ตอนที่ 109
บทที่ 109 ส่งมอบดาบ
October 22, 2026
บทที่ 109 ส่งมอบดาบ
ต่อมา ‘ความฝันที่เป็นจริง’ ก็ส่งที่อยู่ของตนเองมาให้สำหรับการส่งมอบดาบ
“รอสักครู่” หลังจากตอบข้อความไปแล้ว ซูเย่ก็กระโดดขึ้นไปยืนบนดาบเวหาอีกครั้ง แล้วทั้งคนทั้งดาบก็ลอยหายวับไปบนท้องฟ้า หลงเหลือเพียงลำแสงสีขาวทิ้งเป็นทางยาวอยู่ด้านหลัง
ดาบเวหาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง เพียงพริบตาเดียว ซูเย่ก็กำลังจะไปถึงจุดซึ่งเป็นสถานที่นัดพบแล้ว
ณ เขตแผนที่ระดับ 20 สถานที่รกร้าง มีผู้คน ไร้วี่แววสัตว์ประหลาด
ระหว่างที่ซูเย่ยืนอยู่บนดาบ เหาะเหินผ่านไปบนท้องฟ้า
กลุ่มผู้เล่นที่กำลังออกล่าสัตว์ประหลาดอยู่ในเขตใกล้เคียง ได้แต่เงยหน้ามองลำแสงบนท้องฟ้าด้วยความประหลาดใจ
เมื่อพวกเขาเห็นว่ามันเป็นดาบเล่มหนึ่ง และมีชายหนุ่มผู้หนึ่งยืนอยู่บนดาบเล่มนั้น ทุกคนก็เข้าใจโดยทันทีว่าอะไรเป็นอะไร
สายตาของพวกเขาเป็นประกายด้วยความอิจฉา
“โห! จะมีอะไรเท่ไปกว่าการได้เป็นเจ้าของดาบบินได้อีกไหมเนี่ย?”
“โคตรเท่เลยว่ะ! นี่คือดาบเวหาเวอร์ชันปรับปรุงใหม่ใช่ไหม?”
“เหมือนคนกำลังขี่อยู่บนสายรุ้งเลย!”
“ถ้ามีเงินนะฉันซื้อแน่ นี่มันสุดยอดอาวุธในฝันชัด ๆ เลยละ!”
ซูเย่ไม่รู้ว่ากลุ่มผู้เล่นที่อยู่บนพื้นดินกำลังพูดถึงดาบของเขาด้วยความสนอกสนใจ ก่อนจะกระโดดลงไปอยู่ในเขตแผนที่ระดับ 18 ซึ่งผู้ซื้อเป็นคนส่งตำแหน่งที่อยู่มาให้
และเขาก็ได้พบชายหนุ่มอายุ 20 เศษ เข็มกลัดบนหน้าอกแสดงหมายเลข 18 คนหนึ่งกำลังยืนรอเขาอยู่ก่อนแล้ว
หลังจากสแกนดูข้อมูลซูเย่ก็ได้รู้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งคือ ‘ฝันที่เป็นจริง’ นั่นเอง
จะมีชื่อไหนเหมาะสมสำหรับการซื้อดาบวิเศษมากกว่านี้อีก?
“เห็นว่านายต้องการซื้อดาบเวหาเล่มนี้?”
ซูเย่ถาม
“ใช่แล้วครับ” ฝันที่เป็นจริงพยักหน้าด้วยความกระตือรือร้น จ้องมองดาบที่อยู่ใต้เท้าของซูเย่ด้วยดวงตาเป็นประกาย น้ำลายแทบจะไหลย้อยลงมาจากริมฝีปาก
ให้ตายสิ นี่น่ะหรือดาบงูขาวของจริง!
“อย่างนั้นก็ดีแล้ว”
ซูเย่พยักหน้า และพูดต่อ “วิธีการจ่ายเงินไม่มีอะไรซับซ้อน ฉันอยากให้นายดาวน์โหลดแอปของสมาคมสังคมสงเคราะห์ และบริจาคเงินช่วยเหลือคนในนั้นเป็นจำนวนหนึ่งล้านหยวน บริจาคเสร็จเมื่อไหร่ก็มาบอกด้วยแล้วกัน หลังจากนั้นดาบเล่มนี้ก็จะเป็นของนาย”
ฝันที่เป็นจริงได้ยินดังนั้นดวงตาก็เป็นประกายระยิบระยับมากกว่าเดิม
เขาถามออกมาเหมือนไม่อยากเชื่อ “คุณพูดจริงหรือ?”
