ตอนที่ 1563
บทที่1563 ความแตกต่างมากเกินไป
October 21, 2026
บทที่1563 ความแตกต่างมากเกินไป
พวกเขาออกเดินทางได้ไม่นาน สายของจงฉู่เฟิงก็โทรเข้ามา
“พี่ซู ฉันรออยู่ที่หน้าประตูบ้านตั้งนานแล้ว ลูกพี่ทำไมยังไม่มาอีก? แม่งเอ๊ย ร้อนมากเลยนะเว้ย”
“ใกล้แล้ว จะเร่งไปทำไม?”
“พี่ซู ฉันไม่ได้เร่งนะ ฉันออกมาครึ่งชั่วโมงกว่าแล้ว อากาศนรกๆอย่างนี้ใครมันจะไม่อยู่บ้านตากแอร์กันล่ะ”
“งั้นวันนี้แกก็ไม่ต้องไป เพราะถึงยังไงวันนี้ทั้งวันก็ต้องอยู่ข้างนอกกัน”
“ไม่ๆๆ ฉันผิดไปแล้วพี่ซู ฉันผิดไปแล้วจริงๆ ฉันจะรอต่อไป พี่ก็ค่อยๆขับรถดีๆนะ ระวังความปลอดภัยด้วย”
พูดจบ ตัวจงฉู่เฟิงก็เป็นฝ่ายวางสายไปเอง นั่งยองๆอยู่ตรงริมถนน หงุดหงิดใจจริงๆ
ไม่รู้ว่ารออยู่นานแค่ไหน ในที่สุดจงฉู่เฟิงก็เห็นป้ายทะเบียนรถที่คุ้นเคยสักที จึงได้ลุกขึ้นโบกไม้โบกมือออกไปทันที เขาที่ทั้งผอมทั้งสูงสะดุดตาสุดๆ แค่แวบเดียวถางหยวนหยวนก็มองเห็นแล้ว
“เห็นพี่ฉู่เฟิงแล้ว”
หลังจากที่หยุดรถ จงฉู่เฟิงก็แนบลงไปที่หน้าต่างฝั่งที่นั่งข้างคนขับ “เฮ้ น้องหยวน เธอยึดที่นั่งข้างคนขับของพี่ฉู่เฟิงอีกแล้วนะ”
ถางหยวนหยวนส่งเสียงฮึดฮัดออกไปเบาๆ แล้วแลบลิ้นใส่เขาออกไป
จงฉู่เฟิงเห็นท่าทางอย่างนั้นของเธอ ก็คิดว่าเธอน่ารักมากจริงๆ เอื้อมมือออกไปเตรียมที่จะเข้าไปหยิกแก้มแน่นๆนั่นของเธออย่างคันไม้คันมือ แต่ผลสุดท้ายไม่ทันได้แตะลงไปก็โดนมือข้างหนึ่งยื่นเข้ามาขวางเอาไว้
ทันทีที่จงฉู่เฟิงเลิกสายตาขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาคมกริบของยู่ฉือยี่ซูจึงทำได้เพียงเบ้ปากแล้วเอ่ยออกไป “พี่ซู พี่เผด็จการเกินไปแล้ว น้องหยวนหยวนไม่ใช่น้องสาวแท้ๆของพี่สักหน่อย ฉันหยอกเธอเล่นแล้วมันจะทำไม? ดูหน้าเล็กๆที่แดงออกมานี่สิ น่าหยิกแค่ไหน ฉันแค่จะหยิกนิดหน่อยเอง พี่ก็เอามือออกไปได้หรือเปล่า?”
ได้ยินเขาพูดว่าอยากจะหยิกหน้าตัวเอง ถางหยวนหยวนก็ยกมือขึ้นมากุมหน้าของตัวเองทันที ร่างก็เอนไปทางยู่ฉือยี่ซู “พี่ฉู่เฟิงนิสัยไม่ดี หยวนหยวนไม่ให้หยิกหรอกนะ”
“น้องหยวน เธอว่าเธอหน้าตาน่ารักเสียขนาดนี้ ไม่ให้หยิกจะน่าเสียดายแค่ไหนกัน รีบเอาหน้ามาให้พี่ฉู่เฟิงหยิกสักหน่อยเร็ว เดี๋ยวพี่ฉู่เฟิงจะซื้อไอศกรีมให้เธอทุกวันเลยนะ”
เพื่อหยิกแก้มเธอ จงฉู่เฟิงก็ได้ทุ่มออกไปสุดตัว
ถางหยวนหยวนที่จากเดิมไม่อยากให้เขาแตะต้องนึกไม่ถึงว่าจะเชื่อออกมาเสียอย่างนั้น “พี่ฉู่เฟิง พี่พูดจริงหรอ? ซื้อให้ทุกวัน?”
