บทที่9 หญิงมือสองท้องแล้ว

บทที่9 หญิงมือสองท้องแล้ว

“พวกคุณจะทำอะไรฉัน?”เสิ่นเฉียวอยากจะหนีออกไปข้างนอก แต่กลับโดนคนเหล่านี้ขวางทางเอาไว้

“อย่านะ อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ปล่อยฉันสิ”

เสิ่นเฉียวยังไม่ทันตั้งตัวก็มีหนึ่งในชายชุดดำเข้ามาแบกตัวเธอแล้วรีบอุ้มเธอออกไปข้างนอก ชายชุดดำคนอื่นๆก็รีบเดินตามมา

ผู้คนที่อยู่ตรงนั้นต่างงงกันไปหมด ต่างไม่รู้ว่าตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้น

***

บริษัทตระกูลเย่

“คุณชายเย่ คนของเราที่อยู่โรงพยาบาลส่งข่าวมาแล้วครับ”

เซียวซู่ไม่สนใจเหตุการณ์ภายในห้องรองรับ เขารีบเดินพุ่งเข้ามาแจ้งข่าวให้กับเย่โม่เซิน เย่โม่เซินกำลังคุยธุระกับแขกคนสำคัญอยู่ เดิมทีเขาคิ้วขมวดทันทีเมื่อมองเห็นเซียวซู่พุ่งพรวดเข้ามาในห้อง แต่เมื่อได้ยินข่าวที่เขาเข้ามาบอกแล้วเขาก็ค่อยๆเดินออกมาข้างนอก

“มีข่าวอัปเดตแล้วงั้นหรอ?”

เซียวซู่มองไปที่แขกคนอื่นแล้วพยักหน้าแรงๆทีหนึ่ง

ทันใดนั้น เย่โม่เซินพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “นายโจว วันนี้ผมต้องขอโทษด้วย พอดีผมที่ธุระสำคัญบางอย่าง ผมต้องขออนุญาตให้คนอื่นมารับช่วงต่อจากผมนะครับ”

เมื่อพูดจบ เขาไม่สนใจว่าแขกคนนั้นจะตอบตกลงหรือไม่ เซียวซู่ก็เข็น เย่โม่เซินออกไป

เมื่อขึ้นรถมาเย่โม่เซินก็ยักคิ้วขึ้นแล้วถาม “ว่ามา เรื่องมันเป็นยังไง?”

“คุณชายเย่ให้ผมไปสืบข่าวจากทางโรงพยาบาลใช่มั้ยครับ? เมื่อตะกี้คนของเราส่งข่าวมาบอกว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวแปลกประหลาด ใส่หมวกอีกทั้งยังใส่ผ้าปิดปากเอาไว้ เธอเดินทางไปตรวจที่แผนกสูตินรีเว=ด้วยท่าทางที่ลับๆล่อๆ อีกทั้งเธอเดินทางมาคนเดียว ไม่มีใครมาเป็นเพื่อนครับ”

เมื่อฟังจบ เย่โม่เซินหรี่ตาลง

น่าจะเป็นเธอคนนั้น!

“คนของเรากำลังจับตัวเธอมาแล้วครับ กำลังไปที่วิลล่าซีหลงครับ”

***

“พวกคุณคิดจะทำอะไรฉัน? ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” ชายชุดดำพาดตัว เสิ่นเฉียวไว้บนบ่าแล้วเดิน กระแทกไปมาจนเธอเริ่มรู้สึกเวียนหัว เธอรู้สึกอยากจะอ้วกออกมา

โชคดีที่เดินมาได้สักพัก เธอก็ได้ขึ้นมานั่งบนรถ แต่นั่งไม่นานก็เดินทางมาถึงปลายทาง เสิ่นเฉียวโดนคนแบกตัวอีกรอบ ชายชุดดำเดินแบกเธอมาได้สักพักก็วางตัวเธอลงอีกครั้ง

“พวกคุณลักพาตัวฉันหรอ ฉันจะบอกอะไรให้พวกคุณรู้เอาไว้ ฉันไม่มีอะไรทั้งนั้น พวกคุณก็อย่าทำอะไร...”

เธอที่กำลังพูดอยู่นั้นอยู่ๆก็หยุดพูดทันทีเมื่อมองเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ

เสิ่นเฉียว ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอได้พบเจอกับใคร

เย่โม่เซิน？？！！

ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?

เซียวซู่ ยืนอยู่หลังของเขา สีหน้าไร้ความรู้สึกจ้องมองมาที่เธอ แต่สายตาของ เย่โม่เซินกลับดูนิ่งสงบ ร่างกายของเขาแผ่รังสีที่เย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งออกมา

เพียงแค่พริบตาเดียว

เสิ่นเฉียวรีบก้มหน้าลง

โชคดีที่เธอสวมหมวกสวมผ้าปิดปากสวมแว่นตาเอาไว้ ดังนั้นเย่โม่เซินจึงยังไม่รู้ว่าคือเธอ

แต่ทว่า เขาจับตัวเธอมาที่นี่ทำไมกัน?

รึว่า เขาจะรู้เรื่องที่เธอตั้งท้องแล้ว? ดังนั้นจึงให้อภัยเธอไม่ได้อย่างนั้นหรอ?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ สีหน้าของเสิ่นเฉียวก็เปลี่ยนไป!

เดิมทีเธอแต่งงานเข้ามาแทนตัวเสิ่นโย่ว เย่โม่เซินก็ไม่พอใจเป็นอย่างมากแล้ว ถ้าเขารู้ว่าเธอท้องอีกละก็เขาคงไล่เธอออกจากตระกูลเย่แน่นอน

เมื่อเธอนึกถึงจุดนี้ เสิ่นเฉียวอยากจะผลักคนเหล่านี้ออกแล้วรีบวิ่งหนีออกไป

“รีบจับตัวเธอกลับมา” เซียวซู่ตะโกนบอก

เย่โม่เซินสังเกตร่างน้อยๆของเธอคนนั้น นึกถึงเรื่องเมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว แววตาของเขานิ่งลง พูดกำชับด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำว่า “ห้ามทำให้เธอบาดเจ็บ”

เซียวซู่อึ้งไปสักพักแล้วพยักหน้าพูด “ระวังกันหน่อย พวกนายอย่าทำให้เธอบาดเจ็บนะ”

เสิ่นเฉียวดูเหมือนเป็นคู่ปรับกับเหล่าชายชุดดำพวกนี้ซะที่ไหนกัน พวกเขาเป็นมืออาชีพของเย่โม่เซิน พวกเขาผ่านการฝึกอบรมต่างๆ เธอวิ่งได้เพียงไม่กี่ก้าวก็โดนชายชุดดำจับตัวกลับมา

เสิ่นเฉียวโดนควบคุมตัวมาอย่างเข้มงวด ไม่ว่าเธอจะดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่หลุดออก

เย่โม่เซินจ้องมองเธอ เขาค่อยๆเงยหน้าขึ้น เซียวซู่เข็นเขาไปข้างหน้า