ตอนที่ 8 สองหนุ่มทำอะไรแบบนี้ในที่สาธารณะ! (ตอนปลาย)

บทที่ 8 สองหนุ่มทำอะไรแบบนี้ในที่สาธารณะ! (ตอนปลาย)

“แต่นายต้องระวังไว้นะ พวกนั้นอาจจะเล็งสร้างปัญหาให้นายก็ได้ เจ้าพวกนั้นน่ะเก่งเรื่องเหยียบคนอื่นเพื่อให้ตัวเองสูงส่งนี่นา”

ซูชือพูดอย่างเป็นห่วง

“ไม่สำคัญหรอก”

ซูเย่ตอบกลับขณะที่หยิบหนังสือ “ตรรกะแพทย์แผนจีน” ที่เขียนโดยคนยุคปัจจุบันจากโต๊ะของซูชือมาอ่าน

เขาเปลี่ยนหน้าไวมากจนไม่เหมือนกับอ่านหนังสือ แต่เป็นการเปิดผ่าน ๆ ตามใจมากกว่า

จินฟาน “…”

ซูชือ “…”

“ถ้านายอ่านแบบนั้น ฉันเชื่อก็ได้ว่านายอ่านมาแล้ว 50 เล่ม”

จินฟานพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

หลังจากที่อ่านฟอรัมของมหาลัยตัวเองไปแล้ว ซูชือก็ยังไม่ยอมแพ้และกลับไปหาฟอรัมซุบซิบอีกครั้ง

นอกจากโพสต์ของสาวในชุดฮั่นฝูแล้ว ก็มีบางอย่างที่ชวนสะดุดตา…

‘สุดปัง! นักศึกษาสองคนทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าสาธารณชนในจัตุรัสกลาง!’

“โพสต์นี้ต้องหมายถึงเราแน่ ๆ!”

ซูชือรีบกดเข้าไปอ่านในกระทู้อย่างตื่นเต้น

แน่นอนว่าในฟอรัมนั้นพูดถึงวงของพวกเขา แต่เมื่อดูถึงเนื้อหาดี ๆ ดันกลายเป็นเนื้อหาที่ว่าซูเย่โดนยั่วโมโห ก่อนจะตอกกลับด้วยการเล่นกีตาร์สุดเทพ พร้อมทั้งแนบหลักฐานวิดีโออย่างครบครัน

ซูชือและจินฟานไม่ได้พูดอะไร

เมื่อได้ลองอ่านคอมเม้นต์ทั้งหลายแล้ว ทั้งสองหน่อก็พบว่าพวกเขาโดนเมินโดยสิ้นเชิง!

“บ้าน่า นี่ฉันกำลังดูอะไรอยู่เนี่ย? เห็นเหมือนกันปะ? ดีดไวจนแทบจะกระพือปีกบินได้แล้วนะนั่น!”

“ตอนแรกก็ตกใจแล้วนะที่เล่นเร็วกว่าปกติ 1.25 เท่าอะ แต่พอเล่นเร็วกว่าเดิม 1.5 เท่านี่ ผมอย่างอึ้งอะ กินอะไรมาเนี่ยถึงเล่นได้ขนาดนี้!”

“เราเองก็เล่นกีตาร์ เราบอกทุกคนได้เลยว่าแค่เล่นได้อ่ะ ไม่ยากหรอก แต่ถ้าจะให้เล่นแบบนั้นนี่มีตัดแขนก่อนเหอะ เลือดไม่เดิน ฮ่าฮ่าฮ่า “

“โคตรชอบว่ะ เราขอประกาศตรงนี้เลยว่าเรามีท่านเทพในใจเพิ่มอีกคนละ!”

“ฉันอยากให้คนจากชมรมดนตรีซิงเหมิงมาอีกนะ อยากเห็นคนโดนตบเกรียนอีก ชอบ ฮ่าฮ่าฮ่า “

“หิวกินข้าว ห้าวกินตีนของแท้เลยว่ะ”

“โอ้ย สมน้ำหน้าไอ้พวกชมรมดนตรีซิงเหมิงจอมอวดดีนี่จริง ๆ ดีแล้วที่มีคนมาสั่งสอนไอ้พวกนี้ให้รู้จักที่ของตัวเองซะบ้าง”

……

ซูชือไถหน้าจอมือถือรื้อค้นอ่านข้อความอยู่นาน แต่ก็หาคอมเม้นต์เกี่ยวกับตัวเขาไม่เจอเลยสักอันเดียว จนต้องพูดออกมาด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยวในที่สุดว่า

“อะไรกันเนี่ย มีแต่คอมเม้นต์เกี่ยวกับซูเย่ทั้งนั้น แล้วพวกเราล่ะ.. “

จินฟานหยิบมือถือออกมาแล้วพิมพ์ตอบกลับไปในฟอรัม “นี่คือการรวมตัวกันของสองนักร้องจินฟานและซูชือ และมือกีตาร์ซูเย่ วันพรุ่งนี้เราจะขึ้นแสดงในงานปฐมนิเทศของมหาวิทยาลัยแพทย์แผนจีนจี้หยาง ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจ เชิญมาร่วมได้ตามสบาย”

จินฟานวางมือถือลง “โอเค ทีนี้พวกเขาก็รู้จักเราแล้วล่ะ “

…

“เหล็กกล้างั้นเหรอ ชื่อวงสิ้นคิดชะมัด เอ๊ะ..นี่ไงพี่ ซูเย่ที่ฉันเคยพูดถึง คนที่เล่นกีตาร์เมื่อตอนนั้นน่ะ”

เด็กสาวที่ตอนแรกอยู่ในชุดฮั่นฝูสีขาว ตอนนี้ได้เปลี่ยนชุดเป็นชุดนอนผ้าไหม เธอนั่งอยู่บนเตียงสีชมพูนุ่ม ๆ ขนาดนอนกันสองคน เธอชี้ไปที่แท็บแล็ตขณะพูดคุยกับพี่สาวซึ่งสวมใส่ชุดนอนสีขาวเช่นเดียวกัน

เด็กสาวทั้งสองหน้าตาเหมือนกันอย่างไม่ผิดเพี้ยน

แขนเรียวยาวราวกับรากบัวหิมะ คอยาวระหงสวยรับกับใบหน้า ทรวงทรงอกเอวสมส่วนสวยงามดุจรูปปั้น เมื่อรวมใบหน้าที่งดงามราวกับนางฟ้าของทั้งสองแล้ว

สิ่งเดียวที่แตกต่างกันคงจะมีแค่คิ้วของน้องสาวที่ดูขี้เล่น ในขณะที่พี่สาวนั้นดูสง่างามและเคร่งขรึม