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว พี่ฉู่เฟิงของเธอพูดจริงทำจริง”
เสียงของเสี่ยวโต้วหยาที่นั่งอยู่ข้างหลังก็ดังขึ้น “พี่ฉู่เฟิง เสี่ยวโต้วหยาก็อยากได้เหมือนกัน”
“โอ้ เสี่ยวโต้วหยาก็มาด้วย” ได้ยินเสียง จงฉู่เฟิงถึงได้รู้ว่าด้านหลังยังมีอีกสองคนนั่งอยู่ด้วย คนนึงคือเสี่ยวโต้วหยา อีกคนนึงคือเมิ่งเข่อเฟย
ตอนที่เห็นเมิ่งเข่อเฟย สายตาของจงฉู่เฟิงมีประกายความแปลกใจออกมาอยู่หลายส่วน แต่เพียงไม่นานก็เข้าใจขึ้นมา จึงได้ทักทายกับเธอออกไป
“น้องเข่อเฟยก็อยู่ด้วย”
เมิ่งเข่อเฟยถูกเรียกชื่อออกมา จึงรีบพยักหน้าทักทายออกไป “สวัสดีค่ะพี่ฉู่เฟิง”
หลังจากที่ทางฝั่งนี้ถามกันจบ จงฉู่เฟิงก็ยังคงไม่คิดจะปล่อยถางหยวนหยวนไป จึงถามเธอออกไปว่า “เป็นไง? ไอศกรีมวันละแท่ง พี่ฉู่เฟิงซื้อแล้วจะมาเสิร์ฟให้ถึงที่ จะให้พี่หยิกแก้มสักหน่อยมั้ย?”
“พี่ฉู่เฟิงอย่าได้กลืนคำพูดเชียวนะ!”
ทันทีที่เสียงของถางหยวนหยวนหลุดออกไป หัวก็ได้ถูกยู่ฉือยี่ซูดึงเข้ามา “เด็กโง่ คิดอะไรอยู่กัน? ตอนที่เขาหลอกเธอเขาอยากพูดอะไรที่ไม่มีออกมายังไง เธอก็เชื่อแล้ว?”
“พี่ชาย แต่ว่า...”
“พี่ซู พี่อย่าใส่ร้ายผมสิ ผมเคยหลอกหยวนหยวนเมื่อไหร่กัน? หยวนหยวนบอกมาสิว่าพี่ฉู่เฟิงเคยหลอกเธอเมื่อไหร่กัน?”
ถางหยวนหยวนก็ยังพยายามคิดอย่างตั้งอกตั้งใจอยู่สักพัก จากนั้นก็ได้เงยหน้าขึ้นไปพูดกับยู่ฉือยี่ซูว่า “พี่ชาย พี่ฉู่เฟิงไม่หลอกฉันหรอก”
“มาสิ มาให้พี่ฉู่เฟิงหยิก”
จงฉู่เฟิงใช้กรงเล็บของเขายื่นออกไปทางถางหยวนหยวน แต่จู่ๆก็รู้สึกได้ว่ารอบๆมันเย็นยะเยือกขึ้นมา พอมองดูอีกทีก็พบว่ายู่ฉือยี่ซูกำลังมองเขามาอย่างเย็นชา สายตานั้นมันมืดครึ้ม คมกริบประหนึ่งมีด น่าแปลก มือของจงฉู่เฟิงไม่กล้าที่จะยื่นเข้าไปข้างหน้าอีกต่อไป
“ช่างเถอะๆ วันนี้จะไม่หยิกแก้มน้องหยวนก่อน วันหลังค่อยหยิกแล้วกัน”
“ฉันนั่งตรงไหน?”
ถางหยวนหยวนเป็นฝ่ายแกะเข็มขัดนิรภัยออกเอง “พี่ฉู่เฟิงนั่งที่ฉันเลย หยวนหยวนจะไปด้านหลัง”