บทที่1072 พลังแฟนสาวระเบิด

บทที่1072 พลังแฟนสาวระเบิด

ในนาทีที่ชนเข้าไปนั้น เสี่ยวเหยียนรับรู้เพียงความเจ็บที่แผ่กระจายออกมาจากหน้าผาก จนรู้สึกตาลายวิงเวียนศีรษะขึ้นมาทันที

กลิ่นอายของความเป็นชายที่รุนแรงโอบล้อมรอบตัวเธอทันที

เนื่องจากคนเยอะ ภายในลิฟต์ก็มีเสียงดังโหวกเหวกดังขึ้นมา

แต่หลังจากที่เสี่ยวเหยียนได้สติกลับมาว่าตอนนี้ตนกำลังอยู่ที่ไหน ก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบตกอยู่ในความเงียบ

เธอเงยหน้าขึ้นไปอย่างเหม่อลอย มองไปทางหานชิงที่ดึงร่างเธอเข้ามาสู่อ้อมกอด ดวงตาคู่นั้นเผยให้เห็นแววตาของความเหลือเชื่อออกมา

นี่คือ...

นี่คือกำลังทำอะไรอยู่?

หานชิงเขา...รู้หรือเปล่าว่าเขากำลังทำอะไรอยู่?

ในตอนที่เสี่ยวเหยียนกำลังมองอีกฝ่ายไปอย่างเต็มไปด้วยความสงสัย หานชิงก็ผละร่างเธอออกไปด้วยใบหน้าเย็นชา

“เกือบโดนชนเข้าแล้ว ไม่รู้จักหลบ?”

เสี่ยวเหยียนถูกคำพูดของเขาทำเอาเงยหน้าไม่ขึ้นเลยทีเดียว ในตอนที่กัดลงไปบนริมฝีปากตัวเองเบาๆเตรียมที่จะแย้งออกไป แต่ก็ได้ยินหานชิงเอ่ยเสียงเย็นออกไปกับคนที่เข็นรถเข็นเข้ามาคนนั้นพร้อมมองออกไปด้วยสายตาของความเยือกเย็น

“ถึงแม้ว่าจะรีบร้อนแค่ไหน ที่สาธารณะก็ควรระวังหน่อยไม่ใช่หรือไง? ถ้าชนคนอื่นเขาบาดเจ็บขึ้นมา คิดว่าจะมาขอโทษกันง่ายๆก็ได้งั้นหรือไง?”

เขาเป็นประธานบริษัทคนนึง บวกกับออร่าที่เด็ดขาดน่ายำเกรงจากตัวเขาอีก

ดังนั้นแล้วในตอนนี้ได้เปล่งเสียงนิ่งขรึมออกไป ลิฟต์ที่มีเสียงดังโหวกเหวกอยู่นั้นก็ได้ตกอยู่ในความเงียบ คนอื่นเขาไม่อยากวอนหาเรื่องกัน ก็เลยพากันกลั้นหายใจไม่ให้หลุดเสียงออกมา

คนที่เข็นรถเข็นคนนั้นเป็นคนท้องวัยกลางคน สวมชุดที่ทันสมัยสุดๆ กำลังเข็นคนสูงอายุคนหนึ่ง ดูเหมือนว่าจะเป็นคู่พ่อลูกกัน

เธอมองมาทางหานชิง เพียงมองไปแวบเดียวก็มองออกได้ทันทีว่าอีกฝ่ายมีออร่าที่ไม่ธรรมดา ก็คงไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องด้วยเท่าไหร่นัก

แต่ต่อหน้าผู้คนมากมายแล้วทำเอาเธอสุดจะทนขึ้นมา เธอเองก็ไม่สบอารมณ์ขึ้นมาเหมือนกัน ก็เลยได้ตอกกลับออกไปด้วยอารมณ์ที่เปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือ

“นี่มันยังไม่ได้ชนโดนเลยไม่ใช่หรือไง? อีกอย่างตอนที่ฉันเข้ามาเด็กอย่างเธอก็ไม่หลบไปหน่อยล่ะ ดูแลผู้สูงอายุหน่อยไม่เข้าใจหรือไง?”

