ตอนที่ 1663
บทที่1663 เป็นเพียงแค่คำแนะนำ
October 21, 2026
บทที่1663 เป็นเพียงแค่คำแนะนำ
ยู่ฉือยี่ซูพาถางหยวนหยวนกลับมาส่งที่ตระกูลถาง
นายถางกับคุณนายถางก็กลับมาพอดี ตอนที่ถางหยวนหยวนลงมาจากรถนั้น ก็ได้เผชิญหน้ากับพวกเขาพอดี
“พ่อคะ แม่คะ เช้าขนาดนี้ พ่อแม่ไปไหนมา? ”
คู่สามีภรรยาตระกูลถางมองหน้ายู่ฉือยี่ซู ทั้งสองฝั่งก็ไม่ได้พูดอะไรอย่างเป็นที่รู้กัน คุณนายถางเดินเข้าไปข้างหน้าแล้วก็กอดถางหยวนหยวน
“ออกไปจัดการธุระอะไรนิดหน่อย เมื่อคืนจู่ๆ ก็ฝนตกหนัก ลูกไม่ได้เปียกอะไรใช่ไหม? ”
ถางหยวนหยวนส่ายหน้า “ไม่ค่ะ ตอนที่ฝนตกหนักนั้นหนูกับพี่กินข้าวกันอยู่ในห้องส่วนตัวพอดี รออยู่นานเลยแน่ะ”
“ถ้ายังงั้นก็ดีแล้ว ตอนนี้ลูกยิ่งตัวน้อยๆ อยู่ถ้าเกิดว่าเปียกฝนขึ้นมา ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นไข้ได้เลย”
หลังจากพูดจบ คุณนายถางก็มองไปที่ยู่ฉือยี่ซู “เหนื่อยหน่อยนะยี่ซู เมื่อวานเด็กคนนี้สร้างเรื่องวุ่นวายให้เธอไม่น้อยเลยใช่ไหม? ”
ยู่ฉือยี่ซูยิ้มจางๆ “ไม่ได้วุ่นวายอะไรหรอกครับ ตั้งแต่เล็กจนโตผมก็ชินแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อวานยังเป็นงานเลี้ยงบรรลุนิติภาวะของเธออีก”
“กินข้าวเช้ามารึยัง? เข้าไปกินข้าวในเถอะ แม่ให้ห้องครัวเตรียมอาหารเช้าไว้ให้พวกลูกแล้ว”
พอได้ยินคำว่าข้าวเช้า ถางหยวนหยวนก็รีบส่ายหน้าทันที “แม่คะหนูกินไม่ไหวแล้ว หนูกินข้าวเช้ามาแล้ว”
“อืม คุณลุงถาง คุณป้าถาง ที่จริงแล้วผมยังมีธุระอีก งั้นผมกลับก่อนนะครับ”
“ไม่นั่งสักหน่อยเหรอ? เมื่อกี้เธอพึ่งมาเอง……”
ถางหยวนหยวนดึงแขนเสื้อของคุณนายถาง แล้วก็พูดเบาๆ ว่า “เมื่อวานพี่อยู่กับหนูทั้งวัน วันนี้น่าจะมีเรื่องอื่นที่ต้องจัดการอีกนะคะ”
ดูการปกป้องนี่สิ เฮ้อ คุณนายถางถอนหายใจในใจ
ว่ากันว่าผู้หญิงเกิดมาเพื่อแต่งงาน ดูเหมือนว่าคำพูดนี้มันไม่ผิดเลย เด็กคนนี้ยังไม่ทันแต่งงานกับเขาเลยก็หันไปทางเขาแล้ว แล้วถ้าแต่งงานจะเป็นยังไงกัน?
แต่ว่าในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง คุณนายถางก็สามารถเข้าใจได้
“โอเคๆๆ รู้ว่าลูกปวดใจ ถ้ายังงั้นยี่ซูรีบกลับไปเถอะ เดินทางระวังๆ ด้วยนะ”
“อืม คุณลุงถาง คุณป้าถาง ผมไปก่อนนะครับ”
หลังจากเขาไปแล้ว คุณนายถางถึงได้กอดลูกสาวของตัวเองไว้ แล้วก็กระซิบถามว่า “เมื่อคืนไปไหนมา? อธิบายความจริงมา เมื่อวานพวกลูกเปิดห้องเดียวกันรึเปล่า? ”
ถางหยวนหยวน “แม่! แม่พูดมั่วอะไรอยู่คะ? หนูกับพี่ไม่ได้นอนห้องเดียวกัน! ”
“ไม่ใช่ห้องเดียวกัน? ปกติแล้วโรงแรมจะเปิดได้ห้องเดียวต่อหนึ่งบัตรประชาชน แล้วเมื่อวานตอนที่ลูกออกไปก็ไม่ได้พกบัตรประชาชนไปด้วย แล้วโรงแรมให้เปิดห้องให้พวกลูกสองห้อง? ”
“แม่! ”สีหน้าของถางหยวนหยวนดูโกรธเล็กน้อย “พี่ไม่ใช่คนแบบที่แม่คิดนะ แม่ก็เข้าใจดีไม่ใช่เหรอ? แล้วอีกอย่างเมื่อวานพวกเราไปที่โรงแรมของบ้านเราเอง ไม่ได้ต้องใช้บัตรประชาชนสักหน่อย”
พอได้ยินดังนั้น คุณนายถางก็อึ้งไป “โรงแรมของบ้านเรางั้นเหรอ? ”
“ใช่ไงคะแม่ หรือว่าแม่ลืมไปแล้ว ว่าบ้านพวกเรามีโรงแรมด้วยน่ะ”
คุณนายถางพูดอะไรไม่ค่อยออก “โรงแรมไหนกัน? ”
พอถางหยวนหยวนบอกสถานที่แล้ว คุณพ่อถางก็เข้ามา “ที่แท้เมื่อวานพวกลูกก็ไปโรงแรมนี้เองเหรอ? ”
“อืม”
“หยวนหยวน” คุณพ่อถางลูบฝ่ามือของตัวเองอย่างประหม่า “ลูกรู้สึกว่ายี่ซูรู้สึกกับลูกยังไงบ้าง? เป็นไปในทางเรื่องแบบนั้นบ้างไหม? ”