ตอนที่ 195
บทที่ 195 ไร้ทางถอย วางเดิมพันทั้งหมด
October 22, 2026
บทที่ 195 ไร้ทางถอย วางเดิมพันทั้งหมด
หวังหงฮวาเอ่ยถาม
“ตอนนี้คือเดือนธันวาคม อากาศหนาวเย็น จึงไม่เหมาะกับการปลูกกะหล่ำปลี”
ซูเย่กล่าวต่อ: “กะหล่ำปลีชุดต่อไป ไม่ว่าจะว่าอย่างไรก็ต้องเป็นเดือนกุมภาพันธ์ถึงจะเริ่มได้ เร็วที่สุดที่สามารถส่งสินค้าได้น่าจะเป็นเดือนเมษายน”
“เก็บในห้องเย็นสี่เดือนคงไม่มีปัญหา”
หวังหงฮวาพูด
“เก็บในห้องเย็นไม่มีปัญหาแน่นอน แต่คุณมีแค่ภัตตาคารหมิงหู คุณจะขายกะหล่ำปลีจำนวนมากขนาดนี้หมดเหรอ” ซูเย่เอ่ยครุ่นคิด
“ฮ่าฮ่า…”
ดวงตาของหวังหงฮวามีแสงแห่งความบ้าคลั่งอยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “ผู้กล้าหาญจะอิ่มตาย และให้คนขี้ขลาดอดตาย! ร้านเดียวขายไม่ทันงั้นผมก็จะเปิดสาขาย่อย สองร้านไม่ทันก็เปิดสามร้านเสียเลย!”
นี่เป็นความคิดในใจของเขา
เคล็ดลับกะหล่ำปลีนี้ไม่สามารถให้ผู้อื่นล่วงรู้ได้ เขาต้องเก็บความลับนี้เอาไว้!
กะหล่ำปลีได้รับความนิยมมากขนาดนี้ เมื่อเห็นภัตตาคารกลับมามีชื่ออีกครั้ง เขาไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้ไปแน่
ต่อให้มีสัญญาก็เถอะ
ดังนั้นเขาเลยต้องรีบคว้ากะหล่ำปลีทั้งหมดมาไว้ในกำมือก่อน!
ซูเย่เหลือบมองเขา
ซึ่งชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไร
ดูเหมือนว่ากะหล่ำปลีจะเป็นที่นิยมมากทีเดียว
อีกด้านหนึ่ง
ไทม์ไลน์กลุ่มลูกค้าของภัตตาคารหมิงหูจำนวนมาก ยังคงแพร่ข่าวออกไป
จากหนึ่งบอกต่อเป็นสิบ จากสิบบอกต่อร้อย
ในกรณีของชื่อเสียงที่พุ่งสูงขึ้น เพียงสามวันภัตตาคารหมิงหูก็ประสบความสำเร็จในการไปถึงจุดสูงสุด และกลายเป็นอันดับหนึ่งของเมืองจี้หยางในแอปอร่อยบอกต่อ และกะหล่ำปลีผัดก็กลายเป็นเมนูที่ทุกคนต้องสั่งเมื่อมาเยือนเมืองจี้หยาง!
นักข่าวท้องถิ่นในเมืองจี้หยาง เพราะว่าไม่มีประเด็นร้อนให้เขียน จึงถูกจัดให้ออกไปค้นหาหัวข้อข่าวด้านนอก
เขาเดินสำรวจไปทุกที่ทั้งวัน จนในตอนที่เตรียมจะหาข้าวกิน
นักข่าวคนนี้มักจะเปิดแอปอร่อยบอกต่อ วันปกติเขาจะกินอาหารจานด่วนและไม่เคยกินอะไรอร่อยๆ เลย ตอนนี้ได้มีโอกาสพอดี เขาจึงเลือกดูว่าเมืองจี้หยางมีอะไรน่ากินบ้าง
พอเปิดดูก็เห็นกะหล่ำปลีผัดหนึ่งจาน
และกะหล่ำปลีแสนแพงจานนี้ราคาสูงถึง 88 หยวน!
