคนพูดคุยกัน

“โอ้ย บริษัทตระกูลเย่ของพวกเรา ต่อไปก็กลายเป็นของผู้หญิงคนนั้นแล้วเหรอ ทำไมนานขนาดนี้แล้วคุณชายเย่ยังไม่กลับมาอีกนะ”

ได้ยินประโยคนี้แล้ว หานมู่จื่อก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ขมวดคิ้ว เสี่ยวเหยียนที่อยู่ด้านหลังเธอมีปฏิกิริยาแทน แต่กลับถูกเธอห้ามปรามไว้

“เธอพูดจาเหลวไหลอะไรห๊ะ นี่มันเดือนกว่าแล้วนะ ถ้าคุณชายเย่จะกลับมาก็ต้องมานานแล้ว”

“ห๊ะ”

“ห๊ะอะไรอีก……แกไม่มีสมองหรือไง เครื่องบินเกิดอุบัติเหตุแกว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยเหรอหาคนรอดชีวิตได้น้อยมาก แกคิดว่าทุกคนจะโชคดีขนาดนั้นเหรอ”

“แต่ว่า แต่ทางการไม่ใช่บอกว่ายังหาศพคุณชายเย่ไม่พบเหรอ”

“ใช่ไง แม้จะไม่พบศพ แต่เขาก็ไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนที่รอดชีวิตนี่ มหาสมุทรกว้างใหญ่ แกคิดว่าจะหาคนเจอได้ง่ายเหรอ ฉันได้ยินข่าววงในบอกว่า ความจริงนอกจากคนที่รอดชีวิตกับศพที่หากลับมานั้น ก็ยังมีอีกหลายคนที่ยังสาบสูญ คุณชายเย่ก็เป็นหนึ่งในนั้น”

คนที่ได้ยิน ก็เอามืออุดปากด้วยความตกใจ

“ไม่หรอกมั้ง คนสาบสูญมากขนาดนั้น น่าจะเป็นข่าวร้ายมากกว่าข่าวดี”

“ต่อไปนะ บริษัทตระกูลเย่ของพวกเราคงต้องกลายเป็นของผู้หญิงแซ่หานคนนั้นแล้ว อย่าคิดว่าเธอยังอายุน้อย แต่ใจวางแผนร้ายเอาไว้ ฉันได้ยินว่าตอนแรกพี่ชายของคุณชายเย่คิดจะมารับตำแหน่งประธานชั่วคราว แต่ว่าผู้หญิงแซ่หานกลับไม่ยอม บอกว่าตนเองเป็นภรรยาของคุณชายเย่ ดังนั้นจึงมีสิทธิ์ที่จะรับตำแหน่งแทนเขา ฉันว่านะ ผู้หญิงคนนี้เข้ามาเพื่อหวังทรัพย์สมบัติของคุณชายเย่ตั้งแต่แรกแล้ว หลังจากที่เขาตายก็ยังไม่เห็นเธอร้องไห้ฟูมฟายอะไรเลย แต่กลับรีบมาแย่งตำแหน่งที่บริษัท”

“……ไม่หรอกมั้ง ท่าทางเธอไม่ใช่คนประเภทนั้นหรอก”