บทที่1468เอาความจริงใจของเธอออกมา

บทที่1468เอาความจริงใจของเธอออกมา

หมอดูได้ยินแล้วมองเหลียงหย่าเหอทีนึง แล้วยื่นวันเดือนเกิดสองใบมา

“คุณผู้หญิงทั้งสองคอนเฟิร์มหน่อย วันเดือนเกิดนี้ถูกหรือเปล่าครับ”

เหลียงหย่าเหอกับตู้เซียวหยู่รับกระดาษมา ทั้งสองต่างก็คอนเฟิร์มวันเดือนเกิดของลูกตัวเอง หลังจากคอนเฟิร์มว่าไม่ผิดต่างก็เงียบไม่พูดจา

“หมอดูคะ นี่เป็นวันเดือนปีเกิดของลูกพวกเราจริงค่ะ แต่ฉันดูความสัมพันธ์ของเด็กสองคนนี้ดีมาก ทำไมถึง......แยกจากกันหรือไม่ก็ตายจากกันได้ล่ะคะ?”

เหลียงหย่าเหอไม่พอใจกับผลลัพธ์นี้มาก เธอชอบเสี่ยวไป๋มากๆ อยากให้เสี่ยวไป๋เป็นลูกสะใภ้ตัวเอง ถ้าเพราะดูดวงนี้แล้วเสียลูกสะใภ้ไป ถ้ารู้งี้เธอก็ไม่มาดูดวงแล้ว

แววตาขุ่นมัวของหมอดูมีความหนักใจ เขามองทั้งสองทีนึง ถอนหายใจและพูด:“ถ้าวันเดือนปีเกิดไม่ผิด ก็คือผลที่ผมดูนั่นแหละ ไม่ต้องถามอีกแล้ว”

ผู้ช่วยเริ่มเก็บเงิน ทั้งสองได้แต่ให้เงินไป จากนั้นก็ถือกระดาษที่จดวันเดือนปีเกิดจากไป

ตอนที่ออกมา ตู้เซียวหยู่ถือว่ารู้สักทีทำไมก่อนหน้านี้ถึงมีลางสังหรณ์ไม่ดี คิดไม่ถึงว่าสัมผัสที่หกของเธอจะแม่นยำขนาดนี้

ทั้งสองเดินออกมาจากซอยลึกๆอย่างเงียบๆ จู่ๆเหลียงหย่าเหอหันหน้ามาพูดกับตู้เซียวหยู่ที่สีหน้าเคร่งขรึม“คุณตู้เซียวหยู่คะ ตะแก่คนเมื่อกี๊ต้องดูไม่แม่นแน่ๆ พวกเราอย่าไปเชื่อเขาเชียวนะ”

พอฟังแล้ว ถึงแม้ตู้เซียวหยู่หนักใจ แต่ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองตามเธอ“ใช่ค่ะ ฉันก็รู้สึกว่าไม่แม่นค่ะ ที่จริงพวกเราไม่ควรงมงายขนาดนี้นะคะ ตอนนี้มันสมัยไหนแล้ว เรายังมาดูดวงอีก”

“ใช่ค่ะๆ ฉันก็รู้สึกพวกเรางมงายเกินไปแล้ว บ้านญาติฉันแต่งงานก็ไม่ดูวันเดือนปีเกิดเลย ตอนนี้คนอื่นก็อยู่กันอย่างมีความสุขจะตายไป”

ตู้เซียวหยู่ก็พูดคล้อยตามกัน:“ก็ใช่น่ะสิคะ ที่สำคัญคือเด็กๆรักกันถึงจะสำคัญที่สุด”

ทั้งสองพูดปลอบใจฝ่ายตรงข้ามและปลอบใจตัวเองอย่างไม่หยุด ภายนอกดูไม่มีอะไรแล้ว แต่คำว่า‘ไม่ใช่แยกจากกันก็ตายจากกัน’ของหมอดูสุดท้ายก็เหมือนก้อนหินใหญ่ทับอยู่บนอก ยังไงก็ยกออกไปไม่ได้ ทั้งสองเดินออกมาจากในซอยลึกๆ กลับมาถึงถนนที่เจริญรุ่งเรืองและคึกคัก

ทั้งสองเดินไปข้างหน้าด้วยฝีเท้าที่พร้อมเพรียงกัน จู่ๆก็ได้หยุดลงมาพร้อมกัน แล้วมองฝ่ายตรงข้ามทีนึง

เหลียงหย่าเหอค่อนข้างร้อนตัว เธอได้ถามเสียงเบา:“หรือไม่ เราเปลี่ยนไปดูอีกที่มั้ยคะ?”

ตู้เซียวหยู่ถอนหายใจ คิดไม่ถึงว่าเธอจะคิดไปในทางเดียวกันกับตัวเอง ดังนั้นจึงได้พยักหน้าอย่างเห็นด้วย:“โอเคค่ะ ฉันก็รู้สึกเปลี่ยนไปดูอีกที่ หมอดูคนนั้นคาดว่าคงจะดูไม่แม่นหรอกค่ะ”

“อืม เขาฝีมือไม่ถึงขั้นแน่ๆ เราเปลี่ยนไปดูอีกที่ดีกว่าค่ะ”

เพราะฉะนั้นทั้งสองก็เลยเปลี่ยนไปดูอีกที่นึง ปรากฏผลที่ดูออกมาก็ไม่ดีเหมือนเดิม ครั้งที่สองเหลียงหย่าเหอเห็นผลที่ไม่ดีอันนี้ สีหน้าแย่จนอยากจะอัดคนแล้ว

ตอนที่ทั้งสองได้กลับมาบนถนนที่เจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง ก็ใกล้เที่ยงแล้ว

“นี่ก็ไม่เช้าแล้ว พวกเราไปหาอะไรทานหน่อยดีกว่าค่ะ?”

“โอเคค่ะ”

ทั้งสองจึงได้ไปร้านอาหารที่อยู่ระแวกนี้ เตรียมนั่งลงมาทานอะไรสักหน่อย ใครจะไปรู้ตอนที่พนักงานมาถามทั้งสองว่าจะสั่งอะไร ทั้งสองต่างก็พูดไม่ออก สุดท้ายแค่พูด:“อะไรก็ได้ เสิร์ฟมาเถอะ”

พนักงานจึงได้สั่งอาหารซิกเนเจอร์ของร้านให้พวกเธอ

แต่หลังจากกับข้าวมาเสิร์ฟ ทั้งสองจับตะเกียบขึ้นมา และกินอย่างใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทั้งสองต่างก็ไม่อยากอาหาร แค่ฝืนทานรองท้องนิดหน่อย

ตู้เซียวหยู่หยิบทิชชูเช็ดมุมปาก และเงยหน้ามองไปที่เหลียงหย่าเหอ“หรือไม่วันนี้เรากลับกันก่อนมั้ยคะ?”

เพราะดูดวงของเมื่อกี๊ ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายอึดอัดจะแย่ เหลียงหย่าเหอก็ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ ได้แต่พยักหน้า

“โอเคค่ะ กลับไปก่อนดีกว่า”