บทที่1486 โต้เถียงกัน

บทที่1486 โต้เถียงกัน

ฟังซิ?

นี่เป็นคำพูดของคนเหรอ?

เธอหลงตัวเองที่ไหน? อีกอย่างผู้หญิงรักสวยรักงามมีปัญหาอะไร? ของประเภทบำรุงผิวจะขาดไม่ได้แน่นอน แต่เจียงเสี่ยวไป๋กวาดสายตาไปที่เคาน์เตอร์ล้างหน้าทีหนึ่ง รู้สึกกินปูนร้อนท้องนิดจริงๆ

เพราะบนเคาน์เตอร์ล้างหน้าเต็มไปด้วยอุปกรณ์ล้างหน้าต่างๆของตัวเอง แผ่นมาร์คหน้าประเภททำความสะอาดผิว อุปกรณ์อาบน้ำ น้ำตบที่บำรุงผิวและน้ำมันสปา แผ่นมาร์คหน้ามีชนิดที่ให้ผิวขาวใส ชนิดที่เพิ่มความชุ่มชื้น และชนิดที่ต้านริ้วรอย และยังมีครีมบำรุงผิวหน้า ครีมกันแดดและอื่นๆ ส่วนเซียวซู่มีแค่โฟมล้างหน้าของผู้ชายหลอดเดียว ถูกผลักไปไว้ที่มุมสุดอย่างน่าสงสาร

อืม เซียวซู่คงไม่เข้าใจตัวเองจุดของตัวเอง?

ช่างเหอะๆ เจียงเสี่ยวไป๋ขี้เกียจพูดมากกับเขา เธอได้มาร์คหน้าและไปนอนโดยตรง

งานแต่งจัดขึ้นที่บ้านเกิดของเซียวซู่ แถมยังได้หาโรงแรมที่ดีที่สุดในระแวกนั้น และเหมาโดยตรง ได้เรียนเชิญคนสนิทมามากมาย

คู่นี้คึกคักมาก เพราะพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายต่างก็ยังมีชีวิตอยู่ อีกอย่างเฉพาะตระกูลเจียงก็มีญาติทางสายเลือดมากมาย บวกกับญาติต่างๆของตระกูลเซียว ในวันงานแต่งมีแขกมาเยอะมาก คนที่มีครอบครัวแล้วก็ลากคนในครอบครัวมา คนที่โสดก็ลากเพื่อนมาด้วย ก็ได้รวมตัวเป็นความคึกคักนี้ขึ้นมา

เจียงเหมยเห็นรูปถ่ายของเซียวซู่ทั้งสูงทั้งหล่อ แถมงานแต่งยังจัดได้ใหญ่โตมาก อย่าบอกเลยว่าอิจฉาตาร้อนมากแค่ไหน แต่ก็ยังเยาะเย้ยอย่างตกใจ: “เสี่ยวไป๋ของตระกูลเราว่าไปแล้วหน้าตาก็ไม่เลว หาคนที่โครงหน้าสมส่วนก็พอได้อยู่ ทำไมไปเลือกคนที่ใบหน้ามีรอยแผลเป็น ผู้ชายแบบนี้ พวกเธอว่าเสี่ยวไป๋ชอบเขาที่ตรงไหน? หรือจะชอบที่เขามีเงิน?”

ตอนที่เธอพูดคำนี้ เจียงโย่ว ลูกชายของคุณนายใหญ่ที่อยู่ข้างๆฟังแล้วก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ เขาได้ตอกกลับเธอ: “เจียงเหมย ตั้งแต่เธอเรียนประถมก็ไม่ถูกชะตากับเสี่ยวไป๋ วันนี้เป็นวันมงคล เธออย่าพูดจาบาดลึกเสียดแทนขนาดนี้ได้มั้ย?”

เจียงเหมยฟังแล้วสีหน้าเปลี่ยน และพูดแก้ตัว: “พี่เจียงโย่ว ฉันพูดจาบาดลึกเสียดแทนที่ไหนคะ? ฉันไม่ได้ว่าเสี่ยวไป๋เสียๆหายๆสักหน่อย ไม่ได้ยินเหรอว่าฉันชมเธอหน้าตาไม่เลว? ฉันแค่รู้สึกแผลเป็นบนใบหน้าของเจ้าบ่าวเธอน่ากลัวเฉยๆ”

เจียงโย่ว:“พอเหอะ หรือคำสุดท้ายของเธอไม่ใช่จงใจถากถาง? อีกอย่าง ถ้าเธอรังเกียจเจ้าบ่าวจริงๆ ดึงสายตาตัวเองกลับมาก่อนแล้วค่อยพูดได้มั้ย ตั้งแต่เธอเข้ามาในงานตาก็ติดหนึบอยู่ที่บนรูปถ่ายของเจ้าบ่าวตลอด คนที่ไม่รู้ยังนึกว่าเธออยากแย่งเจ้าบ่าวมาเสียอีก”

“พี่เจียงโย่ว พี่พูดอะไรคะ? เป็นไปได้ยังไงที่ฉันจะ......”เจียงเหมยคิดไม่ถึงว่าเจียงโย่วจะพูดจาตรงขนาดนี้ ทันใดนั้นใบหน้าของเธอหงิกงอขึ้นมาทันที

“อาโย่ว”คุณนายใหญ่ของตระกูลเจียงยื่นมือกระชากลูกชายตัวเอง“พูดจามีขอบเขตหน่อย ไม่ว่ายังไงเจียงเหมยก็คือน้องสาว”

เจียงโย่วเชอะเสียงหนึ่ง สีหน้าไม่อยากรับคนนี้เป็นน้องสาว: “แค่กำลังที่พูดจาบาดลึกเสียดแทนของเธอ ลับหลังไม่ยังไม่รู้จะตำหนิผมยังไงเลย”

วันนี้คุณนายทั้งสามของตระกูลเจียงล้วนมาหมด ตอนที่เจียงเหมยพูดพ่อแม่ก็นั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกัน แม่ของเจียงเหมยได้ยินคำนี้ สีหน้าก็ดูแย่ขึ้นมา แต่ใครๆก็รู้คุณนายใหญ่ของตระกูลเจียงหาเงินได้เยอะ ส่วนคุณนายรองก็เป็นคนเห็นแก่ผลประโยชน์

เพราะฉะนั้นถึงแม่ของเจียงเหมยจะโกรธ แต่ก็ไม่กล้าใส่อารมณ์ให้เจียงโย่วโดยตรง ได้แต่พูดอย่างอึดอัด: “อาโย่ว เหมยเหมยก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร แค่พูดความคิดจากใจจริงของตัวเอง พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ย่อมมุ่งหวังให้เสี่ยวไป๋ดียู่แล้ว”

เพราะคำพูดเหล่านั้นของเจียงโย่ว ทำให้เจียงเหมยตาแดงก่ำโดยตรง พี่ชายเธอเจียงเส้าเฟิงก็แบะปาก “พี่เจียงโย่ว น้องสาวผมไม่ได้มีความหมายแบบนั้นจริงๆครับ พี่อย่าเข้าใจเธอผิดนะครับ”

เจียงโย่วกวาดสายตาไปที่ทั้งสองทีหนึ่ง ดื่มเหล้าไปแก้วหนึ่งอย่างเกียจคร้าน และพูดอย่างไม่แยแส: “มีความหมายอย่างนั้นหรือเปล่า พี่ไม่รู้จริงๆ พี่รู้แค่เรื่องเดียว อยู่ในงานแต่งของคนอื่นไม่พูดคำอวยพรก็แล้วไป ยังพูดจาบาดลึกเสียดแทนสามีคนอื่น หลังจากโจมตีคนอื่นยังมาแสร้งเป็นผู้บริสุทธิ์อีก”

พอพูดจบ เจียงโย่วหันหน้าเล็กน้อย:“ในเมื่อพูดจาไม่เป็น งั้นก็เรียนหุบปาก อันนี้เรียนง่ายมั้ย?”

คำพูดนี้พูดออกมาปุ๊บ คนของคุณนายรองก็สีหน้าดูแย่มาก

แว๊บเดียวตาของเจียงเหมยก็แดงก่ำ “แม่คะ......”