บทที่ 966 รู้ทันทั้งหมด

บทที่ 966 รู้ทันทั้งหมด

มู่จื่อที่รู้เรื่องทั้งหมด ประโยคแรกที่เธอพูดกับเซียวซู่ก็คือ

“เขาอยู่ที่ไหน”

“ตอนนี้คุณชายเย่น่าจะอยู่ที่โรงแรม ตอนที่ผมออกมา เขาบอกว่าจะรอผมกลับไป” เซียวซู่พูด

เมื่อได้ยินว่าเย่โม่เซินยังพักผ่อนอยู่ที่โรงแรม มู่จื่อก็โล่งอก อย่างน้อยตอนนี้เขายังปลอดภัยอยู่ เธอรีบพูดออกไปว่า “งั้นนายพาฉันไปหาเขา”

เซียวซู่รีบตอบทันที “ครับ”

ในเมื่อเขาพูดออกไปหมดแล้ว เขาจึงไม่ต้องกังวลที่จะพามู่จื่อไปที่โรงแรม เมื่อได้ยินว่าทั้งคู่จะไปหาเย่โม่เซิน เสี่ยวเหยียนที่ยืนอยู่อีกข้างก็รีบยกมือขึ้น “พาฉันไปด้วยสิ ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นฉันช่วยได้นะ แถมตอนนี้มู่จื่อตั้งท้องอยู่ ให้เธอออกไปคนเดียวฉันก็ไม่วางใจเหมือนกัน”

มู่จื่อพยักหน้าเธอไม่ได้ค้านอะไร

“ได้”

เสี่ยวเหยียนรีบกลับไปเอาของที่ห้อง

คนที่นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ อยู่ไม่ไกลอย่างหานชิง เขาวางหนังสือลงแล้วเงยหน้าขึ้น

“ฉันจะไปกับพวกเธอด้วย”

มู่จื่อไม่ได้ห้ามเขา เพราะเขาเป็นพี่ชายของเธอ เย่โม่เซินก็เป็นน้องเขยของเขา เขาจะไปด้วยเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

เซียวซู่ได้ยินเสียงของหานชิง จึงนึกได้ว่าในห้องนี้ยังมีคนอยู่อีกคน

ถ้าเขาไม่พูดอะไรออกมา เซียวซู่คงลืมไปแล้วว่าเขาอยู่ที่นี่ด้วย

เมื่อคิดว่าเสี่ยวเหยียนชอบเขา สายตาที่เซียวซู่มองเขาก็แฝงไปด้วยความรู้สึกอื่น

แต่ตอนนี้หน้าที่สำคัญกว่าความรู้สึก ต้องไปหาคุณชายเย่ก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้น เขาไม่ควรจะคิดเรื่องอื่นอีก

ทุกคนเก็บของเสร็จจึงออกไปด้วยกัน จนกระทั่งถึงโรงแรม กลับพบว่าในห้องมีแต่ความว่างเปล่า

มู่จื่อขมวดคิ้ว ไม่พูดอะไรออกมา

ปืนกลอย่างเสี่ยวเหยียนเริ่มสาดกระสุน

“ไหนคนล่ะ เซียวซู่นายนี่เชื่อไม่ได้จริงๆ นายบอกว่าคุณชายเย่อยู่ที่โรงแรมไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมไม่เห็นแม้แต่เงาของเขาล่ะ” ตอนที่เสี่ยวเหยียนพูดประโยคพวกนี้ออกไป เธอค่อนข้างอดทน ถ้าไม่คิดว่าหานชิงอยู่ที่นี่ เธอคงจะลงไม้ลงมือไปแล้ว

ไม่รู้ทำไมเวลาอยู่ต่อหน้าเซียวซู่ถึงอยากแกล้งเขาตลอด

เสี่ยวเหยียนรู้สึกประหลาด ทั้งคู่เหมือนไม่เคยสนิทกันมาก่อน

เซียวซู่โดนเสี่ยวเหยียนต่อว่าอีกแล้ว เขาไม่มีอารมณ์ไปเถียงเธอ จึงพูดออกไปว่า “ก่อนที่ผมจะไป คุณชายเย่อยู่ที่นี่จริงๆ แต่ว่าดูจากเวลาแล้ว…”

มู่จื่อมองไปรอบๆ แล้วพูดออกมาว่า “พวกนายนัดเวลากันไว้ใช่ไหม”

เซียวซู่อึ้งไปเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้า

“งั้นเขาอาจจะรู้ล่วงหน้า คงจะออกไปก่อนที่เราจะมา”

“.…..” เซียวซู่

เมื่อมาคิดดูดีๆ สิ่งที่คุณนายน้อยพูดก็ถูก คุณชายเย่เป็นคนฉลาด เซียวซู่ไม่ได้กลับมาตามเวลาที่นัดกันไว้ อีกทั้งยังไม่ได้โทรแจ้งเขา มันมีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น นั่นก็คือเซียวซู่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก

และสถานการณ์ลำบากนั้นก็เดาได้ง่ายมาก นอกจากมู่จื่อก็ไม่มีใครอีกแล้ว

เพราะฉะนั้นเมื่อเย่โม่เซินเดาได้ เขาจึงออกจากที่นี่ไปก่อน

“รีบพาฉันไปที่ที่พวกนายไป”

มู่จื่อคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงพูดออกไปด้วยความเด็ดขาด

“ครับ’

เซียวซู่ก็ไม่มีความลังเล พาทั้งสามคนออกจากโรงแรม