ตอนที่ 122
บทที่ 122 ขั้นตอนเปิดโปงความจริง
October 22, 2026
บทที่ 122 ขั้นตอนเปิดโปงความจริง
“หลังจากนี้ด้วยเหรอ?”
ซูหมินหมินชะงักไปเล็กน้อยเหมือนสงสัยอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายเธอก็พยักหน้ารับคำสั่ง
“แล้วก็ช่วยตรวจสอบหลี่ชิงฝูให้ผมด้วย ยิ่งมีหลักฐานเยอะเท่าไหร่ยิ่งดีเท่านั้น ไม่ทราบว่าขั้นตอนการสืบสวนทั้งหมดนี้ ผมต้องจ่ายเท่าไหร่?”
ซูเย่ถาม
“นายช่วยเสริมคัมภีร์ฝึกยุทธ์ประจำตระกูลของฉันให้สมบูรณ์มากขึ้น เพราะฉะนั้นฉันไม่คิดเงิน”
ซูหมินหมินพูดเสียงเรียบ
“ขอบคุณ”
ซูเย่พยักหน้าและถามต่อ “คุณต้องใช้เวลาสืบนานไหม?”
“ประมาณสามวัน รอรับข้อความจากฉันก็แล้วกัน” พูดจบซูหมินหมินก็เดินไปนั่งหลังคอมพิวเตอร์ และเริ่มรัวนิ้วลงบนแป้นคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว
“ตอนออกไปช่วยปิดประตูให้ฉันด้วยล่ะ”
…
ย่านชานเมือง
ร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง
หยางเหวินป๋อและชายวัยกลางคนร่างอ้วนเตี้ยผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะน้ำชา ซึ่งทำมาจากไม้มะฮอกกานีอย่างดี
“ครั้งนี้ผมต้องขอบคุณท่านรองแล้วจริง ๆ”
หยางเหวินป๋อยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบและยิ้มขอบคุณ
“ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา”
หลี่ชิงฝูยกมือตบพุงอ้วนกลมของตนเองอย่างสบายอารมณ์ “พวกเราช่วยเหลือกันและกันมานานแค่ไหนแล้ว วันนี้คุณเดือดร้อน ผมจะไม่ช่วยเหลือได้อย่างไร”
“แต่ผมกลัวว่าจะทำให้ท่านรองต้องมาเสี่ยงด้วยน่ะสิครับ” ขณะที่พูดประโยคนี้ หยางเหวินป๋อก็ถอนหายใจออกมาด้วยความละอาย
“ผมเข้าใจดี”
หยางเหวินป๋อได้ยินดังนั้นก็หัวเราะในลำคอ
ก่อนที่เขาจะนำกระเป๋าหนังโป่งพองใบหนึ่งวางลงไปบนโต๊ะเบื้องหน้าหลี่ชิงฝู
หลี่ชิงฝูชำเลืองมองดูความโป่งพองของกระเป๋าใบนี้ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมากขึ้น
“แต่เรื่องนี้คงยังไม่จบง่าย ๆ หรอกนะ”
“คุณต้องหาให้เจอให้ได้ว่าคนที่ตั้งกระทู้และปล่อยข่าวลือพวกนี้เป็นใคร หาทางปิดปากมันซะ ไม่งั้นมันก็จะมาก่อปัญหากวนใจคุณตลอด”
คำแนะนำของรองอธิการบดีทำให้ดวงตาของหยางเหวินป๋อเป็นประกายเย็นเยียบขึ้นมาวูบหนึ่ง…
นับตั้งแต่วันแรกที่รถยนต์ของเขาถูกปล่อยลมยาง หยางเหวินป๋อก็รู้แล้วว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่เขาไม่นึกเลยว่าเรื่องราวจะบานปลายมาถึงขั้นนี้
หยางเหวินป๋อจะต้องตามหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้มารับโทษให้ได้
…
เมื่อออกมาจากสำนักงานนักสืบต้าเจาแล้ว
ซูเย่ก็มายืนรอสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนสีเพื่อข้ามถนน
มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย
“จากนี้ไปก็ได้เวลาเปิดโปงความจริงแล้วสินะ”
ชายหนุ่มเดินวนหาร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่ต้องการจนพบ หลังจากนั้นเขาก็เข้าสู่ระบบในเว็บบอร์ดรวมมิตรมหาลัย และเข้าไปตั้งกระทู้ในบอร์ดข้อความประจำมหาวิทยาลัยของตนเอง
นิ้วมือของเขาเต้นระบำอยู่บนแป้นพิมพ์
ไม่กี่นาทีต่อมา กระทู้ของซูเย่ก็ถูกตั้งเสร็จสิ้น
“เปิดโปงความจริง! หยางเหวินป๋อได้รับความช่วยเหลือจากผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยเพื่อให้รอดพ้นความผิด!”
“ฉันคือผู้ตั้งกระทู้ที่เปิดโปงหยางเหวินป๋อก่อนหน้านี้”
“ก่อนที่จะมาตั้งกระทู้ครั้งที่แล้ว ฉันได้เขียนอีเมลรายงานเรื่องทั้งหมดแจ้งให้ทางมหาวิทยาลัยรับทราบก่อนหลายวัน แต่จนถึงวันนี้ ก็ยังไม่มีคนของทางมหาวิทยาลัยติดต่อกลับมาขอข้อมูลเพิ่มเติมจากฉันเลย”
“เพราะฉะนั้น นี่จึงชัดเจนแล้วว่าทางมหาวิทยาลัยไม่มีเจตนาเอาผิดหยางเหวินป๋อตั้งแต่แรก ประกาศการสอบสวนที่ผ่านมาเป็นแค่การแสดงเท่านั้น และเหตุผลทั้งหมดนั้นเป็นเพราะว่ามีผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยคอยช่วยเหลือหยางเหวินป๋อ บ่ายวันนี้ฉันจะมาประกาศชื่อผู้บริหารระดับสูงคนนั้นให้ทุกคนได้รับทราบ”
เมื่อกระทู้ถูกโพสต์ออกไป