บทที่ 900 บอกเขาไปเถอะ

บทที่ 900 บอกเขาไปเถอะ

เย่โม่เซินพบมู่จื่อก่อนส้งอานและยู่ฉือจินก้าวนึง จากนั้นก็พาเธอไปให้หมอตรวจที่โรงพยาบาลโดยตรง หลังจากคุณหมอตรวจก็ออกมาพูดกับเขาว่า

“เพราะตกใจเกินไป จนทำให้สลบไป”

ได้ยินดังนั้นเย่โม่เซินก็โล่งใจ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว

แต่ประโยคต่อไปของหมอทำให้หัวใจเขากลับมาเต้นเร็วอีกครั้ง

“คุณเป็นสามีของคนไข้ใช่ไหม”

ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่ใช่ แต่เขาก็คิดว่าจะแต่งงานกับเธออยู่แล้ว จึงพยักหน้าไปอย่างสงบ

จู่ๆหมอก็แสดงสีหน้าหงุดหงิด “คุณเป็นสามีประสาอะไร ทำไมให้ภรรยาเจอเรื่องตกใจแบบนี้ เธอตั้งท้องอยู่คุณไม่รู้เหรอ”

เย่โม่เซิน “......”

“ท้องเหรอ”

ข่าวนี้กระแทกให้เย่โม่เซินมึนไป

“คุณทำหน้าอะไรของคุณ เธอตั้งครรภ์เกือบ3เดือนแล้ว และทารกก็มีภาวะแท้งคุกคาม คุณเป็นสามีประสาอะไรถึงไม่รู้”

สามีไม่สนใจภรรยา เรื่องแบบนี้เจอบ่อยในโรงพยาบาล แต่นิสัยคุณหมอท่านนี้ก็อดไม่ได้ที่จะบ่น เขาสั่งสอนเย่โม่เซินไปยกนึง

เป็นเวลานานเย่โม่เซินถึงจะตั้งสติได้ “ขอโทษครับ ต่อไปจะระวังครับ”

น้ำเสียงของเขาทั้งทุ้มทั้งเย็นชา พลังบนตัวเขาก็เปลี่ยนจากเมื่อก่อน หมอหรี่ตาลง แล้วบอกให้เขาไปเดินเรื่องเอกสาร

สาเหตุก็คือร่างกายของหานมู่จื่ออ่อนแอเกินไป ต้องพักฟื้นรักษาครรภ์ในโรงพยาบาลระยะหนึ่ง

ในขณะจัดการเรื่องแอ็ดมิทเขากัดริมฝีปากไว้แน่นตลอดเวลา ความเย็นชารอบตัวที่พ่นออกมากเหมือนกับจะทำให้คนรอบข้างแข็งตายได้ คนที่เดินผ่านไปจึงหลีกห่างอย่างอัตโนมัติ

หลังจากดำเนินเอกสารเสร็จ เสียงมือถือดังขึ้น เย่โม่เซินเหลือบไปมอง เป็นเบอร์ของมู่จื่อ

มือถือของมู่จื่ออยู่ที่ส้งอาน นี่ก็น่าจะเป็นส้งอานที่โทรเข้ามา

เงียบไปครู่หนึ่ง เย่โม่เซินก็กดรับสาย

*

เมื่อส้งอานไปที่โรงพยาบาล หยูโปก็ติดตามมาด้วย ทั้งสองมีสีหน้าลุกลน และมองเห็นเย่โม่เซินที่ยืนอยู่ริมผนังจากระยะไกล

และเมื่อเข้าใกล้ส้งอานสัมผัสได้ถึงพลังรอบตัวเขาเปลี่ยนไปจากปกติ

ในขณะนี้เขายืนพิงกำแพง แต่ริมฝีปากบางถูกกดแน่นจนเป็นเส้นตรงขากรรไกรล่างของเขาแน่นและรุนแรง ดวงตาของเขาถูกปิดด้วยเปลือกตาที่หลบตา แม้ว่าจะมองไม่ชัดจากแววตาของเขา แต่สามารถสัมผัสได้จากพลังบนร่างกายของเขา ขณะนี้ดวงตาของเย่โม่เซินต้องมืดมนแน่ๆ

มีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ส้งอานชะลอฝีเท้าลง

จริงๆในตอนที่เขาพูดถึงโรงพยาบาล ส้งอานก็รู้สึกไม่ปกติแล้ว เขาพาเธอมาโรงพยาบาล เรื่องที่เธอตั้งท้องจะปิดบังได้อย่างไร

ตอนนี้เย่โม่เซินจำเรื่องในอดีตไม่ได้ เขาและเธอเพิ่งคบกันได้ไม่นาน ลูกในท้องของเธอกำลังจะครบ3เดือน เรื่องนี้คิดแล้ว......น่าจะเข้าใจผิดมากกว่า

ฉะนั้น ตอนนี้เย่โม่เซินก็รู้แล้ว

เขาจะทำอย่างไร ส้งอานเดินเข้ามาด้วยความไม่แน่ใจ

ก่อนที่เธอจะพูด เย่โม่เซินเงยหน้าและสายตาก็ประสบกับใบหน้าของเธอ “คุณน้าส้ง คุณมาถึงแล้วเหรอครับ”

น้ำเสียงเย็นชา ฟังไม่ได้ยินอารมณ์ใดๆ

ปฏิกิริยาแบบนี้เหรอ ส้งอานไม่มั่นใจว่าเขาจะรู้เรื่องที่มู่จื่อตั้งครรภ์หรือยัง และก็เดาใจเขาไม่ถูก แต่ก็ไม่กล้าเปิดประเด็น จึงถามแค่อาการของมู่จื่อ

“มู่จื่อเป็นไงบ้าง”

เย่โม่เซินพูดอย่างนิ่งเรียบ “แค่ตกใจครับ ไม่ได้รับอันตรายอะไร”

แค่ตกใจ ไม่ได้รับอันตราย งั้นก็ไม่น่าจะเป็นอะไรแล้ว