บทที่1457 อย่าทำให้เสียบรรยากาศ

บทที่1457 อย่าทำให้เสียบรรยากาศ

แผนเดิมของเจียงเสี่ยวไป๋ก็คือ จะเอาเขาเพื่อมาหยุดปากของแม่ตัวเอง ให้เธอไม่ต้องวันๆ เอาแต่บอกให้เธอไปนัดบอดหรือว่าหาแฟน และเธอก็จะได้ใช้ชีวิตโสดอย่างสบายใจ

แต่ใครจะไปรู้ว่า เรื่องราวจะพัฒนาจนมาถึงขั้นนี้ได้?

ตอนที่เซียวซู่เลิกงาน ก็ซื้ออาหารว่างมากฝากเจียงเสี่ยวไป๋ นี่เป็นสิ่งที่ช่วงนี้เขาจะทำทุกวัน และเขาพยายามที่จะอยู่ให้เป็น พอรู้ว่าเธอชอบพวกของชิ้นเล็กๆ หลายวันมานี้ก็นำของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาให้เธอ

บางทีก็สร้อยคอ บ้างก็สร้อยข้อมือ สองวันต่อมาก็เป็นต่างหู ตอนนี้ตู้ของเจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยเครื่องประดับที่เซียวซู่ซื้อมาให้ เธอคิดว่า ถ้าเกิดว่าเซียวซู่ยังซื้อให้เธอต่อไปเรื่อยๆ อีกไม่นานกล่องเครื่องประดับเธอต้องเต็มอย่างแน่นอน

“ของขวัญ อาหารว่าง”

เซียวซู่ในวันนี้ยื่นกล่องให้เจียงเสี่ยวไป๋ เจียงเสี่ยวไป๋ลุกขึ้นมานั่งบนโซฟา แล้วก็ยกมือขึ้นไปรับอย่างเกียจคร้าน “วันนี้ซื้ออะไรมาให้ฉันอีกล่ะ? ”

“ก็ดูเองสิ”

เจียงเสี่ยวไป๋เปิดออกดู ก็พบว่าของที่เซียวซู่ซื้อให้เธอในวันนี้เป็นแหวนวงหนึ่ง ดีไซน์ของแหวนวงนี้มีความพิเศษมาก ดูท่าทางราคาน่าจะสูงอยู่

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่รีบเอาใส่นิ้วของตัวเอง แต่กลับจ้องมองไปที่เซียวซู่ แล้วก็ถามเขาแบบติดตลอด “นี่ขอฉันแต่งงานเหรอ? ”

พอได้ยินดังนั้น ท่าทางที่กำลังถอดเสื้อสูทของเซียวซู่ก็หยุดลงทันที หลังจากนั้นก็หันมามองเธอ แววตาของเขาดูงงงวยเล็กน้อย

“ทำไม ไม่ขอแต่งงานแล้วจะเอาแหวนให้ฉันทำไม? ” เจียงเสี่ยวไป๋เขย่าแหวนที่ส่องแสงในมือของเธอ รอยยิ้มบนริมฝีปากนั้นดูยั่วแหย่ “พวกเราพึ่งจะคบกันได้ไม่นานเองนะเซียวซู่ นายก็รีบร้อนขอฉันแต่งงานแล้วเหรอ? ”

“ฉัน……”

“ไม่ต้องอธิบาย! ” ยกมือขึ้นตัดบท “ฉันรู้ว่านายอยากพูดอะไร นายกลัวว่าฉันจะปฏิเสธนายใช่ไหม? ”

เซียวซู่รู้สึกพูดอะไรไม่ออกเล็กน้อย ที่จริงแล้วตอนที่เขาซื้อแหวนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรมากมายเลยจริงๆ พนักงานขายแนะนำเขาว่าอันนี้มันแพง เงินที่เขาสะสมมาตั้งแต่สมัยก่อนนั้น ช่วงนี้ก็จะเอามาซื้อของขวัญให้เจียงเสี่ยวไป๋

วันนี้ซื้อแหวน เพราะว่าอย่างอื่นเขาเคยให้มาหมดแล้ว ก็เลยอยากจะซื้อให้ไม่เหมือนกัน หลีกเลี่ยงการที่ว่าถ้าให้ซ้ำแล้วเธอจะไม่มีความสุข

แต่นึกไม่ถึงเลยว่า เจียงเสี่ยวไป๋จะเข้าใจความหมายของเขาผิด

ถ้ายังงั้นเขาจะพูดว่ายังไงดี ปฏิเสธยังงั้นเหรอ?

ถ้าเกิดว่าปฏิเสธล่ะก็ ด้วยนิสัยแปลกๆ ของผู้หญิงคนนี้ จนถึงตอนนี้เธอต้องถามเขาแน่นอนว่า การที่คบกับเธอนั้นเขาไม่เคยคิดจะแต่งงานกับเธอเลยเหรอ?

ถ้าว่าถ้าเกิดไม่ปฏิเสธ ถ้ายังงั้น……

คบกับเธอมานานแล้ว ถูกเธอหลอกมาก็เยอะ เซียวซู่ไม่ได้เป็นชายแท้ แมนทั้งแท่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ดังนั้นพอคิดไปคิดมา เขาก็เลยรู้สึกว่าเขาไม่พูดอะไรเลยจะดีกว่า

พอเห็นว่าเขาไม่พูดอะไร เจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่อีกครั้ง เธอนึกว่าเซียวซู่จะต่อต้านและโต้กลับเธอ ทำไมถึงได้เงียบล่ะ?

ดังนั้นเธอก็เลยไม่พอใจ และหาเรื่องเซียวซู่

“ทำไมนายไม่พูดอะไรเลยล่ะ นายไม่ยอมรับใช่ไหม? ถ้ายังงั้นแหวนวงนี้นายซื้อให้ใครกัน? ”

เซียวซู่นึกว่าเธอจะพอใจแล้วก็สวมแหวนซะ ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆ เธอจะกลับมาถามตัวเองแบบนี้ เขาแขวนเสื้อไว้ หลังจากนั้นก็เดินเข้ามาหาเจียงเสี่ยวไป๋ แล้วก็หยิบแหวนในมือของเธอมา

เจียงเสี่ยวไป๋สีหน้าเปลี่ยนไป “อดไม่ได้ที่จะให้ฉันยังงั้นเหรอ? งั้นก็ได้ งั้นนายเอากลับไป……”

เธอยังไม่ทันจะพูดจบ ก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีน้ำแข็งระหว่างนิ้ว ที่แท้เซียวซู่ก็สวมแหวนใส่นิ้วมือของเธอ