บทที่1453 คลายปมในใจ

บทที่1453 คลายปมในใจ

ที่จริงแล้วเรื่องนี้มันแย่มาก

ในอดีตหานชิงกลัวไฟ พอเห็นแสงไฟเขาก็จะนึกถึงเรื่องราวในอดีต ดังนั้นวันนั้นที่เธอต้องเจอกับอัคคีภัย สำหรับเขาแล้วมันเป็นเรื่องยากจริงๆ ที่จะก้าวผ่านมันไปได้

แต่ว่าสุดท้ายแล้วเพื่อเธอ เขาก็ก้าวข้ามเรื่องที่ตัวเองกลัวไฟไปได้

แต่ว่าไม่คิดเลยว่า สุดท้ายเสี่ยวเหยียนจะติดกับซะได้

หรือว่านี่คือบททดสอบจากสวรรค์ที่มาทดสอบพวกเขาทั้งสองคน?

แต่ไม่ว่าจะเป็นบททดสอบที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน ตอบใดที่ไม่ต้องแยกจาก หรือว่าตายจากกันไป เขาก็สามารถยอมรับบททดสอบพวกนี้ได้ และก็ผ่านมันไปได้

แต่ว่า เขาจำเป็นต้องรับประกันความปลอดภัยของเธอ

หลังจากที่เสี่ยวเหยียนได้ยินคำพูดนี้ของหานชิงก็อยากจะหนี แต่ว่าเขาจับมือของเธอไว้แน่น

“เธอไม่ต้องหนี และก็ไม่ต้องกลัวด้วย ฟังที่ฉันพูดนะ อันตรายได้หายไปแล้ว ตอนนี้พวกเราปลอดภัยมาก ขอแค่เธอกับลูกปลอดภัย พวกเราก็จะมีชีวิตแบบนี้ไปตลอดชีวิต แต่ว่าถ้าเกิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ลูกล่ะจะทำยังไง? พวกเราจะทำยังไง? ”

“อย่าเป็นแบบนี้อีกต่อไปเลยนะ รับปากฉันสิ”

เสี่ยวเหยียนยังคงไม่ส่งเสียงอะไรเหมือนเดิม แต่ว่ามีหยดน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเธอ

“เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงไม่ฉลองวันเกิดเลย? เพราะว่าตอนเด็ก เพื่อที่จะฉลองวันเกิดนั้น ทำให้พ่อของตัวเองต้องจมอยู่ในกองไฟ หลังจากนั้นสำหรับฉันแล้ววันเกิดกับกองไฟก็เป็นเงามืดที่อยู่ลึกในใจของฉัน ดังนั้นวันนั้น ตอนที่เธอจัดงานฉลองวันเกิดให้ฉัน ในหัวของฉันก็เห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้นทั้งหมด รวมถึงตอนที่ฉันไปช่วยเธอตอนนั้น ตอนที่พุ่งเข้าไปในกองไฟ ฉันก็เอาแต่นึกถึงเรื่องนี้ ฉันกลัวว่าตัวเองจะออกไปไม่ได้ แต่ฉันกลัวมากกว่าว่าเธอจะต้องจมอยู่ในกองเพลิงเหมือนกับพ่อของฉัน แล้วฉันจะจมอยู่ในเงาของตัวเองโดยไม่คำนึงถึงชีวิตของเธอได้ยังไงกัน? ดังนั้น ก็ถือว่าเธอช่วยฉัน เธอลากฉันออกมาจากเงามืดนั้น ทำให้ฉันไม่กลัวอะไรพวกนี้อีก ทำให้ฉันมีความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับมัน แต่ว่าตอนนี้เธอกลับมีเงามืดซะเอง นี่ไม่ใช่ตอนจบที่ฉันต้องการ”

