บทที่1441 ไม่กล้าถอดหรอ

บทที่1441 ไม่กล้าถอดหรอ

ในนาทีที่เห็นเซียวซู่นั้นเอง เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกว่าใจของเธอมันเหมือนกับถูกอะไรชนเข้ามาอย่างจัง เจ็บปวดสุดๆ

ฟางถังถังบทที่เห็นเซียวซู่ปรากฏตัวที่นี่ก็แปลกใจขึ้นมาเล็กน้อย แอบอุทานอยู่ในใจว่าผู้ชายคนนี้สุดยอดจริงๆเลยนะเนี่ย พวกเธอไม่ได้บอกเขาว่าพวกเธอมาที่ไหน แต่นึกไม่ถึงว่าเซียวซู่จะสามารถมาหาพวกเธอได้

เพียงแต่ท่าทางเซียวซู่ในตอนนี้ดูเหมือนว่าจะกระเซอะกระเซิงไปเล็กน้อย ทั้งร่างเต็มไปด้วยรอยแผล

วันนี้บทที่เจียงเสี่ยวไป๋โทรหาเธอให้เธอออกมาดื่มเหล้ากัน ฟางถังถังก็เดาออกทันทีว่าเจียงเสี่ยวไป๋กำลังอยู่ในอารมณ์แบบไหนไม่แน่ว่าอาจเกี่ยวข้องกับเซียวซู่ ระหว่างทั้งสองคนจะต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาแน่ๆ เพียงแต่เสี่ยวไป๋ไม่ยอมพูดออกมา เธอผู้เป็นเพื่อนสาวคนนี้ก็ไม่ได้ถามมากมายออกไปเช่นกัน

ตอนนี้เห็นเซียวซู่บาดเจ็บหนักขนาดนี้ ฟางถังถังกลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรขึ้นมาทันที เพียงคิดว่าทั้งสองคนนี้มันซับซ้อนจัง แฟนตัวเองบาดเจ็บจนเป็นแบบนี้แล้วแต่เสี่ยวไป๋ไม่เป็นห่วงเลยงั้นหรอ? ดูเหมือนว่าครั้งนี้เซียวซู่จะทำให้เสี่ยวไป๋โกรธจริงๆเข้าแล้ว!

“กลับบ้านเถอะ”

เซียวซู่ก็ได้เอ่ยพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋เบาๆ

บ้าน?

ได้ยินคำพูดนี้แล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกยั่วยุแปลกๆ ก่อนหน้านี้บทที่อยู่โรงพยาบาล ทำไมเขาไม่พูดกับตนว่ากลับบ้านล่ะ?

“สาวสวย นี่ใครอ่ะ”

หนุ่มหล่อคนนั้นที่คิดอยากจะแซวเจียงเสี่ยวไป๋ เมื่อกี้ทันทีที่เห็นผู้ชายคนนึงมาจับแขนของเจียงเสี่ยวไป๋เอาไว้นั้น ก็ได้หรี่ตามองสำรวจเขาออกมาทันที

ได้ยินเสียงชายหนุ่ม ก่อนหน้านี้เจียงเสี่ยวไป๋เดิมทีแล้วอยากให้เขาไสหัวไปให้พ้นๆ แต่ตอนนี้เซียวซู่มาอยู่ตรงหน้า เธอก็ไม่อยากจะทำอย่างนั้นขึ้นมาทันที เธอแสยะยิ้มฝีปากออกมา พร้อมกับดึงแขนตัวเองกลับมา และยิ้มหวานออกไป

“ไม่รู้จัก!”

ได้ยินอย่างนั้นแล้ว ชายหนุ่มจึงรีบเข้าไปขวางด้านหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ทันที “เฮ้ ดูหน่อยสิว่าใครมาก่อนมาหลังกัน ฉันเชิญสาวสวยท่านนี้ก่อนนะ ถ้าแกอยากชวนเธอ ก็ช่วยยืนแถวรอคิวด้วย โอเค?”

หลังจากที่มือของเซียวซู่ถูกปัดออกไป ริมฝีปากก็เม้มเข้าหากันอย่างไม่พอใจ คิ้วเองก็นิ่วขมวดเข้าหากันแน่นตามออกมา มองเจียงเสี่ยวไป๋ไปด้วยสายตาร้ายกาจ

เจียงเสี่ยวไป๋ดึงเนกไทชายคนนั้น “เมื่อกี้นายบอกเองไม่ใช่หรอว่า อยากให้ฉันขึ้นไปเต้นบนเวทีน่ะ?”

“ใช่ๆ ไปมั้ย?”

“ไปสิ ทำไมจะไม่ไป? ฉันชอบเต้นที่สุด”

ดังนั้นแล้วเจียงเสี่ยวไป๋ก็เลยตัดสินใจที่จะตามผู้ชายคนนั้นไป บทที่ผ่านร่างเซียวซู่นั้นเอง เขาก็ได้ดึงแขนของเธออีกครั้ง น้ำเสียงเยือกเย็น “เสี่ยวไป๋ เธอ...”

พูดยังไม่ทันจบ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้สะบัดมือเขาออกไปอีกครั้ง เอ่ยอย่างเหน็บแนมออกไป “คุณผู้ชายท่านนี้ช่วยรู้หน่อยว่าตัวเองควรทำอะไรไม่ควรทำอะไร อย่าเอาแต่มาจับมือถือแขนฉันอยู่ตลอดสิ ระวังฉันแจ้งความจับคุณเอานะคะ นอกจากนี้คุณก็บาดเจ็บหนักขนาดนี้ รีบไปโรงพยาบาลดีกว่านะคะ อย่ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย เพื่อที่ว่าสุดท้ายแล้วมันจะได้ไม่ล่าช้าจนอาการบาดเจ็บหนักถึงขั้นเสียชีวิตแล้วมันจะแย่เอานะคะ”

เซียวซู่ขมวดคิ้ว ความไม่พอใจในแววตาเริ่มเดือดพล่านออกมา

แม้แต่ฟางถังถังที่อยู่ข้างๆได้ยินคำพูดพวกนั้นแล้วก็อึ้งไปเล็กน้อย ริมฝีปากกระตุก นี่เซียวซู่ทำให้เสี่ยวไป๋ไม่พอใจหนักเลยนะเนี่ย โกรธจนแม้แต่คำพวกนี้เสี่ยวไป๋ยังพูดออกมาได้

เพียงไม่นาน เจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้หายไปจากตรงหน้าของเซียวซู่ ตามผู้ชายคนนั้นไป

เจียงเสี่ยวไป๋หน้าตาสะสวย บวกกับที่วันนี้ต้องไปร่วมงานแต่งด้วยแล้ว ก็เลยแต่งตัวดีเป็นพิเศษ ปกติแล้วผมดำยาวถึงเอววันนี้ได้ม้วนลอนมาโดยเฉพาะ แต่ก็เป็นแบบที่ดูเป็นธรรมชาติ ก่อนหน้าได้มัดขึ้น แต่หลังจากที่ขึ้นเวทีไปนั้น เธอก็ได้แกะยางรัดผมที่อยู่ด้านหลังออกไปทันที ปล่อยให้ผมม้วนยาวถึงเอวสยายไปบนบ่า

แสงไฟส่องลงมาระยิบระยับ ใบหน้าของหญิงสาวสวยมาก ใบหน้ามีแสงสว่างเคลื่อนผ่านงดงามจับใจ ริมฝีปากสีแดงสวย