ตอนที่ 205
บทที่205 ฉันเข้าใจเธอดีกว่าคุณ
October 21, 2026
บทที่205 ฉันเข้าใจเธอดีกว่าคุณ
“ แบบนี้นี่เอง” หานเส่โยวเอียงหัวเล็กน้อย
คอที่ยาวและงดงามภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่องมากระทบทำให้รอยเส้นบนคอดูงดงามนัก ：“งั้น……คุณไปกินกับพวกเราอีกครั้งหนึ่งไหม？กินนิดหน่อยก็พอ”
ไม่รู้ว่าทำไม เสิ่นเฉียวมองไปที่เย่โม่เซินโดยไม่รู้ตัว
สีหน้าเย่โม่เซินเฉยชามาก ตอนเห็นเธอมองมาคิ้วขยับเล็กน้อย เสิ่นเฉียวค่อยๆปิดริมฝีปาก โมโหขึ้นมาทันที
“ไม่ต้องแล้ว พวกคุณไปก็พอ ฉันกินไม่ลงแล้ว”
“ห๊า？”หานเส่โยวมองเธอแล้วรู้สึกเสียดาย：“เฉียวเฉียว คุณไม่ไปกับพวกเราจริงๆเหรอ？”
“ไม่ไปจริงๆ พวกคุณไปก็พอละ ”เสิ่นเฉียวพูดจบก็ก้มหัวลง สนใจอยู่กับเอกสาร เหมือนจะไม่สนใจพวกเขาแล้ว หานเส่โยวมองไปที่เย่โม่เซินด้วยความลำบากใจ：“คุณชายเย่ เฉียวเฉียวเธอ……”
“ไม่เป็นไร เราไปเถอะ”เย่โม่เซินแววตาลึกซึ้ง น้ำเสียงก็เยือกเย็นขึ้น
“ค่ะ ”หานเส่โยวพยักหน้า แล้วมองไปที่เสิ่นเฉียว“งั้นเฉียวเฉียว คุณรอพวกเรากลับมานะ เดี๋ยวฉันเอาติ่มซำมาให้คุณ”
พูดจบ เธอเดินไปเข็นรถเข็นข้างหลังของเย่โม่เซินอย่างมีความสุข ยื่นมือไปผลักดันเขา แล้วทั้งสองก็หายตัวไปจากสายตาของเสิ่นเฉียวอย่างรวดเร็ว หลังจากที่พวกเขาจากไป ปากกาของเสิ่นเฉียวตกลงบนโต๊ะ
สักพัก เธอกัดริมฝีปากล่าง เหมือนกับว่ากำลังพูดเองเออเอง
“เฉียวเฉียว คุณอย่าคิดมากนะ เส่โยวไม่ใช่คนแบบนั้น พวกเขาแค่ถึงเวลากินข้าวก็เลยไปด้วยกันแค่นั้นเอง และ……เธอก็ชวนคุณแล้ว คุณไม่ไปเอง ！”
ใช่เธอไม่ไปเอง
ทำไมเธอไม่ไปล่ะ? ทั้งๆที่ในใจก็ถือสา อยากไปแต่ทำไมเธอต้องปฏิเสธล่ะ ？
เสิ่นเฉียวก็ไม่รู้ว่าในใจตัวเองคิดยังไงกันแน่ ตอนนี้ก็อารมณ์เสียมาก ถ้ารู้ว่าตัวเองจะห่วงขนาดนี้ เมื่อกี้ตอนที่เส่โยวถาม เธอน่าจะลุกไปกับพวกเธอด้วย
“เฮ้อ ”เสิ่นเฉียวถอนหายใจ ทั้งตัวฟุบลงบนโต๊ะอย่างอ่อนแรง
เสียงกริ่งดังขึ้นมาติ้งต่ง——
ประตูลิฟต์เปิดแล้ว ทันใดนั้นเสิ่นเฉียวก็กระชับหลังของเธอ ทำไมกลับมาเร็วขนาดนี้ ？
เสิ่นเฉียวกำลังฟุบอยู่บนโต๊ะ เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบดังเข้ามา
เซียวซู่ก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เคยเห็นเสิ่นเฉียวคลานอยู่ตรงนั้น โกรธขึ้นมาในทันที
“คุณนายน้อยสอง ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่ ？”
“ห๊ะ？”เสิ่นเฉียวเงยศีรษะขึ้น รู้สึกแปลกใจแล้วมองเซียวซู่ที่ปรากฏตัวต่อหน้าเธอ ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่ ？
และไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่ตอนไหน เซียวซู่ก็ได้เปลี่ยนจากที่เคยเรียกผู้ช่วยเสิ่นกลายเป็นคุณนายน้อยสอง การเปลี่ยนแปลงนี้……เสิ่นเฉียวก็พึ่งสังเกตเห็น
“เมื่อกี้คุณอยู่ที่นี่ตลอดใช่ไหมครับ？เรื่องคุณชายเย่ลงไปกินข้าวคุณนายน้อยสองรู้ไหมครับ？”
เสิ่นเฉียวเงียบสักพัก พยักหน้า：“รู้ค่ะ”
“แล้วคุณนายน้อยสองเกิดอะไรขึ้น？”
“ อะไรเกิดอะไรขึ้น？”เสิ่นเฉียวค่อยๆปิดปาก ตอบอย่างไม่มีความสุข
เซียวซู่เลียริมฝีปาก กัดฟันแล้วก้าวไปข้างหน้า：“คุณนายน้องสองไม่เห็นหรอกครับว่าคุณชายเย่ลงไปกับใคร？”
“เส่โยว ”เสิ่นเฉียวพูดชื่อของเธอได้อย่างถูกต้อง
“แล้วคุณนายน้อยสองยังมีใจที่จะนั่งอยู่ที่นี่อีกหรอ？”
？