ตอนที่ 124
บทที่ 124 หลักฐานที่ทุกคนต้องการอยู่ตรงนี้แล้ว
October 22, 2026
บทที่ 124 หลักฐานที่ทุกคนต้องการอยู่ตรงนี้แล้ว
“นี่เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?”
“นี่เป็นเสียงของคณบดีหยางเหวินป๋อกับรองอธิการบดีหลี่ชิงฝูจริงเหรอ?”
“ไม่ใช่เสียงตัดต่อใช่ไหม?”
“ฉันว่าน่าจะตัดต่อนะ ถ้ามีหลักฐานขนาดนี้จริง ๆ ก็คงเอาออกมาแฉนานแล้วล่ะ”
“แล้วคลิปนี้หลุดมาได้ยังไง? แสดงว่ามีคนตั้งใจอัดเอาไว้ใช่ไหม?”
“ฉันว่าไม่น่าจะใช่เสียงตัดต่อนะ ตอนนี้ฉันงงไปหมดแล้วเนี่ย ไม่รู้จะเชื่อใจใครดี”
ผู้คนจำนวนมากเข้ามาทิ้งคอมเมนต์เอาไว้
อันที่จริงพวกเขายังคงเชื่อมั่นในตัวของหยางเหวินป๋อกับหลี่ชิงฝู เพราะผู้อาวุโสทั้งสองท่านนี้เป็นผู้นำของมหาวิทยาลัย ทุกคนย่อมไม่อยากให้เรื่องฉาวโฉ่เช่นนี้เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยของตัวเอง
เหล่านักศึกษาอยากให้คลิปเสียงนี้เป็นคลิปตัดต่อ แต่ใจหนึ่งพวกเขาก็คิดว่ามันไม่ใช่เสียงตัดต่อ ดังนั้นทุกคนจึงไม่รู้ว่าตนเองสมควรทำอะไรอีกแล้ว
แต่ผู้ใดจะเป็นคนให้คำตอบได้ล่ะ?
ทว่า อย่างไรก็ตาม
กระทู้นี้ปรากฏอยู่ได้เพียงไม่กี่นาที
มันก็ถูกลบทิ้งไป…
ทุกคนถึงกับชะงักงัน
เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงถูกลบทิ้งไปแล้วล่ะ?
แต่การลบกระทู้นี้ทิ้งไปยังไม่ใช่จุดจบ เพราะคลิปเสียงการสนทนาระหว่างหยางเหวินป๋อกับหลี่ชิงฝูได้เผยแพร่ไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตอย่างกว้างขวางแล้ว
ผู้คนในมหาวิทยาลัยล้วนพูดถึงเรื่องนี้
“ตกลงนี่เป็นคลิปเสียงจริงหรือเปล่า? ถ้าเป็นคลิปตัดต่อก็ถือว่าทำได้เนียนมากนะ”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันเชื่อมั่นในตัวของคณบดีกับท่านรองอธิการ เดี๋ยวพวกเราก็คงได้รู้คำตอบในไม่ช้านี้แหละ”
ระหว่างเดินไปที่ห้องเรียน ไม่มีนักศึกษาคนไหนจะไม่พูดคุยถึงเรื่องนี้
เมื่อเดินผ่านตึกฝ่ายบริหาร
“เอ๊ะ นั่นมันท่านรองไม่ใช่เหรอ?”
พลัน นักศึกษาคนหนึ่งยกมือชี้ไปที่หลี่ชิงฝูซึ่งกำลังเดินลงบันไดออกมาจากตึกสูงใหญ่
ทุกคนหันไปมอง
หลี่ชิงฝูก็กำลังหันมามองทุกคนเช่นกัน ก่อนที่จะยิ้มแย้มและโบกไม้โบกมือทักทายด้วยความร่าเริง
จังหวะนั้น
มีนักศึกษาผู้กล้าหาญคนหนึ่งเดินออกมาโค้งคำนับให้แก่หลี่ชิงฝู แล้วถามว่า “ท่านรองอธิการครับ ไม่ทราบว่าคลิปเสียงระหว่างคุณกับคณบดีหยางเหวินป๋อที่ถูกโพสต์ลงมาในเว็บบอร์ดนั่น คุณได้ลองฟังแล้วหรือยัง?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
หลี่ชิงฝูไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำถามจากนักศึกษา เขายิ้มอย่างมีเมตตาและตอบว่า “ฉันเองก็ฟังไปแล้ว นั่นเป็นคลิปเสียงตัดต่อทั้งนั้น คนอย่างฉันจะไปพูดอะไรแบบนั้นกับคณบดีหยางได้ยังไง”
สีหน้าของเหล่านักศึกษาแจ่มใสขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคำตอบนี้
“แล้วอาจารย์รู้ไหมครับว่ากระทู้นั้นถูกลบไปแล้ว?” นักศึกษาอีกคนหนึ่งยกมือขึ้นถามต่อ
“เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ”
หลี่ชิงฝูยังคงพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า “แต่คงเป็นฝีมือแอดมินของเว็บบอร์ดลบไปนั่นแหละ เขาน่าจะไม่อยากให้เรื่องราวบานปลายไปมากกว่านี้ นักศึกษาอย่างพวกเธอจะได้ไม่ต้องมาสนใจเรื่องนี้อีก และจะได้กลับไปตั้งใจเรียนหนังสือเหมือนเดิมไงล่ะ”
“อีกอย่าง ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ไม่มีอะไรต้องกลัวอยู่แล้ว”
พูดจบ หลี่ชิงฝูก็พยักหน้ายิ้มลาทุกคน ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป
เพียงแต่ว่า
บรรดานักศึกษาไม่ทันสังเกตว่าจังหวะที่ชายร่างอ้วนเตี้ยเดินจากไปนั้น หน้าผากของเขามีเหงื่อไหลหยดลงมา และมือที่ล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นเทาอย่างรุนแรง
ถ้ารู้ว่าหยางเหวินป๋อจะแอบอัดเสียงตอนคุยโทรศัพท์เอาไว้ เขาก็คงไม่โทรไปหรอก!
แต่ตอนนี้ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้ได้ก่อน!
คณะนักศึกษาหันมามองหน้ากันด้วยความตื่นเต้น
คำตอบที่ชัดเจนของรองอธิการบดีทำให้ความสงสัยในหัวใจของพวกเขาหมดไป
ถือว่าพวกเขาเชื่อมั่นในตัวคนไม่ผิดจริง ๆ!