บทที่ 968 ทะเลาะ

บทที่ 968 ทะเลาะ

เสี่ยวเหยียนอึ้งไป ราวกับคิดไม่ถึงว่าเซียวซู่จะเสื้อโค้ตมาให้เธอ

เพราะเสื้อโค้ตที่เพิ่งถอดออกมาจากตัวเขา ทำให้ยังหลงเหลือความอบอุ่นอยู่ เมื่อเอามาคลุมบนตัวจึงรู้สึกอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากที่เธออึ้งไปไม่กี่วินาที เสี่ยวเหยียนตั้งสติได้จึงหันไปทางที่หานชิงยืนอยู่

หานชิงยืนด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ไม่ได้มีปฏิกิริยากับการที่เซียวซู่ถอดเสื้อโค้ตมาให้เธอ

มันทำให้เสี่ยวเหยียนผิดหวังเล็กน้อย แต่ว่าอีกฝ่ายคือหานชิง เธอจึงไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ การที่เขาไม่สนใจไม่ได้แสดงว่าเธออยากจะให้เป็นแบบนี้ต่อไป

ดังนั้นเสี่ยวเหยียนจึงหันไปยิ้มให้เซียวซู่ด้วยความซาบซึ้ง

“ขอบใจนะ แต่ฉันไม่ได้หนาวสักหน่อย”

พูดจบเธอจึงถอดเสื้อโค้ตคืนให้เซียวซู่

การกระทำชัดเจนขนาดนั้น สายตาที่มองหานชิงก็ไม่แม้แต่จะปกปิดความรู้สึกของตัวเอง เซียวซู่จะดูการกระทำของเธอไม่ออกได้อย่างไร เธอกลัวว่าหานชิงจะเข้าใจผิดเพราะเสื้อโค้ตตัวนี้ ไม่ว่าเขาจะสนใจหรือไม่ แต่เธอไม่เต็มใจที่จะใส่มัน

เหอะ

ในระหว่างนั้น เซียวซู่รู้สึกว่ามันตลกสิ้นดี

แค่คนๆ เดียว ถึงกับไม่รักร่างกายของตัวเองเลยหรือไง

แถมอีกฝ่าย ไม่แม้แต่จะมองมา เป็นแบบนี้แล้วจะยังทำต่อไปอีกเหรอ

เซียวซู่ไม่รับเสื้อโค้ตที่เสี่ยวเหยียนคืนให้ เขายืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา

เดิมทีเสี่ยวเหยียนคิดว่าอีกฝ่ายจะรับเสื้อโค้ตคืนไป เพราะอากาศหนาวมาก การที่ถอดเสื้อโค้ตออกจะต้องหนาวอย่างแน่นอน

ใส่มันไว้ไม่ดีกว่าเหรอ แต่เซียวซู่ก็ไม่ยอมยื่นมือมารับสักที เสี่ยวเหยียนรู้สึกประหลาดใจ

“รีบรับเสื้อโค้ตไปสิ นายรีบใส่ไว้จะได้ไม่เป็นหวัด”

เซียวซู่ยังคงไม่รับมันไว้

เสี่ยวเหยียนมีสีหน้าประหลาดใจ “เซียวซู่?”

คนที่ตามทุกคนออกมาอย่างเจสัน ยืนกอดอกมองภาพตรงหน้าอย่างขำๆ ในสายตาของเขาเต็มไปด้วยความขำขัน

น่าสนุกดีนะ เซียวซู่ชชอบผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า แต่ฝ่ายหญิงไม่มีใจให้เขางั้นเหรอ ชิส์

วันนี้มันวันอะไรกันเนี่ย เขาถึงได้เห็นอะไรสนุกๆ ตั้งหลายอย่าง

เจสัน ส่ายหน้าอยู่ในใจไม่หยุด แต่มุมปากของเขาก็ยกขึ้นอย่างอดไม่ได้ เขารู้สึกว่ามันน่าตลกจนบรรยายไม่ได้

จนแล้วจนเล่าเซียวซู่ก็ยังไม่รับเสื้อโค้ต แต่เขาก็ไม่ควรจะนิ่งจนนานเกินไป เสี่ยวเหยียนเอาแต่จ้องเขา เขาจึงพูดเสียงแข็ง “ในเมื่อฉันให้เสื้อโค้ตเธอ มันเป็นของเธอแล้ว ถ้าเธอไม่หนาวก็ทิ้งมันไปซะ”

“???” เสี่ยวเหยียน

นี่มันเกิดอะไรขึ้น

เมื่อกี้เสื้อตัวนี้เพิ่งมาอยู่บนตัวเธอไม่ใช่เหรอ แถมยังให้เธอยืมใส่ไม่ใช่หรือไง แล้วจะทิ้งทำไมล่ะ

นี่มันตรรกะหรือเหตุผลอะไรกัน

เสี่ยวเหยียนงงไปหมด แต่เซียวซู่หันหน้าไปทางอื่น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากพูดอะไรมาก และดูเหมือนว่าเขาจะไม่ต้องการเสื้อโค้ตตัวนี้อีกแล้ว

“นายประสาทหรือเปล่า”

ถึงหานชิงจะอยู่ตรงนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะพูดด่าออกไป

เสื้อโค้ตดีดีจะให้เธอทิ้ง เธอไม่ได้เป็นพิษเสียหน่อยจะทิ้งทำไม

เอ่อ เป็นบ้า