บทที่319 ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น

บทที่319 ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น

นี่ก็เป็นวิธีการอย่างหนึ่ง

ในสองวันมานี้เสิ่นเฉียวไม่ได้นึกถึง เธอคิดแค่ว่าจะบุกไปที่วิลล่าไห่เจียง รอจนกว่าเย่โม่เซินจะยอมออกมาเจอกับเธอ

นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเหยียนจะนึกออกแทนเธอ เสิ่นเฉียวพยักหน้าด้วยความดีใจ “โอเค”

คนเหล่านั้นเมื่อได้ยินเช่นนี้จึงรีบพูด “คุณชายเย่วันนี้น่าจะไปที่บริษัทจริงๆ งั้นพวกคุณสองคนรีบไปหาเขาที่บริษัทเถอะ”

“ขอบคุณนะ”

ก่อนจะไปเสิ่นเฉียวได้พูดขอบคุณกับเขา จากนั้นจึงเดินออกไปพร้อมกับเสี่ยวเหยียน

คนเหล่านั้นจ้องมองแผ่นหลังของเธอ จากนั้นจึงเริ่มซุบซิบพูด

“ฉันว่าคุณนายน้อยคนนี้ไม่เลวเลยนะ อย่างน้อยเธอก็ดูเกรงใจพวกเรา”

“นั่นนะสิ อีกอย่างคุณชายเย่พาผู้หญิงมาที่นี่ครั้งแรก ฉันยังนึกว่า....”

“ซู่ พวกเราอย่าพูดอีกเลย เรื่องแบบนี้มีแต่พวกเขาที่รู้ดี พวกเราก็ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ”

ตอนที่เสิ่นเฉียวและเสี่ยวเหยียนเดินทางมาถึงบริษัทตระกูลเย่ เย่โม่เซินไม่ได้มีการออกคำสั่งว่าห้ามเธอเข้าบริษัทแต่อย่างใด ดังนั้นเสิ่นเฉียวและเสี่ยวเหยียนจึงเดินเข้ามาในบริษัท จากนั้นพวกเธอก็ขึ้นลิฟต์ไปด้วยกัน หัวใจของเสิ่นเฉียวเต้นแรงดังตุบตับ

“ฉันยังนึกว่า…..เขาจะไม่ให้ฉันเข้าแม้แต่ในบริษัท” เสิ่นเฉียวเอามือกุมไปที่หน้าอก เธอพูดด้วยสีหน้าที่ดูโล่งอก

เสี่ยวเหยียนได้ยินเช่นนี้จึงยิ้มเยาะเย้ยเธอเล็กน้อย “คุณเข้ามาได้ก็ดีใจไปเถอะ ฉันจะขึ้นไปหาคุณชายเย่เป็นเพื่อนกับคุณ อีกเดี๋ยวพวกคุณต้องคุยกันดีดีล่ะ อย่าถอยล่ะ”

“อืม” เสิ่นเฉียวหายใจเข้าลึกๆเพื่อเพิ่มความกล้าหาญให้ตัวเอง “ฉันจะคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดีดี”

“สู้ๆ!”

ลิฟต์ค่อยๆเลื่อนขึ้นไปทีละชั้น เสิ่นเฉียวได้รับกำลังใจจากเสี่ยวเหยียนมากมายจนมีความกล้าหาญอยู่เต็มอก ตอนที่มาถึงชั้นบนสุด เธอก็หายใจเข้าลึกๆแล้วเดินออกมาจากลิฟต์ เสี่ยวเหยียนนึกไปนึกมาอยู่ๆจึงพูด “ฉันไปรอคุณที่แผนกการเงินชั้นล่างนะ อีกเดี๋ยวคุณจัดการเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้วค่อยลงมาเจอฉัน”

เสิ่นเฉียวนึกไปนึกไปจึงพยักหน้าตาม “โอเค งั้นคุณกลับไปที่แผนกการเงินก่อนเถอะ เย็นๆหน่อยฉันจะลงไปหาคุณ”

หลังจากที่แยกกับเสี่ยวเหยียนแล้ว ประตูลิฟต์จึงปิดลงอีกครั้ง เสิ่นเฉียวหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นจึงเดินตรงไปที่ห้องทำงาน

ที่นี่คือที่ที่เธอเคยทำงานมาก่อน ดังนั้นเธอจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดี แค่ถูกกั้นระหว่างประตูหนึ่งบานเท่านั้น เย่โม่เซินก็อยู่ในนั้น

ขอเพียงแค่หาเขาให้เจอ คุยทุกอย่างให้ชัดเจนกับเขาก็พอ

เสิ่นเฉียวยิ้มแล้วเดินมาอยู่หน้าห้องทำงาน จากนั้นยื่นมือไปเคาะประตู

ไม่มีการตอบสนองใดใดจากด้านใน เสิ่นเฉียวลังเลใจไปสักพักจึงตัดสินใจเคาะประตูอีกครั้ง ด้านในยังคงเงียบเหมือนเดิม

ในจังหวะที่เสิ่นเฉียวกำลังรู้สึกสงสัยแล้วกำลังจะผลักประตูเข้าไปนั้น อยู่ๆประตูลิฟต์ก็มีเสียงดังแล้วเปิดออก เสี่ยวเหยียนวิ่งออกมาจากด้านใน จากนั้นพูดไปหอบไป “ตะกี้ตอนที่ฉันลงไปถึงชั้นล่างพบว่าคุณชายเย่ไปประชุมแล้ว ตอนนี้เขากับเซียวซู่อยู่ในห้องประชุม”

“ห้องประชุม?”

“อืม การประชุมน่าจะต้องใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ เธอเข้าไปตอนนี้คงไม่ค่อยเหมาะน่ะ…..”

“ฉันรอเขาในห้องทำงานดีกว่า”

“งั้นโอเค คุณรออยู่ตรงนี้ ถ้ามีข่าวอะไรฉันจะพิมพ์ข้อความทางวีแชทไปบอกคุณ”

เสิ่นเฉียวรู้ว่าในห้องทำงานมีห้องพักผ่อนอยู่ ก่อนหน้านี้เธอเคยอยู่ในนั้น เธอแค่ไปพักอยู่ในนั้นสักพักก็พอแล้ว รอให้เย่โม่เซินกลับมาค่อยคุยกับเขาให้ชัดเจน

หลังจากที่เสี่ยวเหยียนออกไปแล้วเสิ่นเฉียวก็ผลักประตูห้องทำงานแล้วเดินเข้าไปด้านใน จากนั้นเดินตรงไปที่ห้องพักผ่อน

ห้องพักผ่อนกว้างมาก ถ้าต้องรอตั้งหนึ่งชั่วโมงมันก็โหดร้ายไปหน่อย เสิ่นเฉียวเอนตัวลงนอนบนโซฟาใหญ่

เธอคิด ยังไงซะก็ต้องรอตั้งหนึ่งชั่วโมง.....