บทที่754 ถ้ามีโอกาส​คงได้เจอกันอีก

บทที่754 ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันอีก

หานมู่จื่อรู้ดี ว่างานนักออกแบบของเธอจะทำให้เธอถูกวิจารณ์

ใครจะคิดว่านักออกแบบคนหนึ่งจะมาสมัครงานเป็นผู้ช่วยเลขาล่ะ

ดังนั้นตอนที่เธอกรอกใบสมัครงาน เธอจึงเขียนแค่ว่าตัวเองมีประสบการณ์ด้านการออกแบบอยู่ช่วงหนึ่ง และผลงานออกแบบของเธอ เธอใช้ชื่อภาษาอังกฤษ

แต่ครั้งนี้เธอเขียนเป็นภาษาจีน ชื่อภาษาอังกฤษเธอก็แต่งขึ้นมามั่วๆ

หานมู่จื่อยิ้มบาง “ขอพูดตามจริงนะคะ เดิมทีดิฉันตั้งใจจะสมัครงานเป็นนักออกแบบค่ะ แต่ว่าทางบริษัทไม่เปิดรับพนักงานด้านนี้เพิ่มแล้ว อีกอย่าง… ก่อนหน้านี้ดิฉันก็เคยทำงานด้านการออกแบบแค่ช่วงสั้นๆ ไม่มีประสบการณ์มากพอ ก็เลยไม่กล้าสมัครตำแหน่งนักออกแบบ ก็เลยต้องเปลี่ยนเป็นตำแหน่งใหม่ มาสมัครงานตำแหน่งผู้ช่วยเลขาแบบนี้ค่ะ”

ไอ้หัวล้านรู้สึกสนใจคำพูดของเธอมาก “อ๋อ คุณหมายความว่า ที่จริงแล้วคุณพุ่งเป้าหมายไปทางด้านนักออกแบบมากกว่าอย่างนั้นเหรอครับ”

หานมู่จื่อพยักหน้ารับ

“ใช่ค่ะ บริษัทของตระกูลยู่ฉือถึงแม้จะครอบคลุมทุกวงจร แต่งานด้านการออกแบบจะโดดเด่นที่สุด”

หานมู่จื่อยกตัวอย่างผลงานการออกแบบของบริษัทที่สร้างชื่อเสียงในงานแฟชั่นวีคขึ้นมา แล้วยังบอกด้วยว่าตัวเองชื่นชอบนักออกแบบท่านนี้มาก

พอพูดถึงช่วงสุดท้าย หานมู่จื่อก็ถอนหายใจออกมา

“น่าเสียดายที่ฉันเป็นแค่คนธรรมดา ไม่มีโอกาสทำความรู้จักกับนักออกแบบที่มีความสามารถโดดเด่นท่านนี้ ถ้าหาก… ให้ฉันได้เจอเขาสักครั้ง ได้ลายเซ็นของเขา แค่นี้ก็พอแล้ว”

ผู้หญิงใส่ชุดสูท “…”

ไอ้หัวล้านกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะมองไปที่ผู้หญิงใส่ชุดสูทด้านข้าง “นักออกแบบที่เธอกำลังพูดถึง ดูเหมือนจะเป็นคุณนี่นา”

“ฮ๊ะ” หานมู่จื่อตกตะลึง “คุณคือนักออกแบบคนนั้นจริงๆเหรอคะ”

ผู้หญิงใส่ชุดสูทที่ก่อนหน้านี้ดูไม่ชอบหานมู่จื่อ ตอนนี้กลับทำตัวไม่ถูก เดิมทีเธอไม่ชอบอีกฝ่ายมาก เพราะช่วงนี้คนที่มาสมัครงานจะมาเพราะยู่ฉือเซิน แต่ตอนตอนนี้กลับมีแฟนคลับของเธอโผล่ออกมา

และแฟนคลับคนนี้ยังไม่รู้จักเธอ แต่กลับแสดงท่าทางชื่นชอบและนับถือเธอต่อหน้าเธออีกต่างหาก

หานมู่จื่อขยับตัวอย่างรวดเร็ว เธอรีบเปิดกระเป๋าออก แต่เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้จึงหยุดมือไป

ผู้หญิงใส่ชุดสูทที่จ้องมองการกระทําของเธออยู่รีบพูดขึ้น “เธอจะทำอะไรของเธอ”

หานมู่จื่อยกยิ้ม “ฉันอยากขอลายเซ็นคุณหลังจากสัมภาษณ์งานเสร็จจะได้ไหมคะ ฉันชื่นชอบผลงานออกแบบของคุณมากจริงๆ”

คำพูดนี้เป็นเรื่องจริง

เธอชื่นชอบผลงานของผู้หญิงใส่ชุดสูทคนนี้จริงๆ ตอนที่เธอเห็นเป็นครั้งแรก เธอก็รู้สึกชื่นชอบมาก แล้วยังค้นหาข้อมูล ทั้งผลงานที่ผ่านมาและทำความรู้จักเธอด้วย

ที่จริงแล้วหานมู่จื่อเตรียมข้อมูลมาอย่างดี ในเมื่อเธอตั้งใจจะใช้แผนการนี้ เธอก็จะต้องไม่ปล่อยให้ความหวังนี้หลุดมือไปได้

“ฉันคิดว่าเธอจะขอลายเซ็นตอนนี้เลยซะอีก”

หานมู่จื่อส่ายหน้า “ต้องขอโทษด้วยค่ะ ฉันลืมตัวไปเลย ว่ามีคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วย ต้องขอโทษทุกท่านด้วยนะคะ แต่ว่า… ดิฉันชื่นชอบการออกแบบมากจริงๆ ได้โปรดให้โอกาสดิฉันได้ฝึกฝนจะได้ไหมคะ”

ไอ้หัวล้านปิดเรซูเม่ของเธอลง

และหญิงวัยกลางคนด้านขวาที่นั่งเงียบมาตลอด เริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว เธอเปิดเรซูเม่ขึ้นมาดู ก่อนจะถาม “คุณคิดว่าความสำคัญของหน้าที่ผู้ช่วยเลขาอยู่ตรงไหน”

ความสำคัญของหน้าที่ผู้ช่วยเลขาอย่างนั้นเหรอ

หานมู่จื่อคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะถามคำถามนี้ เธอพลิกความคิดทั้งหมดในสมอง ก่อนจะพูดออกมาตามที่คิด

“ที่จริงแล้ว… ฉันคิดว่าความสำคัญของหน้าที่ผู้ช่วยเลขามีไม่มากค่ะ”

“เป็นตำแหน่งที่ไม่ถึงขั้นว่าไม่มีไม่ได้ แค่ว่าในบางครั้ง เรื่องหลายๆเรื่องต้องมีคนเข้ามาช่วยเพิ่มหนึ่งคนถึงจะทำได้สำเร็จก็เท่านั้นเอง”

“เข้าใจแล้วค่ะ”

หญิงวัยกลางคนปิดเอกสารเรซูเม่ของเธอลง ก่อนจะเลื่อนไปไว้ด้านข้าง

หานมู่จื่อชะงักไปเล็กน้อย เธอเม้มปาก ไม่รู้ว่าคำตอบของเธอจะเหมาะสมกับความต้องการของอีกฝ่ายหรือเปล่า