คนสูงอายุหมายถึงชายชราที่กำลังนั่งอยู่บนรถเข็น

เสี่ยวเหยียนนึกไม่ถึงว่าหานชิงจะไปว่าอีกฝ่ายเขาได้ และก็นึกไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะโต้กลับมาเหมือนกัน บรรยากาศภายในลิฟต์ดูเหมือนว่าจะกลับกลายเปลี่ยนมาตึงเครียดขึ้นมาทันที

“ความหมายของเธอก็คือคิดว่าคนที่นั่งอยู่บนรถเข็นเป็นคนสูงอายุแล้วจะสามารถมาทำเรื่องไม่เห็นหัวใคร แล้วพุ่งชนเข้ามาตรงๆอย่างนี้ได้?” เสียงของหานชิงเยือกเย็นขึ้นมาอีกหลายระดับ

ในระหว่างนั้นเองอุณหภูมิภายในลิฟต์ก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หญิงวัยกลางคนอับอายไม่ได้พูดอะไรออกมา อีกฝ่ายเพียงแค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่จะไปยั่วอารมณ์ได้ด้วยง่ายๆ ในตอนนี้คนชราที่อยู่บนรถเข็นก็ได้เอ่ยพูดออกมาอย่างสั่นงก

“ขอโทษนะแม่หนู...ลูกสาวของฉันเธอไม่ได้ตั้งใจ เธอรีบนิดหน่อยน่ะครับ พวกเรารีบลงไปชั้นล่างกัน ผมต้องขอโทษคุณแทนเธอด้วยแล้วกันนะครับ”

ชายชรามีความจริงใจออกมา และได้แสดงท่าทีที่ดีออกมา

เดิมทีเสี่ยวเหยียนก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ท่าทางเมื่อกี้นี้ของหญิงวัยกลางคนนั้นมันก็แย่มากจริงๆ แต่มาตอนนี้พอได้ยินชายชราคนนี้ขอโทษออกมาแล้ว เสี่ยวเหยียนก็ใจอ่อนขึ้นมาทันที

โบกมือปฏิเสธออกไป “ไม่เป็นไรค่ะคุณตา ถึงยังไงก็ไม่ได้ชนนี่คะ คุณตาไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ”

หญิงวัยกลางคนก็เอ่ยออกมาอย่างใจจืดใจดำ “ใช่แล้ว ผู้หญิงของตัวเองก็ยังรู้เลยว่าไม่ได้ชน ผู้ชายตัวโตอย่างคุณจะมาคิดเล็กคิดน้อยมากมายไปทำไมกัน? ไร้ศีลธรรมจริงๆเลย!”

ได้ยินเธอเกลียดชังหานชิงอย่างนั้นแล้ว เสี่ยวเหยียนก็ได้ย่นคิ้วออกมา ไฟโกรธที่ได้หายไปเมื่อกี้นี้ ในตอนนี้นั้นได้พรั่งพรูออกมา

“คุณพูดบ้าอะไร? ที่ฉันบอกว่าไม่เป็นไรเพราะเห็นแก่คุณตา คุณนิสัยดีขนาดนี้ ทำไมถึงได้มีลูกสาวอย่างนี้ได้ ทั้งๆที่ตัวเองเกือบจะชนคนอื่นเขาแล้ว ยังจะทำเป็นเชิดหน้าเชิดตาโทษคนอื่นเขาอีก ทำเป็นมาแสดงท่าทางว่าคุณถูกอยู่ฝ่ายเดียวอีก!”

จู่ๆเด็กสาวก็ได้ระเบิดอารมณ์ออกมา หญิงวัยกลางคนเองก็ไม่ได้คาดคิดมาก่อน เบิกตากว้างมองไปอย่างไม่อยากเชื่อ “เธอ...”

“เธออะไร ถ้าจะให้ทะเลาะกันน่ะนะมารดาไม่เคยแพ้ใครหรอกนะ อย่าเห็นว่าคนอื่นเขาอายุน้อยกว่าแล้วคิดว่าเขารังแกได้ง่ายไปหน่อยเลย บอกว่าเขาไร้ศีลธรรม ไม่ได้ดูตัวคุณเองเลยนะว่าตัวเองมีศีลธรรมอะไรกัน? เกือบจะชนคนอื่นเขาไม่ว่าแต่ยังไม่พูดขอโทษอีก ท่าทางอย่างนี้ฉันว่ามันช่างทุเรศเสียจริงๆเลยนะคะ!”

ผู้คนภายในลิฟต์เองก็นึกไม่ถึงกันว่าเด็กสาวจะมีพลังในการระเบิดอารมณ์ที่แรงกล้าขนาดนี้ได้ เมื่อกี้นี้ยังอ่อนแอหดตัวอยู่ในการปกป้องของชายหนุ่มอยู่เลย

แต่ในตอนนี้? กลับมีท่าทางเดือดดาล แยกเขี้ยวยิงฟันตวาดระเบิดอารมณ์ใส่อีกฝ่าย แสดงท่าทางปกป้องพวกตัวเองออกมา เหมือนกับสัตว์ที่ถูกรุกรานอาณาเขตเข้าไม่มีผิด

พูดจบ เสี่ยวเหยียนก็ได้เก็บเขี้ยวเล็บที่แหลมคมของตนกลับไป ส่งรอยยิ้มหวานไปทางชายชรา พร้อมเอ่ยเสียงหวานออกไป