ตอนที่ 1518
บทที่1518 เข้าห้องคลอดด้วยกัน
October 21, 2026
บทที่1518 เข้าห้องคลอดด้วยกัน
เขาจับบ่าของเจียงเสี่ยวไป๋ไปด้วยความไม่พอใจ ดึงเธอเข้ามาเผชิญหน้ากับตัวเอง จ้องมองเธอไปด้วยสายตาที่จริงจังและหนักแน่น
“ช่วงสองวันนี้เธอเป็นอะไรไป? ทำไมถึงต้องพูดคำพูดพวกนี้ออกมา? มีเรื่องอะไรก็บอกฉันมาโอเคมั้ย? อย่ามาทำให้ฉันกลัวอย่างนี้ได้หรือเปล่า เสี่ยวไป๋?”
ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก เจียงเสี่ยวไป๋เห็นความสับสนและความหวาดกลัวในแววตาของเขา เธอก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาอย่างควบคุมเอาไว้ไม่อยู่
นึกไม่ถึงว่าเขาจะหวาดกลัวออกมาเพราะตัวเองได้? คือมันเกิดมาจากความรู้สึกรับผิดชอบ หรือว่าเกิดมาจากความเป็นห่วงลูกในท้องเธอกัน? ถึงยังไงเด็กในท้องเธอก็เป็นสายเลือดของพวกเขาตระกูลเซียว
คิดมาจนถึงตรงนี้แล้ว เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยพร้อมหัวเราะออกมาเบาๆ “คุณร้อนรนอะไร? ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง”
“ล้อเล่นก็ไม่ใช่ว่าจะต้องมาล้อเล่นกันอย่างนี้!”
“อีกอย่างใครบอกว่าฉันแค่พูดล้อเล่นเท่านั้น คลอดลูกไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ คุณดูสิท้องฉันใหญ่ขนาดนี้ ถ้าเกิดตอนนั้นฉันคลอดยากขึ้นมาจะทำยังไง?”
“อย่าพูดอย่างนี้!” เซียวซู่ปิดปากเธอ ร้องหยุดเธอไปด้วยสีหน้าเขียวปั๊ด “ต่อจากนี้คำพูดพวกนี้อย่าพูดออกมาอีก”
เจียงเสี่ยวไป๋กะพริบตาปริบๆออกมา จิ้มลงไปบนฝ่ามือของเขา ส่งสัญญาณให้เขาเอามือออกไป
หลังจากที่เซียวซู่นิ่งเงียบไปก็ได้คลายมือที่ตรงเธอเอาไว้ เจียงเสี่ยวไป๋ที่อยู่ตรงหน้าแสยะริมฝีปากออกมา “แต่ฉันจริงจังนะ ถ้าฉันคลอดยาก คุณจะเก็บแม่หรือว่าลูกกัน?”
เก็บแม่หรือลูก?
รูม่านตาของเซียวซู่หดลง ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเอ่ยออกมา “เจียงเสี่ยวไป๋!”
“ไอ้หยา โกรธเสียแล้ว!” เจียงเสี่ยวไป๋ดึงมือเขาด้วยรอยยิ้มระรื่น เข้าไปคว้าคอปกเสื้อของเขา “ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้นจริงๆ คุณจะโมโหขนาดนี้ออกมาทำไมกัน? นี่มันเป็นคำถามที่มีความเป็นไปได้จริงอยู่มาก คุณก็แค่ตอบฉันออกมาตามที่คุณคิดตรงๆก็ได้แล้วมั้ยล่ะ”
“ฉันไม่มีวันปล่อยให้พวกเธอเป็นอะไร” เซียวซู่เห็นเธอเข้ามาใกล้ กอดเธอเข้าสู่อ้อมแขนแน่น
“เบาๆหน่อย” เจียงเสี่ยวไป๋ผลักเขาออกไปด้วยความเจ็บ “คุณกอดฉันเจ็บไปหมดแล้ว”
เซียวซู่ได้ยินอย่างนั้น ก็รีบคลายมือออก “ขอโทษๆ เมื่อกี้ฉันใจร้อนนิดหน่อย เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?”
“คุณจะใจร้อนไปทำไมกัน? คุณยังไม่ตอบฉันเลยนะ?”
ดูเหมือนว่าวันนี้เธอไม่ว่าจะยังไงก็อยากได้คำตอบมา เซียวซู่จ้องมองเธอไปด้วยความจริงจัง เอ่ยออกไปด้วยความสัตย์จริง “เธอเป็นภรรยาที่ฉันขอมา ไม่ว่าจะเกิดอะไร ฉันจะต้องรักษาความปลอดภัยให้เธออยู่แล้ว”
“แล้วนี่หมายความว่าจะเก็บแม่ไม่เก็บลูก? เซียวซู่ ลูกเป็นสิ่งที่ฉันอุ้มท้องอย่างยากลำบากเป็นสิบเดือนเลยนะ คุณลองกล้าไม่เก็บเขาไว้ดูสิ?”
“แล้วจะให้ทำไง?” เซียวซู่จ้องมองเธอไปด้วยสายตานิ่งลึก “เด็กก็ดี อะไรก็ดีไปหมด แต่ก็ต้องยอมให้เธอทั้งนั้น”
เขาพูดออกมาด้วยใจจริง พูดจนเข้าไปในใจของเจียงเสี่ยวไป๋ เธอเข้าไปจูบลงที่มุมปากของเขา
“ฉันแค่พูดไปอย่างนั้นเอง พวกเราแม่ลูกจะต้องปลอดภัยอยู่แล้ว แต่คุณจะต้องรับปากฉันนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน คุณจะต้องเก็บลูกไว้ อีกอย่างที่ฉันพูดออกไปเมื่อก่อนหน้านี้ คุณต้องจำเอาไว้นะ เข้าใจมั้ย?”
“อย่าพูดอะไรโง่ๆออกมาอีก” เซียวซู่ลูบท้ายทอยเธอเบาๆ “ต่อจากนี้คำพูดพวกนี้ห้ามพูดเหลวไหลออกมาอีกนะ เธอกับลูกจะต้องปลอดภัย”
เขาคว้าเธอเข้ามาในอ้อมแขน แต่ไม่ได้สังเกตเลยว่าใบหน้าที่ยิ้มสดใสของเจียงเสี่ยวไป๋เมื่อก่อนหน้านี้ ตอนที่เขามองไม่เห็น รอยยิ้มนั้นได้จางไปทันที
สุดท้ายก็ได้หายไปจนมองไม่เห็น
ตั้งแต่คืนวันนั้น เซียวซู่ก็เอาแต่นึกย้อนไปถึงคำถามพวกนั้นของเจียงเสี่ยวไป๋ ถึงขนาดที่ยังเอาคำพูดพวกนี้ไปบอกกับเหลียงหย่าเหออีกด้วย
เหลียงหย่าเหอหลังจากที่ได้ยินแล้วก็มีสีหน้าจริงจังสุดๆออกมา