บทที่154 วางแผนใส่ร้าย

บทที่154 วางแผนใส่ร้าย

จริงๆแล้วความสามารถในการทำงานของเสิ่นเฉียวนั้นดีมาก อีกทั้งก่อนหน้านี้เธอมีประสบการณ์มาก่อน ดังนั้นการจัดการกับเอกสารเหล่านี้ถือได้ว่าเป็นงานถนัด เพียงแต่ว่าลูกน้องคนอื่นไม่รู้ว่าแต่ก่อนเธอเคยทำงานอะไรมาก่อน อีกทั้งไม่รู้ว่าตอนที่เธออยู่เคียงข้างเย่โม่เซิน เธอก็สามารถตามฝีเท้าของเย่โม่เซินได้ทัน

ทุกคนมองเห็นแค่รูปลักษณ์ภายนอกของเธอ ต่างรู้สึกว่าเสิ่นเฉียวคือผู้หญิงที่ใช้เรื่องบนเตียงหรือวิธีการอื่นๆเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งงานนั้น

ตอนนี้ท่านประธานเกลียดเธอแล้ว ดังนั้นจึงลดตำแหน่งของเธอทันที

ในครั้งนี้หัวหน้ามอบเอกสารเหล่านั้นให้เธอจัดการ เดิมทีคือตั้งใจจะทำให้เธอรู้สึกลำบากใจ ดังนั้นทุกคนจึงรู้สึกมีความสุขบนความทุกข์ของเธอ อยากจะเห็นเด็กใหม่ที่พึ่งโดนลดตำแหน่งมาโดนผู้อื่นสรรหาวิธีกลั่นแกล้งให้พบเจอแต่ปัญหา ถึงตอนนั้นก็สามารถขึ้นไปฟ้องคุณชายเย่ ไม่แน่อาจจะสามารถไล่เธอออกไปจากบริษัทตระกูลเย่ก็ได้

เวลาผ่านไปแต่ละนาทีแต่ละวินาที ตั้งแต่ที่เสิ่นเฉียวถือเอกสารกลับมาเธอเริ่มตั้งใจจัดการกับเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานตลอดเวลา ไม่สนใจว่าคนที่อยู่ด้านหลังจะพูดอะไร

คนอื่นๆเห็นว่าเธอสามารถนั่งนิ่งอยู่กับที่โดยที่ไม่สะทกสะท้านอะไร พวกเขาก็เริ่มอยู่ไม่สุข ต่างก็เริ่มพูดจาฉีกหน้าเธอ

“อะไรกัน วางมาดอย่างกับอะไร เธอคงไม่คิดจริงๆว่าตัวเองจะสามารถจัดการกับเอกสารทั้งหมดให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมงได้ใช่มั้ย?”

“จุ๊จุ๊ อีกสักพักเอกสารเหล่านี้ต้องใช้ในที่ประชุม ถึงตอนนั้นถ้ามีปัญหาอะไรขึ้นมาเธอคงจะน่าดูเลยทีเดียว ตอนนี้จะวางมาดนิ่งแค่ไหน อีกสักพักได้คุกเข่าอ้อนวอนแน่!”

“ทำไมเธอไม่ขยับตัวเลย? คิดว่าตัวเองจริงจังแล้วจะทำได้หรอ?”

“ยังเหลืออีกสิบนาทีก็จะครบหนึ่งชั่วโมงแล้ว เห้ย เด็กใหม่....ตอนนี้คุณจะอ้อนวอนขอร้องก็ยังทันนะ!”

เสิ่นเฉียวไม่สนใจพวกเธอ แค่พอนั่งนานๆเธอก็เริ่มรู้สึกปวดฉี่ขึ้นมา เธอเหลือบไปมองคอมพิวเตอร์ อีกนิดเดียวก็จะทำเสร็จแล้ว เสิ่นเฉียวใช้เวลาห้านาทีสุดท้ายจัดการเอกสารจนเสร็จเรียบร้อย

ตอนที่เธอทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว เสิ่นเฉียวเห็นว่ายังมีเวลา ดังนั้นจึงเดินไปเข้าห้องน้ำ

เมื่อเธอเดินออกไป กลุ่มคนที่อยู่ด้านข้างก็พุ่งตัวเข้ามาดู

“ดูเหมือนว่าเธอจะทำเสร็จหมดแล้ว” ชุยหมิ่นลี่ผู้หญิงหนึ่งในนั้นพุ่งขึ้นมาด้านหน้าเพื่อกวาดตาดู เธอเห็นว่าเอกสารด้านในทำเสร็จเรียบร้อยเป็นอย่างมาก

“เป็นไปได้ยังไง?” กาวหยุนเบิกตาโต จากนั้นจ้องมองเอกสารตรงหน้าที่ถูกจัดการเรียบร้อยเหล่านั้นอย่างไม่น่าเชื่อ “เธอทำอะไรไม่เป็นไม่ใช่หรอ? เธอจะจัดการรวดเร็วขนาดนี้ได้ยังไงกัน? ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ!”

ชุยหมิ่นลี่กัดริมฝีปากล่าง “แต่กาวหยุน นี่เห็นได้ชัดเจนว่าเธอจัดการเสร็จหมดแล้ว ทำยังไงกันดี? จะให้เธอมาที่แผนกของพวกเราวันแรกแล้วแสดงผลงานชิ้นโบว์แดงเลยหรอ?”

“ฝันไปเถอะ!” กาวหยุนหัวเราะอย่างเย็นชาหนึ่งที “พี่เฉียงเวยบอกมาแล้วให้พวกเราต้อนรับเด็กใหม่คนนี้ดีดี เธออยากจะรอดไปแบบนี้ ไม่มีทางหรอก”

“งั้น พวกเราทำยังไงดี?” ชุยหมิ่นลี่ถามด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา

กาวหยุนยิ้มอย่างชั่วร้ายออกมา

เสิ่นเฉียวไปเข้าห้องน้ำมา เมื่อกลับมานั่งอยู่บนที่นั่งของเธอแล้วสีหน้าเธอแลดูขาวซีดเล็กน้อย

ถึงแม้เธอจะกินยาเป็นเวลาทุกวัน แต่บางทีท้องไส้ของเธอก็ไม่ค่อยดี อาจจะเกี่ยวข้องกับสภาพอารมณ์ของเธอ เพื่อลูกแล้วเธอจะต้องปรับสภาพอารมณ์ให้ดี

เสิ่นเฉียวกำลังเตรียมที่จะปริ้นเอกสารออกมา แต่เธอกลับพบว่าหน้าจอของคอมพิวเตอร์ดำมืดทั้งจอ

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที เธอออกแรงคลิกเมาท์หลายที หน้าจอก็ยังคงดำสนิท