บทที่ 893 คุณจะชดใช้ไหวเหรอ

บทที่ 893 คุณจะชดใช้ไหวเหรอ

ยู่ฉือจินตกตะลึงกับเสียงส้งอาน

แม้แต่หยูโปที่ยืนอยู่ข้างๆก็ตกตะลึงไปตั้งนานถึงจะตั้งสติได้

ส้งอานโกรธสุดขีดแล้วจริงๆ

เธอเพิ่งพามู่จื่อไปตรวจที่โรงพยาบาลเมื่อเช้า คุณหมอยังย้ำนักย้ำหนาให้ดูแลสุขภาพ ปกป้องลูกในท้องให้ดีๆ แล้วสุดท้าย พวกเขาก็จับตัวมู่จื่อไป คนพวกนี้ล้วนแต่เป็นคนหยาบกระด้าง ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรเธอบ้าง

ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าเป็นอย่างไรบ้าง ส้งอานร้อนใจจะตายอยู่แล้ว พูดออกมาตรงๆว่า “เธออยู่ที่ไหน รีบพาฉันไปหาเธอเดี๋ยวนี้”

ในเวลานี้เองยู่ฉือจินจึงตั้งสติขึ้นมาได้ เขาถามด้วยความสงสัย “อานอาน หนูหมายถึงใคร”

เขาพอจะมีคำตอบอยู่ในใจ แต่ก็.....รู้สึกตกใจ

ส้งอานเห็นว่าถึงตอนนี้แล้วเขายังเสแสร้งอยู่ โมโหจนเดินเข้าไปคว้าคอเสื้อของยู่ฉือจินไว้ “ไอ้แก่ ยังจะเสแสร้งอีก ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเมื่อตะกี้หรือยังไง เขาตั้งท้องอยู่ แกยังไม่ให้ฉันไปพบเธออีก ถ้าหากว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับลูกในท้องของเขา ชาตินี้ฉันจะไม่ให้อภัยแกเลย”

พ่อบ้านหยูที่ยืนอยู่ข้างๆพอจะจับใจความบางอย่างได้ เห็นส้งอานจับคอเสื้อยู่ฉือจินไว้ และสีหน้าท่าทางของเธอก็ไม่ได้ล้อเล่น เลยเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว

“คุณอานอานปล่อยมือก่อนเถอะครับ พูดกันดีๆก่อน อยู่ๆคุณก็เข้ามาพูดแบบนี้ ทั้งผมกับนายท่านยังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น”

ได้ยินดังนั้น ส้งอานก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ “ลุงหยู มาถึงขั้นนี้แล้ว คุณยังจะหลอกฉันอีกเหรอ” พ่อบ้านหยูกล่าว “คุณอานอานครับ ลุงหยู ไม่เคยโกหกหรือหลอกลวงใคร คุณน่าจะรู้จุดนี้ ผมกับนายท่านอยู่แต่บ้านทั้งวัน ไม่ได้ออกไปไหนทั้งนั้น คุณใจเย็นๆก่อนแล้วค่อยพูดกันว่าเกิดอะไรขึ้นดีไหมครับ”

ส้งอาน “.....”

แม้ว่ายู่ฉือจินจะไม่ยอมรับ ส้งอานไม่มีทางเชื่อ แต่ส้งอานก็รู้ดีว่า คนอย่างหยูโปไม่ใช่คนโกหกและบีบบังคับใคร หลายปีมานี้เขาผู้ช่วยที่เก่งที่สุดของยู่ฉือจิน

คิดได้อย่างนี้ ส้งอานก็ปล่อยมือลง พูดเสียงนุ่มลง “คุณไม่ได้เป็นคนส่งคนไปจับมู่จื่อมาเหรอ”

หยูโปลูบจมูกตัวเอง ช่วยยู่ฉือจินพูด “จริงๆก็มี แต่ก็แค่วันนั้นเท่านั้น แต่คุณอานอานกำลังโกรธอยู่ไม่ใช่เหรอ ดังนั้นผมจึงคิดว่าอีกสองสามวันค่อยไปถามดีกว่า”

“ลุงหยูวันนี้ไม่ได้ให้คนไปตามหาฉันเหรอ”

หยูโปส่ายหน้า

ส้งอานส่งสายตาไปทางยู่ฉือจิน “งั้นแกเป็นคนส่งไปเหรอ”

ยู่ฉือจินคิดไม่ถึงว่าลูกสาวของตนจะดุร้ายถึงขนาดนี้ เมื่อกี้เธอทำให้เขาตกใจจริงๆ ตอนนี้ที่เธอคุยกับเขาทำให้เขาตั้งสติขึ้นมาได้ และพูดอย่างจนปัญญา

“ฉันก็อย่างจะสั่งคนไปทำเช่นนั้น แต่เธอยอมที่จะพบพ่อคนนี้ไหมล่ะ”

ส้งอาน “........”

“หึ พวกแกใช้ได้นี่ แต่ละคนรีบปฏิเสธกันอย่างรวดเร็ว พวกแกรู้ไหมว่าฉันมาได้ยังไง ก็ไอพวกที่พาฉันมาจับตัวมู่จื่อไป ฉันเลยต้องเข้ามาหาแกยังไงล่ะไอ้แก่”

ยู่ฉือจิน “..........”

ในที่สุดหยูโปก็สังเกตอะไรบางอย่างได้ จึงออกไปเรียกคนข้างนอกเข้ามา

“เกิดอะไรขึ้น คุณอานอานบอกว่าพวกแกจับตัวคนอื่นมาเหรอ”

สีหน้าชายคนนั้นเปลี่ยนไปทันที เขารีบชี้แจง “พ่อบ้านหยู ไม่ใช่จับตัวครับ พวกเราแค่เชิญเขามา นายท่านอยากพบคุณอานอาน พวกเราจึง......”

“ไอ้บัดซบเอ้ย” หยูโปโมโหด่าเสียงดัง “พวกแกเป็นบ้าไปแล้วเหรอ แล้วตอนนี้คนอยู่ที่ไหน”