บทที่1295 แอบฉวยโอกาสเธอแล้วยังไง

บทที่1295 แอบฉวยโอกาสเธอแล้วยังไง

พอได้เห็นฉากนี้เข้า เจียงเหมยก็เลือดขึ้นหน้าทันที

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ทั้งๆที่ต่อหน้าทุกคนพูดว่าเป็นแค่เพื่อน แต่ทำไมพออยู่ต่อหน้าตัวเองถึงพูดว่าเป็นแฟนกัน หรือว่าพวกเขาจงใจแสดงละครต่อหน้าเธอ

พอคิดถึงตรงนี้ เจียงเหมยก็พูดอีกว่า “เสี่ยวไป๋ เธออย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ เธอกำลังจงใจลากให้เขามาเล่นละครกับเธอ ท่าทางของพวกเธอสองคนทั้งสองคนไม่เหมือนแฟนกันเลยสักนิด เธอคิดว่าฉันไม่เคยมีความรักหรือไง ตอนที่เธอโอบเขา ตัวเขาแข็งทื่อเสียขนาดนั้น ไม่ได้กอดตอบเธอด้วย ตอนที่เขาจับนิ้วมือเธอ เธอก็สะดุ้งตกใจ พวกเธอทั้งสองคน จะต้องแกล้งทำแน่ๆ”

พอเจียงเสี่ยวไป๋ได้ฟังคำพูดเหล่านั้นแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ พอเห็นแบบนั้นเจียงเหมยก็เริ่มรู้สึกสนุกขึ้นมาบ้าง

คิดไม่ถึงเลยว่าสายตาของเจียงเหมยจะดีขนาดนี้ ขนาดเรื่องนี้เธอยังมองออกได้ ดูท่าว่าตัวเธอกับเซียวซู่คงยังเข้าขากันได้ไม่ดีพอ

แต่ว่าเธอก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร เพราะอย่างไรเดิมทีก็แค่การเสแสร้งเท่านั้น แล้วแบบนั้นจะทำไม เพราะเธอบอกว่าเซียวซู่เป็นแฟนของตัวเอง ถึงแม้พวกเขาจะไม่เชื่อเธอ ก็ทำอะไรเธอไม่ได้อยู่ดี

“เจียงเสี่ยวไป๋ เธอกล้าจูบเขาแรงๆไหมล่ะ”

จู่ๆเจียงเหมยก็พูดประโยคนั้นออกมา

เจียงเสี่ยวไป๋หนังตากระตุกทันที “ห๊ะ ?”

“คนรักกันแค่จูบกันมันเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ ถ้าขนาดจูบเขาเธอยังไม่กล้า งั้นก็แสดงว่าพวกเธอไม่ใช่แฟนกัน สมัยนี้แล้วยังหอมแก้มกันอีก เธอคิดว่าเป็นยุคโบราณเหรอ”

ให้ตายสิ

หลังจากเจียงเสี่ยวไป๋ได้ฟังคำพูดของเธอแล้วก็แทบจะด่ามารดาในใจ จากนั้นก็หัวเราะเสียงเย็นออกมาทีหนึ่ง

“ฉันว่านะเจียงเหมย เธอยังมีงานอดิเรกชอบดูคนอื่นเขาจูบกันอีกด้วยเหรอเนี่ย เธอมีงานอดิเรกพิเศษแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เธอเป็นเด็กผู้หญิงนะ ในฐานะที่เป็นพี่น้องกันฉันขอเตือนว่าให้เธอแก้ไขงานอดิเรกนี้เสียเถอะ ไม่อย่างนั้น เดี๋ยวจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้”

เธอตอกกลับเจียงเหมยไปอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

เจียงเหมยถูกเธอทำให้โกรธจนหน้าเริ่มซีด อยากจะหันหลังเดินจากไปมาก แต่พอเห็นเจียงเสี่ยวไป๋บ่ายเบี่ยงขนาดนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มอย่างได้ใจ “เธอไม่กล้าสินะ ฉันก็บอกแล้วว่าพวกเธอไม่ใช่แฟนกันหรอก เสี่ยวไป๋ เธอบอกหน่อยสิว่าทำแบบนี้ทำไม ถึงแม้จะไม่ได้มีงานดีๆ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับความรักจากคุณยาย เธอก็ไม่เห็นจำเป็นต้องหาผู้ชายมาแสดงละครแบบนี้เลย เสียเงินไปเท่าไหร่เหรอ คุณเซียวคะ เจียงเสี่ยวไป๋เสียเงินจ้างคุณไปเท่าไหร่เหรอคะ ฉันให้คุณได้เป็นสองเท่าเลยนะ ไม่เพียงแค่นั้น ฉันยังให้อย่างอื่นได้อีกด้วยนะ”

พูดถึงตอนสุดท้าย เธอก็แอบกะพริบตาปริบๆให้เซียวซู่เพื่อเป็นสัญญาณ จากนั้นก็อวดรูปร่างของตัวเอง

เจียงเสี่ยวไป๋ “......”

อยากอาเจียนเสียจริง หลายปีมานี้เจียงเหมยคนนี้ผ่านอะไรมากันแน่ เพื่อแข่งขันกับเธอ ขนาดร่างกายตัวเองก็ยังยอมอุทิศให้แบบนี้

เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะพูด แต่ตรงปลายศีรษะก็มีเสียงแผ่วเบาเสียงหนึ่งลอยมา

“ขออภัยด้วยครับ ผมไม่สนใจผู้หญิงที่ไม่รู้จักรักตัวเอง”

น้ำเสียงเย็นชา ไม่มีความอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย คำพูดที่พูดออกมาก็เยือกเย็นเข้ากระดูก ราวกับสว่านน้ำแข็ง ที่เจาะเข้าไปในหัวใจของเจียงเหมย

ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ตอนได้ยินประโยคนี้เข้า ก็เกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

คำพูดนี้ช่างโหดร้ายมาก พูดว่าเจียงเหมยไม่ใช่ผู้หญิงที่รักตัวเอง แต่เจียงเสี่ยวไป๋กลับรู้สึกว่าด่าหล่อนแบบนี้รู้สึกสะใจมาก ใครใช้ให้เจียงเหมยหล่อนคิดจะมาอ่อยคนอื่นก่อนกัน

“เธอ พวกเธอ！” เจียงเหมยโกรธจนขอบตาแดงก่ำ พูดอะไรไม่ออกเลยแม้แต่คำเดียว

“ดีเลยเจียงเหมย อย่ามาทำตัวไม่รักตัวเองแถวนี้อีกเลย รีบกลับเข้าไปล้างหน้าแล้วแต่งหน้าเสียใหม่เถอะ วันนี้แขกที่มาเยือนไม่ใช่น้อยๆเลยนะ ข้างในยังมีชายโสดอีกหลายคนนะ ถึงแม้เธอจะเหงา แต่ก็อย่าเอาแต่เล็งแฟนของคนอื่นเขาสิ”

สุดท้ายเจียงเสี่ยวไป๋ก็ทำให้เจียงเหมยโมโหจนวิ่งหนีไปได้

หลังจากที่เจียงเหมยวิ่งหนีไปแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็โล่งอกไปเปลาะหนึ่ง แล้วน้ำเสียงก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม