บทที่1498 จัดการเตรียมงานหมั้นให้ได้แล้ว

บทที่1498 จัดการเตรียมงานหมั้นให้ได้แล้ว

เขาเดินลงจากรถแล้วเดินตรงเข้ามาข้างใน

เงาร่างเล็กยืนขวางหน้าประตู แล้วมองเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจ ก่อนจะพูดขัดขึ้นมาซะก่อน

“แด๊ดดี๊ ทำไมแด๊ดดี๊ถึงทำตัวเหมือนแมลงวันเลยล่ะครับ ทั้งๆที่มีประชุม แต่กลับไม่ตั้งใจนั่งประชุม ดื้อจะตามมาด้วยอีก”

คนที่พูดไม่ใช่คนอื่นไกล แต่คือเสี่ยวหมี่โต้วนั่นเอง

ถึงแม้เขาจะสูงขึ้นบ้างแล้ว แต่พอเทียบกับเย่โม่เซินแล้ว เขายังเตี้ยกว่าเยอะมาก ตรงจุดนี้เสี่ยวหมี่โต้วไม่ยอม เขาจะต้องกินข้าวเยอะๆ ออกกำลังกาย โตมาจะได้ตัวสูงกว่าเย่โม่เซิน

พอได้ยินแบบนี้ เย่โม่เซินก็แสยะยิ้ม ก่อนจะเดินมาหยุดลงตรงหน้าเด็กน้อย แล้ววางมือลงตรงศีรษะของคนตรงหน้า

เสี่ยวหมี่โต้วไม่ยอมแพ้ เขาพยายามดิ้นให้หลุดจากมือของเย่โม่เซิน แต่เรี่ยวแรงของเด็กจะไปสู้กับผู้ใหญ่ได้ยังไงกัน

ดังนั้นเสี่ยวหมี่โต้วจึงได้แต่ถูกเย่โม่เซินกดไว้

พอเห็นลูกชายพยายามดิ้นรนออกจากการจับของเขาแล้วไม่หลุด เย่โม่เซินก็รู้สึกตลกมาก จึงพูดล้อลูกชาย “ขนาดแค่ฝ่ามือเดียวยังดิ้นไม่หลุด ยังจะกล้าพูดแบบนี้กับพ่อของตัวเองอีกเหรอ”

โธ่ น่าโมโหที่สุดเลย

เสี่ยวหมี่โต้วถลึงตาใส่เย่โม่เซินอย่างโมโห ก่อนจะตะโกนเรียกผู้ช่วย “หม่ามี๊ครับ ช่วยด้วยครับ แด๊ดดี๊รังแกผมครับ”พอได้ยินลูกชายตะโกนเรียกหม่ามี๊ เย่โม่เซินก็รีบปล่อยมิย่างรวดเร็ว ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นเหมือนเดิม เหมือนคนที่รังแกลูกชายก่อนหน้านี้ไม่ใช่ตัวเขา

ส่วนเสี่ยวหมี่โต้ว ถือโอกาสตอนที่เย่โม่เซินปล่อยมือ จึงรีบหันหลังแล้ววิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว

เย่โม่เซินยืมมอง พอไม่เห็นเงาของหานมู่จื่อ แต่เจ้าตัวเล็กกลับวิ่งหนีไปก่อนแล้ว

หึ เจ้าเล่ห์จริงๆ

นี่ก็คือลูกชายของเขาเย่โม่เซินผู้นี้จริงๆเหรอ นอกจากหน้าตาที่เหมือนเขาแล้ว ย่างอื่นไม่มีอะไรเหมือนเลย อายุแค่นี้ก็เริ่มเจ้าเล่ห์ คิดจะแย่งผู้หญิงของพ่อซะแล้ว

ดูท่า เขาควรจะเลือกคู่ดูตัวให้ลูกชายตัวเองได้แล้ว ให้เขาพุ่งความสนใจไปที่เรื่องของตัวเอง จะได้ไม่มีเวลามาแย่งผู้หญิงของพ่ออีก

หลังจากเห็นเย่โม่เซินปรากฏตัว เสี่ยวเหยียนก็โล่งใจที่เชื่อคำพูดของแม่ ไม่อย่างนั้นข้าวกลางวันคงไม่พอแน่ๆ

แต่เธอแปลกใจมาก ไหนมู่จื่อบอกว่าเขามีประชุมไง แต่สุดท้ายกลับตามมาจนได้ สมกับฉายาติดเมียจริงๆ

ติดเพื่อนเธอมาก

พอเห็นบุคคลยิ่งใหญ่แบบนี้มาอยู่ในบ้านของตัวเอง อีกอย่างเธอเองก็ได้แต่งงานกับหานชิง แล้วก็มีลูกฝาแฝดด้วยกัน

ทุกอย่างดูงดงามและเป็นจริง

เพราะเธอเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมีโอกาสมาอยู่ด้วยกันได้ แล้วยังได้เป็นครอบครัวเดียวกันอีก

หลังจากเสี่ยวหมี่โต้วเข้าไป เขาก็นั่งชิดหานมู่จื่อแล้วกอดแขนของเธอไว้แน่น ก่อนจะตีสีหน้าเศร้า แล้วเย่โม่เซินก็เดินตามเข้ามา ยังไม่ทันที่เสี่ยวหมี่โต้วจะฟ้องจนจบ เขาก็ถูกดึงตัวขึ้นมาซะก่อน แล้วถูกวางไปอีกด้าน

หลังจากนั้น เย่โม่เซินก็นั่งลงแทนที่เสี่ยวหมี่โต้ว

พอเห็นฉากนี้ เสี่ยวเหยียนก็ไม่รู้ว่าควรจะทำสีหน้ายังไง

พร้อมกับนิ่งคิด ถ้าในอนาคตลูกชายทั้งสองคนของเธอโตขึ้น หานชิงจะทำเหมือนเย่โม่เซินหรือเปล่าแต่พอมาคิดดูดีๆ น่าจะไม่ใช่ นิสัยของหานชิงเป็นคนเงียบ ถึงแม้ทั้งสองคนจะเปลี่ยนไปเยอะมาก แต่นิสัยของคนเปลี่ยนไม่ได้

ถึงแม้จะเปลี่ยนไป ก็คงไม่มากจนเกินไป

ดังนั้นหานชิงคงไม่น่าจะเป็นอย่างนี้

หลังจากที่เสี่ยวหมี่โต้วถูกดึงออกไป เขาก็กอดอกแก้มป่องอย่างไม่พอใจ รอคืนนี้เขาจะต้องคิดแผนการปกแค้นแด๊ดดี๊ให้ได้เลย