ซูเย่พยักหน้า
“ได้เลย เดี๋ยวผมกลับมา” ฝันที่เป็นจริงพยักหน้า กดออกจากระบบ
ก่อนที่ร่างของเขาจะหายวับไป ฝันที่เป็นจริงได้จ้องมองดาบงูขาวเป็นครั้งสุดท้ายด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ไม่น่าไว้วางใจ
ซูเย่เลิกคิ้วขึ้นสูงเล็กน้อย
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที ฝันที่เป็นจริงก็กลับมาปรากฏตัว
“บริจาคเรียบร้อยแล้วครับ” เมื่อพบเจอหน้ากันอีกครั้ง ชายหนุ่มก็ส่งใบเสร็จการบริจาคเงินให้ซูเย่ดูด้วยความตื่นเต้น
“รอเดี๋ยวนะ”
ซูเย่ว่า
แต่ผ่านไปอีกพักใหญ่ ยังคงไม่มีการแจ้งเตือนว่าคะแนนศีลธรรมของเขาจะเพิ่มขึ้นแต่อย่างใด
ซูเย่หรี่ตามองหน้าฝ่ายตรงข้ามด้วยความเคร่งขรึม
“นายไม่ได้บริจาค”
“ผมบริจาคไปแล้วนะครับ! คุณคือท่านเทพ X ผู้ยิ่งใหญ่ อย่าเที่ยวรังแกคนอื่นแบบนี้สิ!”
ฝันที่เป็นจริงกล่าวตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น จากนั้นจึงส่งคำขอการซื้อขายมาอีกครั้ง
“เฮอะ!”
พลันลำแสงสีขาวสว่างเจิดจ้าขึ้นเบื้องหน้า
แล้วร่างของฝันที่เป็นจริงก็ถูกดาบในมือของซูเย่ฟันขาดเป็นสองท่อน
“เจ้าโง่เอ๊ย!”
ซูเย่หัวเราะเยาะ และพูดต่อ “ในเกมนี้มีพวกหลอกลวงเยอะเกินไป กลับไปค้าขายกับคนคุ้นเคยดีกว่า”
ดังนั้นชายหนุ่มจึงเปิดดูรายชื่อเพื่อน และพบว่าจางกงหมิงเป็นเพื่อนของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ และหมอนี่ก็เป็นผู้ให้ราคาดาบงูขาวสูงสุดเป็นอันดับสอง ด้วยการเสนอราคาอยู่ที่ 700,000 หยวน…
“อยากได้ดาบเวหาฉบับปรับปรุงใหม่ไหม? บอกเลยว่าดีกว่าเล่มเก่าอย่างเทียบกันไม่ติด”
ซูเย่ส่งข้อความส่วนตัวไปหาอีกฝ่าย
“อยากได้สิ! แต่มีคนให้ราคาสูงกว่าผมไม่ใช่เหรอ?”
จางกงหมิงตอบกลับมา
“เห็นแก่เราเป็นคนกันเอง ฉันจะขายให้นายก็แล้วกัน”
“เยี่ยมเลยครับ ถ้าอย่างนั้นคุณอยู่ไหน ผมจะรีบไปหา”
ซูเย่ส่งตำแหน่งที่อยู่ปัจจุบันไปให้จางกงหมิงโดยเร็ว
หลังจากนั้นไม่นาน
ลำแสงสีขาวสายหนึ่งก็พาดผ่านผืนฟ้า
ที่แท้ก็เป็นจางกงหมิงกำลังเดินทางด้วยดาบเวหาเล่มเก่า แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขากลับพาหญิงสาวร่างอรชรคนหนึ่งกอดเอวติดตามมาด้วย
“กรี๊ด! ท่านเทพ X ตัวจริงเสียงจริง ฉันชอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ!”
ทันทีที่ดาบเวหาร่อนลงจอดบนพื้นดิน หญิงสาวก็ทำท่าจะวิ่งเข้ามาหาซูเย่ด้วยความกระตือรือร้น
ผลก็คือ
จางกงหมิงได้ดึงแขนเธอเอาไว้เสียก่อน
“ทำแบบครั้งที่แล้ว” ซูเย่ไม่เสียเวลามองหญิงสาวแม้แต่นิด สายตาของเขาจ้องมองอยู่ที่จางกงหมิงขณะพูดว่า “บริจาคเงินซะ”
“ได้ครับ ไม่มีปัญหา” จางกงหมิงคลี่ยิ้ม หันไปพูดกับหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างตัว “ส่วนเธอออกจากระบบไปก่อน”
“ไม่เอาอะ!” หญิงสาวทำท่างอแง
แต่เมื่อจางกงหมิงเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมากขึ้น เธอก็ต้องกดออกจากระบบไปในที่สุด