บทที่987ฉันชอบเธอจริงๆ

บทที่987ฉันชอบเธอจริงๆ

ในเวลานี้ เสี่ยวเหยียนหลบอยู่ในห้อง เธอไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ

หวังว่าพวกมู่จื่อไม่ได้ค้นพบอะไรเข้านะ ถ้าเกิดรู้ว่าเธอโดนเซียวซู่จูบ แบบนั้นเธอ……คงจะไม่มีหน้าไปพบหานชิงอีกจริงๆ

เสี่ยวเหยียนยืนพิงประตู อยากจะลองฟังดูว่าข้างนอกคุยอะไรกัน แต่คิดว่าคงจะไกลเกิน ไป หรือว่าประตูคงจะเก็บเสียงดีเกินไป

เธอต้องพยายามอย่างหนักกว่าจะได้ยินเสียงพูดคุยกันจากข้างนอก

แต่รายละเอียดพูดอะไรเธอไม่รู้ได้

เสี่ยวเหยียนทั้งร้อนใจทั้งหงุดหงิด ตกลงเซียวซู่จะยังไงกันแน่ ทำไมจู่ๆต้องมาจูบเธอด้วย

แม้ว่า……จูบนั้นจะเหมือนกับแมลงปอ

แต่ว่าต่อมา เขาเหมือนกับว่า……

คิดมาถึงตรงนี้ เสี่ยวเหยียนรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว

จนกระทั่งข้างนอกไม่มีเสียงแล้ว เสี่ยวเหยียนใจเต้นตุ้มต่อม และก็ไม่รู้ได้ว่าหานชิงกลับมากับพวกเขาหรือเปล่า เธออยากรู้เหลือเกิน แต่ก็ไม่กล้าออกไปดู

ในตอนที่เสี่ยวเหยียนตื่นเต้นจนแทบจะทนไม่ไหว จู่ๆก็มีเสียงเคาะประตูมาจากข้างนอก

พอได้ยินเสียงนี้ เสี่ยวเหยียนก็รู้สึกขนลุก ลำตัวตรงดิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ใครกันนะ

มาเคาะประตูเอาเวลานี้

“ไม่ได้เปิดเผยอะไรหรอก สบายใจเถอะ”

ในตอนที่เธอกำลังสงสัย เสียงคุ้นเคยก็ส่งผ่านประตูเข้ามา

นี่คือ……เสียงของเซียวซู่นี่นา！

เสี่ยวเหยียนสงบสติอารมณ์ จากนั้นดึงประตูให้เปิด ปรากฏว่าเป็นเซียวซู่ที่ยืนอยู่ตรงประตูจริงๆ เธอกระพริบตาปริบๆ“ไม่ได้เปิดเผยจริงๆเหรอ นายแน่ใจนะ”

เซียวซู่เม้มปาก พยักหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“งั้น……หานชิงกลับมาแล้วเหรอ”

“กลับมาแล้ว”

เสี่ยวเหยียนอยากจะไปหาเขา แต่ว่าสารรูปแบบนี้ไปหาเขา……เขาคงจะ……

“ถ้าอยากจะไปหาเขา ก็ไปเถอะ”เซียวซู่พูดขัดจังหวะความลังเลของเธอ“เขาคงจะไปแล้วในไม่ช้า”

ได้ฟัง เสี่ยวเหยียนสีหน้าเปลี่ยนทันที เธอหมุนตัวกลับห้องไปเก็บเสื้อผ้า แต่ดูเหมือนจะนึกอะไรออกจึงหยุดฝีเท้าลง

เซียวซู่ขมวดคิ้วมองดูเธอ

“เป็นอะไร”

“ช่างเถอะ”เสี่ยวเหยียนตาละห้อย สายตาทอดมองปลายเท้าตัวเองอย่างหมดอาลัยตายอยาก“ฉันว่านายพูดถูกนะ คิดเองเออเองก็ต้องมีขอบข่าย เขาไม่ได้ชอบฉันตั้งแต่ต้น เขาแหนงหน่ายฉัน แต่ฉันก็ยังถลำเข้าไป แบบนี้ยิ่งจะทำให้เขาแหนงหน่าย”

ในเมื่อเขากำลังจะจากไป งั้นเธอก็อย่าไปแส่หาเรื่องใส่ตัวจะดีกว่า

เซียวซู่“……”

คำพูดของเขาเมื่อครู่คือพูดตอนมีอารมณ์ แม้ว่าในใจเขาจะคิดแบบนั้นจริงๆก็เถอะ

เงียบงันชั่วครู่ เซียวซู่อธิบายเสียงค่อย“ที่ฉันพูดแบบนี้ย่อมมีสาเหตุ ฉันแค่ไม่อยากให้ผู้หญิงที่ตัวเองรักต้องเจ็บ ไม่ได้มีเจตนาจะดูแคลนอะไรนะ”

เสี่ยวเหยียนตัวแข็งทื่อ เธอส่ายหน้ามองเซียวซู่อย่างตะลึงงัน

“นาย นายเมื่อกี้……ว่าไงนะ”

ผู้หญิงที่รักเหรอ

เธอฟังผิดแล้วมั้ง

เซียวซู่……นี่กำลังสารภาพรักอยู่เหรอ

จากนั้นเซียวซู่จึงเผชิญกับแววตางุนงงของเธอโดยตรง แล้วกลับยิ้มให้เล็กน้อย พยักหน้า“เธอฟังไม่ผิดหรอก ฉันชอบเธอจริงๆ”

เสี่ยวเหยียน“……เป็นไปได้ไง”เธอเอามือกุมปากถอยหลังไปสองก้าว ส่ายหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ“ก่อนหน้า ตอนที่ฉันถามเธอที่ห้องครัว เธอปฏิเสธแล้วนี่”

จากนั้นเสี่ยวเหยียนรู้สึกว่า ผู้ชายที่ซื่อสัตย์อย่างเซียวซู่ คงจะไม่หลอกตนเองหรอก

ดังนั้น……เธอจึงรู้สึกว่าเซียวซู่ไม่น่าจะชอบเธอได้

แต่ว่าตอนนี้ล่ะ เขาบอกว่าเธอเป็นยอดหญิงในดวงใจ นี่มันเกิดอะไรขึ้น

เสี่ยวเหยียนรู้สึกว่าค่ำคืนนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ตอนนี้ในหัวเธอสับสนยุ่งเหยิงไปหมด เธอเองก็ไม่รู้ว่าควรจะจัดการยังไง