ยิ่งเขาพูดมากเท่าไหร่ ดวงตาของเสี่ยวเหยียนก็ยิ่งสั่นรุนแรงขึ้น

หัวใจของเธอรู้สึกซาบซึ้ง เริ่มแรกเพราะว่าเรื่องลูก หลังจากนั้นก็เพราะว่าหานชิงเป็นคนเปิดอกเล่าเรื่องวันเกิดของเขาให้เธอฟัง ถึงแม้ว่าหลังจากที่เรื่องนี้ผ่านไปแล้ว ทั้งสองคนดีกัน เสี่ยวเหยียนก็บอกว่าเธอจะไม่ไปคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องนี้แล้ว

แล้วอีกอย่างเธอเองก็ไม่อยากจะไปเปิดแผลของเขาออกอีกครั้ง

แต่ว่าตอนนี้เขากลับเลือกที่จะเล่าความจริงให้เธอฟัง

นั่นก็เท่ากับ เขาเปิดแผลของตัวเองออกมาอีกครั้งหนึ่ง

พอได้ยินเขาพูดว่าพ่อของตัวเองเสียชีวิตในกองไฟนั้น แถมยังเป็นในวันเกิดของเขาอีกด้วย เสี่ยวเหยียนก็สามารถจินตนาการได้ถึงความสับสนและความลังเลของหานชิงที่จะพุ่งเข้าไปในกองไฟวันนั้น

เขารู้ว่าตัวเองกลัวไฟ แต่ว่าเขากลับพุ่งเข้ามาโดยที่ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น

ถ้าเกิดว่าไม่ทันระวัง ก็จะจมอยู่ในกองเพลิงทันที ดังนั้นสำหรับหานชิงแล้ว ชีวิตของเธอยังสำคัญกว่าชีวิตของเขาอีก

น้ำตาร่วงลงมา ตั้งแต่ตอนที่ออกมาจากเหตุการณ์ไฟไหม้นั้นเธอก็เป็นลมไป จนตอนฟื้นขึ้นมาจนถึงตอนนี้ เสี่ยวเหยียนยังไม่เคยเสียน้ำตาสักหยด เอาแต่ฝันร้ายอยู่ทั้งวันทั้งคืน อารมณ์ผิดปกติ

แต่ว่าตอนนี้หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหานชิง น้ำตาของเธอก็เหมือนสร้อยไข่มุกที่ขาด ไม่สามารถควบคุมได้ หยดลงใส่หลังมือของหานชิง

ใจของเธอรู้สึกเจ็บปวดมาก เหมือนกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังขุดหัวใจเธออยู่ยังไงยังงั้น แต่ก็เหมือนกับว่ามีอารมณ์อะไรบางอย่างวิ่งออกมาจากอกเธองั้นเหรอ?

จนถึงตอนที่หานชิงเข้ามากอดเธอนั้น เสี่ยวเหยียนก็อดไม่ไหวและร้องไห้ฟูมฟายออกมาอย่างแตกสลาย

“ฮือๆ กลัวมาก ฉันกลัวมากจริงๆนะ ตอนที่เห็นนายพุ่งเข้ามาในกองไฟ ฉันนึกว่าพวกเราสามคนจะตายอยู่ในกองไฟนั่นแล้ว”

“ไม่มีทาง ฉันไม่มีทางตาย และก็ไม่มีทางปล่อยให้เธอกับลูกตายด้วย”

หานชิงทำได้เพียงแค่พยายามบรรเทาอารมณ์ของเธอ

เสี่ยวเหยียนร้องไห้หนักมาก หานชิงรู้สึกได้ว่าไหล่ของตัวเองเปียก แต่ว่าเขาไม่ได้รู้สึกเศร้าใจเลยแม้แต่น้อย กลับกันเขากลับรู้สึกมีความสุขมากกว่า

เพราะว่าการที่เสี่ยวเหยียนร้องไห้แบบนี้ เป็นไปได้ว่าปมในใจได้ถูกคลายออกแล้ว น้องสาวของเขานี่เก่งจริงๆ เลย ผู้หญิงมักเข้าใจผู้หญิงด้วยกัน ต่อไปถ้าเกิดว่ามีเรื่องอะไรที่คิดแล้วไม่เข้าใจ คงต้องไปขอคำแนะนำจากมู่จื่อให้มากขึ้นแล้ว