บทที่1331 เมาเสียจนเกินเยียวยา

บทที่1331 เมาเสียจนเกินเยียวยา

ในเมื่อเป็นเพื่อนสนิทกัน

นั่นจึงไม่มีทางที่จะมีได้ ฉันเห็นเธอเป็นเพื่อนสนิท แต่นึกไม่ถึงว่าเธอจะอยากนอนในขณะที่ฉันเกิดเรื่องอะไรจำพวกนี้

“ฉันไม่เถียงกับเธอแล้ว ถึงยังไงตอนนี้เธอพูดออกมาอย่างนี้ ต่อจากนี้ก็รอจนกว่าเธอจะชอบเขาจริงๆ นั่นก็จะมีเรื่องสนุกๆให้ดู ฉันจะรอเธอตบหน้าตัวเองอยู่เงียบๆแล้วกัน”

“ฟางถังถัง ไปตายซะ!”

“ฮิฮิ ไม่เอาหรอก! คืนนี้พวกเราไปบาร์เหล้ากันเถอะ!”

“...ไสหัวไป!”

เจียงเสี่ยวไป๋ตวาดออกมาพร้อมวางสายของฟางถังถังไป จากนั้นก็ยืนโกรธฮึดฮัดอยู่กับที่ ยกมือเท้าสะเอวจ้องมองโทรศัพท์อยู่อย่างนั้น

บอกว่าเธอชอบเซียวซู่? เธอชอบเซียวซู่สิแปลก!

ต่อจากนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ก็วางโทรศัพท์ลง เข้าไปในห้องครัวคิดเรื่องอาหารมื้อกลางวันไป

ตอนเซียวซู่เลิกงานเมื่อตอนกลางวัน กลับเจอเจียงเสี่ยวไป๋โกรธฮึดฮัดกับเขาออกมา ตอนที่เอาถ้วยชามกับตะเกียบวางลงไปบนโต๊ะก็วางไปอย่างแรง จนส่งเสียงดังออกมา

เซียวซู่ขมวดคิ้วออกมา “ใครทำให้เธอโมโหกัน?”

แต่สิ่งที่ตอบเขากลับมานั้นกลับเป็นเจียงเสี่ยวไป๋ที่กลอกตากลับมาทีนึง “ไม่มี ใครจะทำให้ฉันโมโหกัน?”

เซียวซู่ “...”

เขาเลิกคิ้วออกมา “ต้นฉบับมีปัญหา?”

หลังจากที่เธอเข้ามาอยู่ก็อารมณ์ดีมาตลอด ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะเถียงกัน แต่เธอก็ไม่เคยระเบิดอารมณ์ออกมาเหมือนกับวันนี้มาก่อน ดังนั้นแล้วเซียวซู่ก็เลยคิดเดาไปทางเรื่องงานของเธอ

แต่ใครจะรู้ว่าพอเจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแล้ว ก็เบิกตากว้างเอ่ยออกมาทันที “ทำไมคุณถึงถามออกมาอย่างนี้? คุณห่วงปัญหาเรื่องงานของฉันขนาดนั้นเลยงั้นหรอ?”

เซียวซู่อยากจะพูดออกไปว่าฉันก็แค่ถามออกไปอย่างนั้นเอง

เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยออกมาอีกครั้ง “ฉันไม่ได้เป็นเพราะเรื่องนี้สักหน่อย!”

“แล้วมันอะไรกัน?”

“คุณอย่าถามได้มั้ย?”

จู่ๆเจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้มองเซียวซู่ที่อยู่ตรงหน้าด้วยอาการฉุนเฉียวออกมาเล็กน้อย นึกถึงคำพูดนั้นของฟางถังถังแล้ว ตัวเธอก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมา

เพราะว่าหลังจากที่เกิดเรื่องที่เซียวซู่อุ้มเธอเข้าห้องมาเมื่อเช้านี้ เธอก็เอาแต่คิดเรื่องนี้อยู่ตลอด

แล้วพอคิดมาจนถึงตอนนี้แล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงไม่ลืมเรื่องนี้ไป ภายในใจก็เอาแต่คิดวุ่นไปหมด

เธอคิดว่าตนจะต้องได้รับผลกระทบจากเซียวซู่แน่ๆ

ดังนั้นแล้วเธอในตอนนี้ก็เลยไม่สบอารมณ์ขึ้นมา ทำไมตนถึงได้เป็นอย่างนี้ไปได้?

เซียวซู่เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจียงเสี่ยวไป๋เป็นอะไรไป ทั้งๆที่เมื่อตอนเช้าทั้งสองคนใช่ว่าจะไม่คุยกันนี่? ตอนที่เขาอุ้มเธอเข้าห้องไปนอน เธอยังนอนอยู่เสียอย่างกับหมูตัวนึงไม่มีผิด

ตนเองก็ไม่มีเหตุผลที่จะไปรบกวนการนอนของเธอ ดังนั้นแล้วสาเหตุที่เธอโมโหนั้น เป็นอะไรกัน?

เธอไม่ยอมพูด เซียวซู่เองก็ไม่ได้ไปกวนเธออีก

หลังจากนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ก็รอหลังจากที่เซียวซู่เดินออกไปแล้ว ก็ได้ถือโอกาสนั้นเปิดแอพละครเลื่อนดูวาไรตี้ตลกที่เป็นที่นิยม เปิดดูไปตลอดทั้งบ่าย แล้วค่อยๆลืมเรื่องนี้ที่เกี่ยวกับเซียวซู่ไป ในที่สุดอารมณ์ของเธอก็ได้ถูกปรับให้ดีขึ้น

แต่เธอก็คิดว่าตนอย่าไปเจอเซียวซู่เลยสักพักจะดีกว่า ก็เลยส่งข้อความไปหาเซียวซู่ว่าคืนนี้เธอมีธุระ ไม่ได้ทำอาหารให้เขา ให้เขาจัดการมาจากข้างนอกเองได้เลย หลังจากนั้นก็ได้โทรหาฟางถังถัง

ตอนที่ฟางถังถังรับสายเธอก็ได้เอ่ยเสียงระรื่นออกมา “ในที่สุดก็นึกถึงฉันขึ้นมาแล้ว? คืนนี้จะออกไปเป็นเพื่อนฉันหรือเปล่า?”

“ไป!” เจียงเสี่ยวไป๋โต้กลับไปอย่างแก้ต่างให้ตัวเอง “คืนนี้จะไปสนุกเป็นเพื่อนเพื่อนสาวด้วยแล้วกัน ช่วงนี้อยู่ติดบ้านเกินไป บางทีก็อยากผ่อนคลายบ้างเหมือนกันมั้ยล่ะ”