“บ้าจริง ราคาข้าวของแพงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน กะหล่ำปลีหนึ่งจาน 88 หยวน ยี่มันร้านเถื่อนอย่างงั้นหรอ”
เขารีบคลิกดูรีวิวอาหาร
ผลปรากฏว่า
รีวิวกะหล่ำปลีราคาสูงเสียดฟ้าจานนี้ มีแต่คำชมระดับห้าดาวทั้งหมด รีวิววิจารณ์ไม่มีแม้แต่ข้อความเดียว
แถมในนั้นมีคนรีโพสต์บทความจากนักวิจารณ์อาหารมาด้วย
ในบทความนี้ ล้วนเป็นการยกย่องกะหล่ำปลีนี้อย่างบ้าคลั่ง และใช่คำชมต่าง ๆ จนแทบจะครบทุกคำ
“อะไรวะเนี่ย กองทัพไอโอรึเปล่า”
“บนโลกนี้จะมีอาหารที่ได้รับการรีวิวห้าดาวได้อย่างไร แถมยังเป็นกะหล่ำปลีหนึ่งจานขายในราคา 88 หยวน กะหล่ำปลีนี้เลี่ยมกรอบทองงั้นหรือ”
นักข่าวบ่นออกมา การตลาดแบบนี้ดูน่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี
ในขณะที่เขากำลังเตรียมที่จะเลื่อนผ่านไป
ก็เหลือบไปเห็น ข้อความแนะนำอาหารจานนี้ มีข้อความหนึ่งแถว : เมนูแนะนำใหม่ล่าสุด จานแรกลองฟรี
เมื่อมองดูคำเหล่านี้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย
“ช่วงนี้ฉันไม่มีต้นฉบับส่งพอดีเลย วันนี้ฉันจะเขียนเกี่ยวกับเจ้าสิ่งนี้! ถ้าเป็นร้านเถื่อนจริง ฉันจะแฉพวกแก!”
ต่อจากนั้นก็ขึ้นแท็กซี่ มุ่งหน้าไปที่ภัตตาคารหมิงหูอย่างเร่งด่วน
เมื่อถึงภัตตาคารหมิงหู
นักข่าวก็ต้องรอเป็นเวลานานกว่าที่จะถึงคิวของเขา
เดินเข้าไปโถงที่พลุกพล่าน โดยมีพนักงานนำมาที่มุมหนึ่งตรงที่นั่งสำหรับสองคน
“ผัดกระหล่ำปลีฟรีหนึ่งจาน อย่างอื่นไม่ต้อง”
นักข่าวพูดอย่างไม่กระดากอาย
“ครับ กรุณารอสักครู่”
พนักงานพยักหน้ายิ้มเล็กน้อยแล้วก่อนเดินออกไป
“เอ๊ะ”
นักข่าวผงะไปครู่หนึ่งและกล่าวเสียงเบา “การบริการนี้ค่อนข้างดีเลยทีเดียว”
เดิมทีเขาคิดว่า ภัตตาคารแห่งนี้จงใจใช้กิจกรรมกะหล่ำปลีฟรีจานแรกเพื่อที่จะดึงดูดลูกค้า ให้สั่งอาหารจานอื่น ๆ ด้วยเพื่อทำกำไร
คิดไม่ถึงว่า แค่เมนูฟรีเดี่ยว ๆ ก็เสิร์ฟให้หรอเนี้ย
เขาเริ่มประทับใจขึ้นเรื่อย ๆ
“ฉันอยากจะรู้จริงๆว่ากะหล่ำปลีราคาสูงเสียดฟ้านี้แท้จริงแล้วมันอร่อยแค่ไหน!”
“สวัสดีครับ นี่คืออาหารที่คุณต้องการ และมีข้าวฟรีให้คุณด้วย ทานให้อร่อยนะครับ”
ไม่นานพนักงานก็ยกจานอาหารมาเสิร์ฟ
“ข้าวสวยฟรี?”
นักข่าวตะลึงไปชั่วขณะ บริการทุกระดับประทับใจจริง ๆ
หยิบตะเกียบมาคีบอาหารเข้าปาก
“กรุบ”
กะหล่ำปลีชิ้นหนึ่งเข้าปาก กรอบนุ่มลิ้น หอมหวานถูกปาก
“อื้ม?”
นักข่าวเบิกตากว้างทันที
ดวงตาที่เต็มไปด้วยความสงสับกลายเป็นความประหลาดใจโดยพลัน
เอ่อล้นไปด้วยความตกตะลึง
นี้มันคือรสอะไร?
ให้ตายเถอะ ฉันไม่เคยกินอาหารอร่อยแบบนี้มาก่อน!
อร่อย!
อร่อยมากจริง ๆ!
นักข่าวมองจานกะหล่ำปลีด้วยความตกใจ พลันคิดไม่ออกว่าจะอธิบายความสุขที่แสนอร่อยนี้อย่างไร
ในหัวก็มีข้อความทุกข้อความจากแอพอร่อยบอกต่อแวบเข้ามาทันที
ที่แท้แล้วคำชมเหล่านั้นเป็นความจริง!
“บ้าเอ้ย ฉันเป็นคนใจแคบหรือนี่!”
นักข่าวสบถด่าตัวเองออกมาก่อนจะก้มหน้ากินต่อ
“กรุบกรุบ…”
ไม่มีการหยุดพัก
“อร่อย อร่อยมากจริง ๆ ”